Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> ADDICTED TO LOVE

ADDICTED TO LOVE
Verliefd op wraak

goed  

Vanessa Vangindertael | 07/09/1997


Share/Bookmark

Addicted To Love is de eerste langspeelfilm van Griffin Dunne. Dunne, die vooral bekend staat voor zijn acteerprestaties in onder andere After Hours en An American Werewolf in London, treedt daarmee in het voetspoor van zijn collega Ben Stiller (Reality Bites, The Cable Guy).

In zijn regiedebuut maken we kennis met Sam (Matthew Broderick), een astronoom in een klein stadje van de Midwest. Hij was tot voor kort verloofd met zijn jeugdliefde Linda (Kelly - Mevrouw John Travolta - Preston). Zij moest echter om professionele redenen naar New York verhuizen. Bij haar aankomst valt ze onmiddellijk voor de charmes van Anton (Tcheky Karyo), een typische amant français. Sam is niet van plan het hierbij te laten en vertrekt hals over kop naar de Big Apple. Hij neemt er zijn intrek in een bouwvallig appartement net tegenover dat van zijn rivaal. Daar bestudeert hij - door middel van de camera obscura techniek - het liefdesleven van zijn ex-verloofde. Maar ook Anton's voormalige liefje Maggie (Meg Ryan), is belust op informatie. Zij wil die echter aanwenden om op Anton wraak te nemen.

Een thriller kun je Addicted To Love nauwelijks noemen. Het etiket 'romantische komedie' is al evenmin op zijn plaats. Dunne zelf noemt zijn film: 'a twisted and demented type of romantic comedy, with almost nothing romantic about it.'

Nu hebben we datzelfde staaltje van genremengeling al eerder gezien in The Cable Guy, een poging die we niet echt geslaagd kunnen noemen. Velen zijn immers van mening dat thrillers en komedies niet onder hetzelfde dak kunnen gestopt worden. De meest gehoorde kritiek op Addicted To Love is dan ook dat regisseur Griffin Dunne niet weet wat hij wil en dat hij daarom met verschillende genres tegelijk speelt.

Maar in tegenstelling tot The Cable Guy, wérkt dit wel. Meer nog, het is één van de weinige producties van dit najaar die de traanklieren zo activeert. Bovendien bezit de prent de magische kracht om u te laten lachen en huilen op hetzelfde moment.

Of de echte romantici hier hun gading in zullen vinden, valt echter sterk te betwijfelen. Het verhaal blijft zoals gezegd nogal macaber en de hoofdpersonages zijn ook niet louter sympathiek te noemen. Maar als u een prettig gestoorde romanticus bent, moet u zich dit plezier zeker niet ontnemen.

Titel: Addicted To Love
Genre: Romantische Komedie
Speelduur: 1u40
Regisseur: Griffin Dunne
Acteurs: Meg Ryan, Matthew Broderick, Tcheky Karyo, Kelly Preston

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: RCV
BAD SANTA
Merry XXX-mas
>>>