INDEX >> RECENSIES >> TEENAGE MUTANT NINJA TURTLES

TEENAGE MUTANT NINJA TURTLES
Heerlijk nostalgisch

Yannick Schouppe | 06/04/2007

Kevin Munroe blaast na veertien jaar nieuw leven in het fenomeen dat bekend staat als The Teenage Mutant Ninja Turtles. De knappe CGI-animatie, de bekende figuren, de humor, de gevechten, kortom alles wat deze schildpadden typeert is aanwezig in TMNT. Na het lange wachten en de hoge verwachtingen zijn de Turtles terug en ze zijn er om te blijven.
 
De eerste vraag bij rasechte TMNT-fans is: hoe dicht leunen deze moderne Turtles aan bij de oude comics en live-action movies? Het antwoord daarop is simpel: zeer dicht. Leonardo (James Arnold Taylor) werd door meester Splinter (Mako) naar centraal Amerika gestuurd om er een betere leider te worden. Geheel succesvol was dit niet, aangezien Leonardo meer aan zichzelf begint te twijfelen. Intussen is er aan het thuisfront van alles op til: duistere krachten overmeesteren New York en de overige Turtles staan machteloos. Donatello (Mitchell Witfield) en Michelangelo (Mikey Kelley) hebben vreemde jobs, Raphael (Nolan North) heeft zichzelf omgedoopt tot ‘the Nightwatcher’ en bestrijdt de misdaad liever alleen. Wanneer April (Sarah Michelle Gellar) Leonardo terughaalt, staat hij voor een moeilijke opdracht: de stad redden en de broers laten werken als een team. Zowel zijn leiderschap als de veiligheid van de stad staan op het spel. De Turtles moeten immers niet enkel een confrontatie aangaan met kwade krachten, maar ook met hun innerlijke demonen.
 
Het verhaal is simpel, rechtlijnig, zonder onverwachte gebeurtenissen - een echt Turtles-verhaal kortom. Prettige actie die geschikt is voor jong en oud, een meer dan behoorlijke voice-cast en prachtige animatie maken TMNT tot een heropflakkering van jewelste. Nostalgische Turtles-fans zullen genieten van begin tot einde; kinderen zullen evenveel juichen en lachen als bij pakweg Spider-Man. Deze film is dus niet enkel gericht op kinderen.
 
Kevin Munroe, die zelf een grote fan is van de Turtles stripverhalen en films, bewijst dat de schildpadden nog lang niet dood zijn. De sfeer zit er goed in en dankzij de prachtige animatie zijn de gevechten spectaculair en tegelijkertijd grappig. De humoristische commentaren van Michelangelo, het vernuft van Donatello, het inzicht van Leonardo en de rebelse houding van Raphael: alles is aanwezig. Geen echte zwakke punten voor deze film eigenlijk, hoewel je een fan van het genre moet zijn om er echt van te genieten.
 
Zoals gezegd brengt TMNT een heerlijke portie nostalgie en plezier. Vraag is echter of er nog meer films volgen. Nu is het allemaal verfrissend en prettig, mede omdat er een periode van veertien jaar zat tussen de laatste prent en deze. Die lange pauze is onder meer te wijten aan het feit dat de Turtles-franchise vroeger zodanig uitgemolken werd dat het publiek het allemaal een beetje beu werd. Hopelijk maken de producenten diezelfde fout niet meer en houden ze het deze keer op een verfrissing van het thema, en niet op winstbejag.