INDEX RECENSIES THERE'S SOMETHING ABOUT MARY
THERE'S SOMETHING ABOUT MARY
Liefde kent geen grenzen
Vanessa Vangindertael | 09/11/1998
Beeldt u het meest uitzinnige scenario in en vermenigvuldig de grofheidsfactor ervan met 1000. Wat de uitkomst ook mogen zijn, de gebroeders Peter en Bobby Farrelli gaan gegarandeerd nog een stapje verder. Hun macabere gevoel voor humor is meteen ook de charme van hun films. Wie te snel geschockeerd is, blijft beter thuis.
Dit handelsmerk is opnieuw aanwezig in There's Something About Mary, zei het in iets originelere verpakking dan het vorige werk van de Farrelli's (Dumb & Dumber en Kingpin, om slechts enkele voorbeelden te noemen). Volgens Ben Stillers personage is een sessie masturberen de ideale methode om van afspraakjesstress af te raken. Maar sperma kruipt soms waar het niet gaan kan en dat kan tot vervelende situaties leiden, vooral als je date het goedje voor haargel aanziet. In een andere scène tracteert Matt Dillon de hond van Mary op een portie slaappillen. Het beest raakt in coma en moet door Dillon eigenhandig worden gereanimeerd (lees: geflambeerd).
There's Something About Mary is echter ook anders dan zijn voorgangers. Terwijl de vorige films gewoon een verzameling onderbroekenhumor was, bevat deze film een echt verhaal. Als je er alle gags uitknipt, houd je een mooie romantische komedie over, aldus de Farrelli's. Ze vervolgen: 'Onze eerste films kenden vooral mannelijke aanhangers. Dankzij de romantiek en het verhaal hebben we dit keer evenveel vrouwelijke als mannelijke fans.'
Het verhaal is dit keer inderdaad bijzonder vrouwvriendelijk. Reden nummer één is de constante aanwezigheid van Cameron Diaz. Zij is mijlenver verwijderd van de domme gansjes uit hun vorige werk. Het verwonderd dan ook niet dat alle mannelijke personages (op haar pa en broer na) een boontje hebben voor Mary. En net die situatie geeft aanleiding tot heel wat komische gags , want Mary's bewonderaars gaan wel erg ver in hun pogingen om haar om de vinger te winden. Voor wie deze supervrouw uiteindelijk kiest blijft dankzij enkele ingenieuze twists & turns tot op het einde onvoorspelbaar.
Die onvoorspelbaarheid is meteen ook de sterkste kwaliteit van de film, want op onverklaarbare wijze is de prent niet zo grappig en boeiend als hij zou moeten zijn. Er zijn slechts een handjevol hilarische grappen (vooral de scènes met de hond zijn grandioos), maar die zitten dan weer allemaal in het promotiefilmpje. There's Something About Mary mag dan origineler en volwassener zijn dan zijn voorgangers, amusanter is hij beslist niet.
Titel: There's Something About Mary
Genre: Romantische komedie
Speelduur: 2u00
Regisseurs: Peter en Bobby Farrelly
Acteurs: Cameron Diaz, Ben Stiller,
Matt Dillon, Lee Evans, Lin Shaye
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
De eerste keer van Pablo Larraín
Pablo Larraín maakte naam met zijn opmerkelijke Pinochet-trilogie Tony Manero – Post Mortem – No. Debuteren als regisseur deed hij in 2006 met Fuga, een film die vooral opvalt omdat hij zo verrassend onopvallend en braaf is. Hij is zonder twijfel degelijk gemaakt maar mist de urgentie, originaliteit en intensiteit van Larraíns latere werk.
>>>
Het debuut van de Chileense Ed Wood
‘El Unico Clasico del Cine Chileno’ staat te lezen op de DVD-hoes van Azul y Blanco. Aan valse bescheidenheid heeft niemand iets maar de marketingman die het in zijn bol kreeg de zelfverzekerde slogan te koppelen aan deze miskleun van een film heeft dringend professionele hulp nodig.
>>>
Sporen van het verleden in licht en duisternis
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
No - Democratie is een blij product
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
Filmland Chili: groot in kleine films
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Quartet - Zoals het leven is
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
Foto: Warner Bros. / Dreamworks
Back to the Future
>>>