Cinéart

INDEX >> RECENSIES >> BLIND MOUNTAIN

BLIND MOUNTAIN
Steriel kat-en-muisspel

Jeffrey De Keyser | 09/09/2009

   

Blind Mountain (Mang Shan) brengt het relaas van zo’n jonge vrouw. Xuemei Bai (Huang Lu) is een 22-jarige universiteitsstudente die wil bijklussen om haar studies te bekostigen. Op haar eerste werkdag trekt ze samen met haar werkgever naar Noord-China om er geneeskrachtige kruiden in te slaan. Na het innemen van een drankje wordt Xuemei plots duizelig. Wanneer ze de volgende dag wakker wordt, zijn haar collega’s verdwenen. Een lokale varkensboer, Degui (Yang Youan), beweert haar echtgenoot te zijn en houdt haar gevangen in het huis van zijn ouders. Pas dan dringt het tot haar door dat ze is meegelokt door een vrouwenhandelaar. Xuemei verzet zich hevig en onderneemt de ene ontsnappingspoging na de andere, maar telkens wordt ze gevat, geslagen en verkracht.

De jonge vrouw zit gevangen in een kafkaiaanse cocon. De woeste bergen kan ze onmogelijk bedwingen, en zelfs als raakt ze voorbij de streng bewaakte weg naar het dorp, dan wordt ze er telkens opgevangen door collaborerende dorpsbewoners. Daarmee zitten we in het hart van de sociale kritiek die Blind Mountain wil brengen. Dat jonge meisjes door criminelen worden ontvoerd en als bruid worden verkocht is schrijnend, dat hele dorpsgemeenschappen zich achter hun tradities verschuilen om het misdrijf toe de dekken is weerzinwekkend. In Blind Mountain kan de dader niet alleen rekenen op de actieve steun van zijn ouders, vrienden en buren, ook de politie en het lokale bewind knijpen graag een oogje dicht.

Hoewel regisseur Li Yang met zijn realistisch portret over vrouwenhandel en seksslavernij op het Chinese platteland een maatschappelijk erg gevoelig thema aansnijdt, kan Blind Mountain niet zonder meer overtuigen. Inhoudelijk gaat de film gebukt onder een slappe spanningsboog, holle personages en een steriele dramatische afwikkeling, plottechnisch komt Li niet veel verder dan een schier eindeloos kat-en-muisspel.

Toch kent Blind Mountain ook enkele sterke momenten, zoals de scène waarin Degui’s moeder Xuemei ervan probeert te overtuigen om haar lot te aanvaarden, het beeld van een verdronken baby in de dorpsvijver, en de ijzingwekkende sequentie waarin Degui’s vader Xuemei vasthoudt terwijl zijn zoon haar verkracht. Ook op het camerawerk valt weinig af te dingen: het indrukwekkende Qinling-gebergte, de traditionele gebruiken op het platteland en de obligate seizoenswissels worden erg knap in beeld gebracht.

Maar als politieke aanklacht mist Blind Mountain omkadering. Het is iets te gemakkelijk om de schuld van het drama op het lokale bewind af te schuiven en de federale overheid te ontzien. Beijing is even blind als Qinling. Al valt het niet uit te sluiten dat de rol van de Volksrepubliek de censuurmolen niet heeft overleefd.

Blind Mountain is al bij al bij al een verdienstelijke poging om aan de hand van een persoonlijke tragedie de groeipijnen van een reus in transitie te vatten. Het is geëngageerde cinema zonder pretenties, maar helaas ook zonder veel diepgang.

Gezien op het 34ste Internationaal Filmfestival van Vlaanderen-Gent