The Hunter - Twee keer één tegen allen
Rafi Pitts vertolkt de hoofdrol in de film die hij zelf regisseerde en schreef. Drie keer leverde de in Parijs wonende Iraniër een meer dan opmerkelijke prestatie. The Hunter is een harde, psychologisch sterk onderbouwde film over een man die zich in het nauw gedreven weet en maar één uitweg ziet.
>>>
Baikonur - Het decor overtreft de film
In Veit Helmers Baikonur valt de liefde letterlijk uit de lucht in de vorm van een bevallige jonge Française. De totaal geïsoleerde Kazachse plaats is het prachtdecor van een even schattig als nietszeggend filmpje.
>>>
Fable of the Fish - Magisch-realisme
Aanvankelijk presenteert Fable of the Fish zich als een hyperrealistisch, sociaal drama. Gaandeweg ontwikkelt de Filipijnse film zich echter tot een speelse en fantasierijke film die blijft verrassen zonder aan natuurlijkheid en drive in te boeten.
>>>
Los Marziano - Fluwelen Argentijnse broederstrijd
De eerste twee films van Ana Katz zijn niet uitgebracht in de lage landen. Haar derde – Los Marziano – krijgt evenmin een commerciële release. Enigszins logisch want de laatste jaren draaien er hoogstens twee – waarvan zeker één met de hyperactieve Ricardo Darín – Argentijnse films in onze zalen. Hopelijk zit een deftige dvd-release er wel in want het is een fijngevoelige tragikomedie die op alle vlakken overtuigt.
>>>
De terugkeer van Alien... zonder Alien
In een filmzomer waarin superhelden kibbelen als een disfunctionele familie, het rauwe realisme van een man in een vleermuispak de box office zal domineren, een menselijke spin het aan de stok krijgt met een uit de kluiten gewassen hagedis en een roodharige Schotse schone wil losbreken uit het juk van haar ouders, lijkt een sciencefictionthriller die de grote levensvragen wil beantwoorden de vreemde eend in de bijt. En toch is Prometheus de te kloppen favoriet van het blockbusterseizoen.
>>>
Lekkere sushi, saaie friet
Mexicaanse boeren die geloven in kabouters, sympathieke sushiverkopers van vijfentachtig jaar, en – onvermijdelijk – kritische verhalen over de voedselwereldhandel. In vogelvlucht de tweede editie van het Food Film Festival in Studio-K te Amsterdam.
>>>
De dure onachtzaamheid van Orson Welles
Hoe zou het zijn geweest als Welles in 1958 niet naar Tijuana was gegaan? Hij had zijn les moeten leren van The Magnificent Ambersons, toen hij naar Rio ging, en de studio zijn film zonder te vragen een happy end gaf. Dat was toen de reden geweest om een poos niet meer met studio’s aan de slag te gaan.
>>>
Geheimzinnige filmpjes
Als de USB-stick tegenwoordig in de film verschijnt, is het meteen onheil. Sinds Wikileaks is bewezen hoeveel schade je met zo’n ding kunt aanrichten. Maar ‘Mac Guffins’ (een begeerbaar object waar alle partijen naar op zoek zijn) zijn van alle tijden. Vroeger waren de USB-sticks fotofilmpjes – een stuk romantischer materiaal.
>>>
The Blob - Lang leve de slijmbal!
Lang leve de slijmbal! Volgend jaar blaast The Blob 25 kaarsjes uit. Dan hebben we het uiteraard niet over het origineel uit 1958, maar over Chuck Russels remake uit 1988. De film deed het destijds niet zo goed bij de critici en het grote publiek, maar is voor een aanzienlijke schare fans een echte guilty pleasure: eerder vermakelijk dan goed.
>>>
PLANEET CINEMA
Planeet Cinema is een tweemaandelijks online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur..
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
RUBRIEKEN
The Blob - Lang leve de slijmbal!
Lang leve de slijmbal! Volgend jaar blaast The Blob 25 kaarsjes uit. Dan hebben we het uiteraard niet over het origineel uit 1958, maar over Chuck Russels remake uit 1988. De film deed het destijds niet zo goed bij de critici en het grote publiek, maar is voor een aanzienlijke schare fans een echte guilty pleasure: eerder vermakelijk dan goed.
>>>
Geheimzinnige filmpjes
Als de USB-stick tegenwoordig in de film verschijnt, is het meteen onheil. Sinds Wikileaks is bewezen hoeveel schade je met zo’n ding kunt aanrichten. Maar ‘Mac Guffins’ (een begeerbaar object waar alle partijen naar op zoek zijn) zijn van alle tijden. Vroeger waren de USB-sticks fotofilmpjes – een stuk romantischer materiaal.
>>>
De dure onachtzaamheid van Orson Welles
Hoe zou het zijn geweest als Welles in 1958 niet naar Tijuana was gegaan? Hij had zijn les moeten leren van The Magnificent Ambersons, toen hij naar Rio ging, en de studio zijn film zonder te vragen een happy end gaf. Dat was toen de reden geweest om een poos niet meer met studio’s aan de slag te gaan.
>>>
UIT HET ARCHIEF
Paradiso
Money Makes The World Go Round
>>>