Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> DEMON KNIGHT: HORROR FX

DEMON KNIGHT: HORROR FX
Gerimpeld door het leven

 

Jo Anseeuw | 16/05/1995


Share/Bookmark

Gebaseerd op de in de Verenigde Staten enorm populaire Tales From The Crypt serie (op zijn beurt gebaseerd op de gelijknamige stripreeks) is Demon Knight één van de zeldzame horrorfilms die onze bioscopen bereiken. We bekijken hier een aantal effecten die mogen gezien worden (of juist niet?).

Vaak moeten horrorfilms het stellen met een zeer beperkt budget, en de speciale effecten zijn er dan ook meestal naar. Bloed, slijm en afgerukte ledematen 'sieren' het scherm, terwijl we wanhopig een plot trachten te ontwaren. Het woord acteren durven we zelfs niet in de mond te nemen. Wel, Demon Knight is een heerlijke verademing in het horror-genre. Goed, het is nu eenmaal geen echte low-budget film (zelfs Robert -Forrest Gump- Zemeckis hielp blijkbaar mee), maar het is toch eens leuk om waar voor ons geld te krijgen.

En hoewel we ook hier de blijkbaar verplichte portie slijm en lichaamsdelen door onze strot geduwd krijgen zijn er een aantal effecten die ver boven de middelmaat uitstijgen. De beginsequentie, waarin we een bouwvallig huis betreden en in de kelders afdalen om daar de 'Crypt Keeper' te ontmoeten, werd gemaakt door BOSS FILM Studios. Zij stonden reeds in voor de FX van o.a. Ghostbusters, Ghost, Alien3 en Cliffhanger. Ook voor de nieuwe Gigerfilm Species zijn ze van de partij. Jammer genoeg kunnen we ons soms niet van de indruk ontdoen dat we naar een miniatuur zitten te kijken.

De Crypt Keeper zelf werd ontworpen door Kevin Yagher. Dit wonderkind werkte reeds mee aan verschillende Elm Street films, maar kreeg vooral erkenning met zijn animatronics pop voor Child's Play uit 1989. Alhoewel men voor de serie een mechanische pop gebruikte voor deze verteller wilde men voor deze eerste langspeelfilm verder gaan: hij moest kunnen wandelen, spreken en tegelijkertijd geloofwaardig blijven. Hiervoor klopte men aan bij Available Light van John Van Vliet.

Deze ontwierp de Crypt Keeper als een tweeledige entiteit: het lichaam van een acteur, en een mechanisch hoofd. Tijdens de opnames droeg de acteur een groen masker, waardoor men later op digitale wijze (met Macintosh computers) een matte kon maken. Zo'n matte dient om bij het samenstellen van meerdere beelden bepaalde stukken van het beeld af te schermen (b.v.tegen meervoudige belichting). Extra opnames van de achtergrond (zonder akteur) laten toe om het hoofd a.h.w. weg te schilderen.

Het hoofd zelf werd voor een blauw scherm gefilmd terwijl het via een motion control systeem (waarmee bepaalde bewegingen steeds opnieuw -exact- kunnen herhaald worden) de lichaamsbewegingen imiteerde. Dit werd dan later met de hiervoor beschreven opnames gecombineerd. Omdat de pop een smallere nek had moest men in 385 beelden de binnenkant van de col met de hand gaan herstellen.

Tip: blijf zitten tot na de aftiteling!

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Pathe / Cineart
PROMENONS-NOUS DANS LES BOIS
Horror à la française
>>>