MRS. BROWN
Windsor charme-offensief?
Katrien Bruyland | 21/03/1998
'Eén van de koudste subjecten in de geschiedenis van Groot-Brittannië.' Niet meteen wat je noemt een flatterende omschrijving voor de langst regerende vorst uit de geschiedenis: Queen Victoria.
Vijf jaar treurt Queen Victoria om haar overleden echtgenoot en mentor als een op z'n minst ongedwongen persoon z'n intrede doet in het leven van de koningin. De Queen heeft zich volledig teruggetrokken uit het openbare leven en is allesbehalve te genieten in de dagelijkse omgang.
John Brown (Billy Connolly) is een oudgediende van haar man zaliger en is de bediende die zal instaan voor Victoria's dagelijkse uitje met haar Royal pony. Voor de leden van de huishouding is Brown de spreekwoordelijke olifant in de porseleinwinkel, een man die lak heeft aan de etiquette en de overdreven regels en maniertjes die zo eigen waren aan de Victoriaanse tijd. Voeg daarbij een nooit gezien koppig karakter en een grote mond, en Brown wordt voor velen een gevaarlijk man. Toch is het Brown die door z'n onconventionele optreden de koningin uit haar isolement weet wakker te maken. Engeland zou Engeland niet zijn, mochten er niet meteen geruchten opduiken over een verhouding tussen de twee, en het is dan ook eerste minister Benjamin Disraeli (Anthony Sher) die zich opwerpt als grote redder van de Britse monarchie.
Om zich zo goed mogelijk te kunnen inleven in de rol van Disraeli ging Anthony Sher een tijd in een negentiende-eeuwse woning leven, en liet zich een soortement -martel?-mondstuk inpassen, om de sterk geprononceerde kin van Disraeli te krijgen, en zo ook z'n manier van praten aan te leren. De mens heeft wellicht té goed z'n best willen doen, want behalve Sher's verbouwde kin is er niet veel dat vandoen heeft met de echte Disraeli. Van de grote staatsman geen spoor, wat overblijft is een - weliswaar grappige - karikatuur van een serpentachtige gluiperd met demagogische trekjes. Sorry Sher. Judi Dench, een volbloed Royal Shakespeare-actrice, is door het lezen van Victoria's dagboeken tot een ander beeld van de koningin gekomen. De Queen als streng, arrogant en ongevoelig creatuur? Dench maakt er komaf mee en legt de vinger op de wonde die het Victoriaanse keurslijf maakte op zo'n sterke en passionele vrouw.
Is Mrs. Brown nóg maar eens een verhaal over een onmogelijke liefde, over afkomst die de - in dit geval platonische - liefde in de weg staat? Een variatie op een thema waar we allang niet meer van wakkerliggen? Rest ons nog de vraag of de prent dan misschien deel uitmaakt van het masterplan dat de Windsors een menselijker gezicht moet geven na de Di-ramp. Judi Dench is zo goed als royalty en de BBC co-produceert de prent. Zou het kunnen?
Titel: Mrs. Brown
Regisseur: John Madden
Genre: Historisch drama
Acteurs: Judi Dench, Billy Connolly,
Antony Sher, Geoffrey Palmer.
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
De eerste keer van Pablo Larraín
Pablo Larraín maakte naam met zijn opmerkelijke Pinochet-trilogie Tony Manero – Post Mortem – No. Debuteren als regisseur deed hij in 2006 met Fuga, een film die vooral opvalt omdat hij zo verrassend onopvallend en braaf is. Hij is zonder twijfel degelijk gemaakt maar mist de urgentie, originaliteit en intensiteit van Larraíns latere werk.
>>>
Het debuut van de Chileense Ed Wood
‘El Unico Clasico del Cine Chileno’ staat te lezen op de DVD-hoes van Azul y Blanco. Aan valse bescheidenheid heeft niemand iets maar de marketingman die het in zijn bol kreeg de zelfverzekerde slogan te koppelen aan deze miskleun van een film heeft dringend professionele hulp nodig.
>>>
Sporen van het verleden in licht en duisternis
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
No - Democratie is een blij product
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
Filmland Chili: groot in kleine films
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Quartet - Zoals het leven is
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
KFD
Ongezouten Repelsteeltje
>>>