THE GAMBLER
Schuld en Boete
Vanessa Vangindertael | 19/04/1998
Wie literaire meesterwerken verfilmd, vraagt gewoon om moeilijkheden. Ten eerste wordt je film vergeleken met het origineel, en omdat deze de naam 'klassieker' niet voor niets heeft gekregen, zal de competitie bijna altijd in jouw nadeel uitvallen. Je moet al bijzonder origineel zijn wil jouw prestatie bekoren. En dan ben je nog niet gevrijwaard van alle kritiek. Ten tweede moet je de thema's transporteren naar de hedendaagse tijdsgeest, of je publiek waant zich in De Schoone Slaapster.
De Oost-Europese regisseur Karoly Makk koos in dit geval voor het risico. Zijn oog viel op De Speler, Fjodor Dostojewski's meest autobiografische roman. Het boek werd geschreven tussen 1 oktober en 1 november 1866 om speelschulden af te betalen. Omdat alles zo snel moest gaan, huurde hij een stenografe in, Anna Snitkina. Ze houdt niet van het grimmige karakter van de schrijver, maar is toch genoodzaakt te blijven omdat ze zelf financiële problemen heeft. Voor het verhaal dat hij haar dicteert, put de man uit eigen ervaringen. Zijn passie voor het gokken en voor een twintig jaar jongere vrouw staan hierin centraal.
Dostojewski's problemen begonnen drie jaar geleden. In die tijd hadden zijn broer Michael en hijzelf de leiding over een bijzonder populair literair magazine. Omwille van een artikel over de opstand van de Polen tegen de tsaar werd het blad echter verboden en kwam het tweetal met een enorme schuldenlast te zitten. Michael bekoopt deze spanningen met de dood, terwijl Fjodor een lening aangaat bij de uitgever Stellowski, die de gewoonte heeft de schulden van artiesten af te kopen in ruil voor hun auteursrechten. Zijn latere problemen en obsessies vloeien hier uit voort.
Makks film toont ons zowel beelden van wat in het boek De Speler gebeurt, als de situatie waarin de roman werd geschreven, als de relatie tussen Anna en de schrijver (dat werd gebaseerd op haar memoires). Naargelang de prent vordert en de liefde tussen de twee zich ontwikkelt, lopen beide verhaallijnen in elkaar over. De regisseur vraagt zich hierbij af of uiteindelijk niet Anna de ware gokster in het verhaal is, omdat ze kiest voor het risico van de liefde, terwijl ze heel goed weet dat de man zich voortdurend op de rand van de afgrond bevindt.
The Gambler is wat betreft idee en structuur dan ook niet oninteressant. Bovendien tracteert de film ons op een aantal mooie beeldjes en solide acteerprestaties. Jammer genoeg sleept de prent zich traag voort en biedt het geen enkele mogelijkheid tot identificatie. De poging om een klassieker op het witte doek te brengen is dus opnieuw mislukt. The Gambler is voor 1998 wat Bernard Roses Anna Karenina was voor 1997. Als je van die film hield, dan zal deze je ongetwijfeld ook bevallen. In het andere geval kun je maar beter thuisblijven.
Titel: The Gambler
Genre: Historisch Drama
Speelduur: 1u36
Regisseur: Karoly Makk
Acteurs: Jodhi May, Michael Gambon,
Polly Walker, Dominic West, Johan
Leysen
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
Sporen van het verleden in licht en duisternis
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
No - Democratie is een blij product
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
Filmland Chili: groot in kleine films
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Quartet - Zoals het leven is
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
Romantiek op z’n Brits
Britten en romantische komedies: het is een match die werkt. Waar Amerikanen het vaak niet kunnen laten om hun romcoms te overgieten met een zeemzoeterige sentimentaliteit die bij overmatig gebruik tot zware maagkrampen kan leiden, is het Britse recept heel wat lekkerder.
>>>
Romeo en Julia in moderne tijden
De liefde is lenig, maar is ze ook sterker dan de zwaartekracht? De verliefde snuiter Adam stelt de vraag in Upside Down (2012), een merkwaardige sciencefictionfilm waar twee werelden met een omgekeerde zwaartekracht tegen elkaar aan schurken. In Warm Bodies (2013) is de vraag: kan de liefde het hart van een zombie weer laten kloppen? Twee keer geldt: de vraag stellen, is ze beantwoorden.
>>>
Warner Bros.
Playing God
>>>