Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> UNAGI (THE EEL)

UNAGI (THE EEL)
Glad troeteldier

goed  

Kaat Van Wonterghem | 18/01/1998


Share/Bookmark

Vorig jaar werd op het Festival van Cannes de Gouden Palm ex aequo toegekend aan de Japanse regisseur Shohei Imamura voor Unagi (De Paling) en de Iraanse filmmaker Abbas Kiarostami voor zijn Ta'm e Guilas (De smaak van kersen). Voor de 71-jarige Imamura is dit zijn tweede Gouden Palm. In 1983 werd hij immers gelauwerd voor De ballada van Narayama. Alleen Francis Ford Coppola, Bille August en Emir Kusturica keerden ook tweemaal huiswaarts met de Gouden Palm.

De film brengt een origineel en tegelijkertijd ontroerend portret van een berouwvolle moordenaar. De parabel valt met de deur in huis en toont hoe Takuro zijn ontrouwe vrouw betrapt en doodt. Acht jaar later komt hij voorwaardelijk vrij. Hij zal proberen een nieuw en keurig bestaan op te bouwen en dit met behulp van zijn glad troeteldier (meegenomen uit de gevangenisvijver). De kappersstiel die hij in de gevangenis aanleerde, wordt zijn bron van inkomsten. Hij vestigt zich in een afgelegen dorp en probeert er zoals uitdrukkelijk bedongen bij zijn vrijlating, elke vorm van agressie te ontwijken. Maar zelfs daar blijven de spoken van het verleden hem achtervolgen.

Ook vóór het verblijf in de cel was vissen Takuro's leven. Door toeval zal deze hobby het leven redden van een vrouw die zelfmoord wou plegen. Uit dankbaarheid wil ze Takuro in zijn winkel helpen. Aanvankelijk staat hij weigerachtig tegenover haar hulp, maar Keiko's aanwezigheid lokt meer klanten. Beiden worden achtervolgd door hun verleden maar dat betekent nog niet dat ze het met elkaar kunnen delen.

De paling is uiteindelijk het enige wezen waarmee de man kan communiceren en dat hij vertrouwt. De harde toon uit het begin van de prent slaat over in een grappige en soms burleske sfeer (één surrealistische scène doet meteen denken aan Trainspotting) waarin op een erg fijnzinnige manier een kleine liefdesgeschiedenis wordt geschetst.

Imamura mixt verschillende filmstijlen tot een verrassend geheel. Precies daarin schuilt ook de kracht van deze prent. De protagonisten lijken al even ongrijpbaar als de paling hoewel meer dan één symbolische betekenis kan toegekend worden aan deze aal. Naar Japanse gewoonte geven de hoofdpersonages een afstandelijke en koele indruk hoewel in de proloog de passie letterlijk en figuurlijk van de pellicule spat.

De Paling is geen echt grote film maar de raadselachtige prent blijft met zijn hoopvolle boodschap toch beklijven: zelfs een moordenaar kan nog in dit leven opnieuw 'mens' worden.

Titel: Unagi
Genre: Tragi-komisch portret
Speelduur: 1u57
Regisseur: Shohei Imamura
Acteurs: Koji Yakusho, Misa Shimizu, Fujio Tsuneta

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Cattleya
IL PIë BEL GIORNO DELLA MIA VITA
Vrijheidsstrijd van Italiaanse vrouwen
>>>