Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> JERRY MAGUIRE

JERRY MAGUIRE
Tom speelt Jerry

uitmuntend  

Christophe Van Cauwenbergh | 09/03/1997


Share/Bookmark

De appreciatie van films is natuurlijk zeer persoonlijk gekleurd. Die subjectiviteit wordt in de dagen van gissingen en speculaties rond de oscaruitreiking extra duidelijk.

Op één of andere manier bijven de beste films steevast in de kou staan (voor Lone Star, Trainspotting en Sleepers elk slechts één nominatie, zeer subjectief het beste dat 1996 te bieden had). Jerry Maguire moet het stellen met vijf nominaties, en zal de meeste daarvan verliezen in het voordeel van de grote (overschatte) favoriet The English Patient. Laat je echter niet misleiden door de Academy: Jerry Maguire is in zowat alle opzichten de superieure film. Stel je dan ook de machteloze woede voor van ondergetekende wanneer hij van een niet nader genoemde collega een schouderophaal en een 'liever nog eens naar The English Patient' als antwoord kreeg op het verzoek naar Jerry Maguire te gaan. Dat echter volledig terzijde.

Bij eerste inspectie beschikt Jerry Maguire niet echt over veel troeven om van deze film een uitzonderlijke prestatie te maken. Geen gehandicapt, ziek of zelfs verminkt hoofdpersonage en geen felgehypete filmmaker als Jane Campion of Kenneth Branagh achter de teugels (maar wel miskend mini-genie Cameron Crowe). Het verhaal is evenmin xebaseerd op een één of ander meesterwerk van Thomas Hardy, Jane Austen of Henry James, het speelt zich niet eens af rond de eeuwwisseling. Het gegeven ruikt zelfs, naar alle maatstaven, ongebruikelijk saai: Tom Cruise als een vertegenwoordiger van topateleten in een wereld waar alles om het geld draait. Het tegendeel is waar: Jerry Maguire is een vertederende film die je doet lachen en doet huilen tegelijk, en die vooral een boodschap van waarachtigheid uitstraalt. Beter kunnen we het echt niet verwoorden.

Jerry Maguire is een yuppie die een gewetensaanval krijgt en op een slapeloze nacht een memo schrijft over hoeveel menselijker het bedrijf zou functioneren als winstbejag niet het voornaamste doel was. Maguire wordt door zijn collega's bewonderd voor zijn openhartigheid en moed, maar wordt lafweg op straat gezet en in de steek gelaten door zijn vriendin. In een laatste stuiptrekking zijn leven terug onder controle te krijgen, begint Jerry opnieuw als onafhankelijke sportagent, met de steun van welgeteld één trouwe klant en één idealistische (en verliefde) partner.

Jerry Maguire is een ware tour-de-force voor alle betrokkenen. Tom Cruise bewijst in zijn allerbeste rol tot op heden eens te meer dat hij over een fenomenaal acteertalent (en een fenomenale neus voor bijzondere projecten) beschikt. Hij wordt bijgestaan door relatieve nieuwkomer Renée Zellweger, die in alle stilte een prachtige vertolking neerzet als de ongetrouwde moeder Dorothy Boyd. Haar zoontje overigens, vertolkt door Jonathan Lipnicki, moet zowat het schattigste kind zijn dat ooit het doek sierde. Ook Cuba Gooding Jr. ten slotte, speelt de pannen van het dak als Jerry's laatste hoop op succes, Amerikaans voetballer Rod Tidwell. Cameron Crowe (die ook eigenhandig het verhaal bij elkaar schreef) regisseerde geen film meer sinds Singles uit '92, maar van deze man mogen we nog grootse dingen verwachten.

Ziehier de film die de twaalf oscarnominaties hoorde te krijgen.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Warner Bros
THE PLEDGE
The fishing detective
>>>