Celluloid Dreams

INDEX >> RECENSIES >> THE MOURNING FOREST

THE MOURNING FOREST
Zo zuiver als de Japanse berglucht

Matthias Van Wichelen | 21/04/2008

   

Een echte plot heeft de Japanse film niet. De bejaarde, dementerende Shigeki woont in een rusthuis op het platteland. Hij kan – of wil – nog nauwelijks praten. Het enige dat hij nog zegt is Mako, de naam van zijn echtgenote die drieëndertig jaar geleden overleed. Shigeki heeft haar dood nog altijd niet verwerkt.

Machiko is een jonge verpleegster wiens zoontje onlangs overleden is. De oude man en de jonge vrouw vinden elkaar in hun verdriet. Twee verdwaalde zielen die gebonden zitten in hun verleden.

Om hun gedachten te verzetten trekken Shigeki en Machiko er samen op uit. Ze gaan wandelen in de prachtige heuvels in de buurt. Wanneer ze alleen zijn, begint Shigeki ineens te praten. Hij is vrolijk, frivool en opgewekt. Beslist neemt hij Machiko op sleeptouw. Ze genieten, ademen eindelijk weer vrij, tot ze verdwaald blijken. Shigeki houdt vol dat hij weet waar ze zijn. Ze stappen verder in de richting van een bestemming die waarschijnlijk niet eens bestaat.

Twee wandelende Japanse treurwilgen diep in het bos. Hoe langer ze stappen, hoe minder ze praten. Ze hebben geen andere keuze dan door te blijven gaan. Altijd rechtdoor. Tegen beter weten in. Het bos komt tot leven. Het prachtige decor wordt een spookhuis.

The Mourning Forest (Mogari No Mori) won vorig jaar de Grand Prix du Jury in Cannes. Een terechte bekroning voor een zeer sterke en moedige film. Regisseuse Naomi Kawase vangt het zuiverste licht, filmt in felle kleuren en geeft een glansrol aan de adembenemende natuurlandschappen zonder in mooifilmerij te vervallen.

In het donkere bos krijgt de film een heel intiem karakter. De kwetsbaarheid van de personages wordt tastbaar. The Mourning Forest is een prachtige meditatie over de dood, over loslaten tegen wil en dank, over de liefde en onverteerbaar verdriet. Fluwelen Japanse blues en tristesse. Ondanks de donkere sfeer en het deprimerende onderwerp blijft er altijd hoop. The Mourning Forest is geen moeilijke film. Wie geconcentreerd en geduldig blijft kijken en zich laat meeslepen wordt rijkelijk beloond.

Shigeki wordt gespeeld door debutant Shigeki Uda. Het poëtische verdriet van de treurende ouderling is erg aandoenlijk. De scènes waarin zijn wanhoop stilaan toeslaat, snijden door merg en been. Machiko Ono is zijn getalenteerde tegenspeelster. Ze vormen een mooi koppel.

De briljante fotografie van Hideyo Nakano maakt van The Mourning Forest een betoverende cinefiele ervaring. De technische perfectie maakt het plotloze, trage verhaal behapbaar. Lang na de aftiteling blijft de ware boodschap van The Mourning Forest aan kracht winnen, zoals abdijbier dat nagist op de fles. De ware kracht van de personages is hun sterke geest en hun ijzeren wil.