Belga Films

INDEX >> RECENSIES >> ASTRO BOY

ASTRO BOY
Kleine superrobot

Michel Druart | 10/12/2009

   

Astro Boy ontstond als een mangaserie in de jaren vijftig en is nu digitaal verfilmd. Ook al leunt het eindresultaat dichter aan bij Walt Disney dan bij Akira, de Japanse invloeden blijven herkenbaar.

Metro City is een stad die hoog boven de aarde zweeft. Een groep elitaire burgers leeft er afgescheiden van de rest van de wereld om aan de vervuiling te ontsnappen. In Metro City wordt bijna al het werk door robots opgeknapt, waardoor mensen bijna niets meer hoeven te doen. De belangrijkste uitvinder van deze robots is dr. Tenma (Nicolas Cage).

Op een dag komt Tenma’s zoon Toby (Freddie Highmore) om tijdens een mislukt wetenschappelijk experiment. Tenma besluit het geheugen van zijn zoon in een robot naar Toby's gelijkenis te plaatsen, maar als snel blijkt dat de androïde Toby toch niet helemaal kan vervangen. Tenma gooit de robot dan maar op het stort: de onderliggende planeet Aarde.

Het is gek hoe actueel een verhaal van bijna 60 jaar oud vandaag nog kan zijn. Het klimaat is belangrijker dan ooit (de top van Kopenhagen is in volle gang), en Metro City leek nog nooit zo dichtbij. Toch hebben de makers voor een duidelijk 'verouderde' setting gekozen. De geportretteerde futuristische wereld baadt in een fifties-sfeertje, maar dat geeft het geheel juist extra cachet. De robots bespreken zelfs de wetten van de robotica zoals die in 1942 geformuleerd werden door Isaac Asimov. Toch zijn er ook verwijzingen naar de moderne populaire cultuur, zoals de knipogen naar Pulp Fiction. Referenties die de volwassen kijker zeker niet zullen ontgaan.

Ondanks het digitale geweld en de westerse invloeden schemeren de Japanse roots overal door. Aan het ontwerp van het robotje Astro Boy werd niet geraakt, en ook de andere kinderen in de film lijken zo uit de manga weggeplukt. Zelfs de aangekaarte thema's zijn typisch Japans en komen in hedendaagse manga's en animes nog steeds in verschillende vormen voor.

Zo gaat het in Astro Boy niet alleen over het milieu, maar ook over de relatie tussen mensen en robots. Hoewel de laatsten in de regel als slaaf onderworpen worden aan de eersten, krijg je een heel ander verhaal wanneer je eigen zoon tot een robot is getransformeerd. Erg zwaarmoedig wordt het allemaal niet, en de conclusie is dan misschien snel duidelijk, toch stelt de film enkele vragen die je tot nadenken zullen aanzetten.

Met vaste hand rijgt David Bowers – de regisseur van Flushed Away die eerder zijn strepen verdiende als animator van o.a. Shark Tale, The Prince of Egypt, Wallace & Gromit in The Curse of the Were-Rabbit en zelfs Who Framed Roger Rabbit – de fenomenale actiescènes aan elkaar. Het eindresultaat op het grote scherm is overdonderend. Soms is het even naar adem happen, maar Bowers bouwt gelukkig voldoende rustpunten in.

Het enige grote minpunt is de stem van Nicolas Cage als dr. Tenma. De acteur speelt te veel zichzelf, waardoor zijn personage aan kracht verliest. De held van National Treasure over zijn robotzoon horen klagen is niet meteen iets waar we op zitten te wachten. Samuel L. Jackson weet dan weer wel te boeien als de gigantische robot Zog. Net als Bill Nighy, Donald Sutherland en Eugene Levy verdwijnt hij volledig in zijn digitaal personage.

De nieuwe, digitale Astro Boy is uiteindelijk enorm genietbaar. De verbluffende actiescènes, de leuke vertolkingen, de geslaagde grappen en het typische maar doeltreffende verhaal maken van Astro Boy een interessante verfilming van een aparte superheld.