Voodoo for Dummies
'I'm not going to spend the rest of my
life as a plastic freak,' zo schreeuwde
Chucky al in 1990. Maar zie: Charles
Lee Ray, de massamoordenaar die bezit
nam van de pop, zit nog altijd in dat
rubberen lichaam gevangen. In nummer 4
uit de Child's Play-reeks krijgt hij,
in navolging van het monster van
Frankenstein, zijn bruid.
Ooit moet Chucky best een lieve pop
geweest zijn. Tot hij in Child's Play
uit 1988, het begin van Tom Hollands
mislukte regie-carrière, bezeten raakte
door de kwade geest van massamoordenaar
Charles Lee Ray, in zijn vrije tijd
beoefenaar van zwarte magie. Child's
Play werd een bescheiden klassieker in
zijn genre en bracht destijds een heel
respectabele 33 miljoen dollar op.
Genoeg in elk geval voor scenarist Don
Mancini om full-time Chucky-schrijver
te worden. Hij schreef ook de delen 2
(1990) en 3 (1991), die telkens aan
populariteit moesten inboeten. De
geldmeter van de tweede film tikte nog
aan tot 28 miljoen dollar, nummer drie
bracht nog niet eens de helft daarvan
op. Chucky leek al eens compleet
vernietigd in 1990 (verhakkeld in een
speelgoedfabriek) en een jaar later
leek hij wel helemaal uitgeteld na uit
elkaar gerukt te zijn in een pretpark.
Maar tien filmjaren later blijkt de pop
nog steeds te bestaan. In het begin van
de prent wordt hij door een politieman
gestolen uit een bureau, waar men
blijkbaar allemaal bewijsstukken
verzamelt. Chucky komt in de handen van
Tiffany terecht, zijn ex-lief dat al
die tijd op hem gewacht heeft. Vóór
Charles ongelukkig aan zijn einde kwam
had hij gezegd met haar te zullen
trouwen, een belofte die ze nu alsnog
ingelost wil zien. Als ze echter van
Charles verneemt dat hij tegen haar
gelogen heeft, sluit ze Chucky op in
een kooi, vergezeld van een vrouwelijke
bruidspop. Het duurt echter niet lang
vooraleer Chucky ontsnapt, Tiffany
elektrokuteert en via zwarte magie haar
geest in de pop weet te transfereren.
En zo moeten we het in Bride of Chucky
dus met twee hoofdrolspelers stellen.
Omdat zowel Chucky als Tiffany het niet
zien zitten hun hele leven als pop door
te brengen, moeten ze naar New Jersey,
waar het echte lichaam van Charles
begraven ligt, samen met een amulet,
dat hen zal toelaten weer menselijke
vormen aan te nemen. Om tot daar te
geraken, krijgen ze de ongewilde hulp
van de tortelduifjes Jade en Jesse. Het
spreekt voor zich dat de reis een lang
spoor van bloed achter zich zal laten.
Vreemdgenoeg werd de regie van deze
vierde Chucky-film toevertrouwd aan de
Hong Kongse regisseur Ronny Yu, die het
obscure The Bride With the White Hair
op zijn palmares heeft staan. Samen met
schrijver Mancini en producer David
Kirschner besloot hij om de
doodgewaande serie een nieuwe look te
geven. En dat werkte blijkbaar: in
Amerika overtrof Bride of Chucky het
succes van z'n origineel. Dat is
wellicht grotendeels te danken aan de
(pikzwarte) humor die in de film is
geslopen. Scream-achtige verwijzingen
(naar onder meer Psycho, Halloween,
Friday the 13th, Hellraiser en Bride of
Frankenstein) zijn schering en inslag,
terwijl de dialogen tussen Chuckie en
Tiffany cynischer zijn dan ooit. Ze
dagen elkaar trouwens uit om steeds
inventievere moorden te plegen.
Hoogtepunt van de film is wellicht de
seksscène tussen de twee poppen. Op de
vraag of hij een condoom heeft,
antwoordt Chucky: Do I have a rubber?
Look at me. I am rubber! Niet dus. Wie
de titel van de volgende sequel (Seed
of Chucky, gepland voor 2000) kent, kan
al wel raden dat die stoeipartij niet
zonder gevolgen zal blijven. Het is een
voorbeeld van de macabere humor, die de
film ten toon spreidt, alsof de poppen
zich voortdurend van hun eigen idiotie
bewust zijn. Werkt dat? Ja en nee.
Zowel het script van Mancini, de regie
van Ronny Yu en het stemmenwerk van
Brad Dourif (Chucky) en Jennifer Tilly
(Tiffany) zijn tam, ongeïnspireerd en
totaal overdreven. Maar op een vreemde
manier kan een film zo laag vallen dat
hij grappig en amusant wordt. Toen wij
de film zagen als onderdeel van de
Nacht van de Fantastiek, zat de vlam
meteen in de pan. Overslaan dus als
doordeweekse zaterdagavond-film en gaan
huren voor een horrornacht. Bij
voorkeur met veel bier en vertier.
terug naar boven | afdrukken |
bewaren als pdf | e-mail als PDF | als favoriet bewaren
| Een probleem op deze pagina melden
|
uitmuntend
uitstekend
goed
boven middelmaat
onder middelmaat
slecht
afrader
