Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> FILMJAAR 1999: EEN VOORUITBLIK

FILMJAAR 1999: EEN VOORUITBLIK
Wachten op Star Wars

 

Christophe Van Cauwenbergh | 03/01/1999


Share/Bookmark

1998 is nog maar net dood en begraven, en daar komen we al aandraven met een ellenlange blik op wat het filmjaar 1999 ons te bieden heeft. We hebben een waslijst van titels bij elkaar gesprokkeld en, u het zal het er wel mee eens zijn, het ziet er weer smakelijk uit.

1999 wordt het jaar van de meest geanticipeerde film aller tijden, tot spijt van wie het benijdt. Star Wars Episode 1: The Phantom Menace. Een hele mond vol voor de eerste Star Wars-prent in zestien jaar, en voor de prent waarover Spielberg zich uitsprak met de woorden 'Oh my God...' Een film die onnoemelijk hoge verwachtingen met zich meezeult. Inlossen is een ander verhaal, alhoewel de preview veel belooft. Een meer gedetailleerde kijk op The Phantom Menace vindt terug elders op deze pagina's.

Star Wars: A New Hope luidde anno '77 een nieuwe generatie sciencefiction in, en dat lijkt ook te zullen gebeuren in dit nieuwe jaar. Star Wars' eeuwige concurrent Star Trek trekt voor de negende keer de bioscopen in (een nummer dat George Lucas allicht nooit zal halen met zijn franchise). Star Trek Insurrection ziet de bemanning van de Enterprise de wapens opnemen tegen de eigen Federation, wanneer deze laatste een volksverhuizing wil doorvoeren voor een kleine, vreedzame nederzetting op een planeet waar het leven onsterfelijk is. Insurrection, in een regie van Jonathan Frakes, is de meest geslaagde Next Generation-prent tot nog toe (de combinatie van humor, romantiek en actie werkt wonderwel), hoewel het kwalitatieve hoogtepunt van Star Trek 2: The Wrath of Khan wel nooit meer zal bereikt worden. Andere, meer komische SF-series die hun kansen wagen op het witte doek: My Favourite Martian met Christopher Lloyd van Donald Petrie; SF-western The Wild Wild West met Kevin Kline en Will Smith van Barry Sonnenfeld; Muppets in Space; Red Dwarf: The Movie en de derde Power Rangers-film Lost Galaxy.

Een ander thema dat SF-adepten wereldwijd doet watertanden is dat van de virtuele realiteit. Matrix is een zeer dure SF-actiefilm met Keanu Reeves die ontdekt dat hij leeft in een VR-omgeving. De regie is van de viruoze Wachowski-broers. Aan de andere kant is er David Cronenbergs eXistenZ, een prent met Jennifer Jason Leigh en Willem Dafoe waarin de grens tussen werkelijkheid en VR-spelletjes vervaagt. Ten slotte belooft ook The Thirteenth Floor veel. In deze prent ondekken wetenschappers een manier om parallelle werkelijkheden te bezoeken. Met Gretchen Mol en Armin Müller-Stahl.

En voor wie het nog niet moe is, kijk ook uit naar de volgende titels: Wing Commander, gebaseerd op de reeks computerspelletjes; Supernova, met Angela Bassett van Walter Hill; Virus met Jamie Lee Curtis; Soldier met Kurt Russell van Paul Anderson speelt zich af in het Blade Runner-universum en handelt over een getrainde doder die met de komst van genetisch geperfectioneerde soldate voor dood wordt achtergelaten op een vuilnisplaneet; The Faculty van Robert Rodriguez naar een scenario van Kevin Williamson heeft het over de leerlingen van een school die ontdekken dat hun leraars buitenaardse wezens zijn. En met een beetje geluk wordt ook Rendezvous with Rama ingeblikt door David Fincher met Morgan Freeman, naar de roman van Arthur C. Clarke. Deze prent staat geprogrammeerd voor een Amerikaanse release op 31 december, 1999.

Sciencefictions neefje, de horrorfilm, werkt ondertussen ongestoord verder aan de verovering van een nieuwe generatie. I Still Know What You Did Last Summer is het weinig indrukwekkende vervolg op I Know What You Did Last Summer. De veelgeplaagde Julie James gaat met een nieuw stel kameraadjes op vakantie op een verlaten eiland in de Bahamas. Drie keer raden wie haar naar daar heeft gelokt. Nog meer puberaal bloed vloeit in Urban Legend, met Joshua 'Dawson's Creek' Jackson; Disturbing Behaviour met Katie 'Dawson's Creek' Holmes; en veel later op het jaar ook in Scream 3. Kevin Williamson laat meer van zich horen in zijn regiedebuut Killing Mrs. Tingle. Andere oude bekenden: Chucky, die zowaar van de grond gaat in Bride of Chucky, met Jennifer Tilly; vampieren in John Carpenter's Vampires met James Woods en Sheryl Lee en in Texas Blood Money, het vervolg op From Dusk Till Dawn, met Bruce Campell in de hoofdrol; en de mummie maakt een comeback in liefst twee horrorprenten. Russell Mulcahy's Talos The Mummy rekent op het acteertalent van Jason Scott Lee terwijl Stephen Sommers' The Mummy hoopt te teren op het succes van hoofdrolspeler Brendan Fraser.

Een jaar kan niet voorbij gaan zonder een stel Stephen King-verfilmingen, en dit jaar moeten we het stellen met Apt Pupil en The Green Mile. Apt Pupil is de geslaagde, maar geflopte, nieuwe film van Bryan Singer over een jochie dat geobsedeerd is door de holocaust en dan een oude ondergedoken nazi ontdekt in zijn buurt. Brad Renfro en Ian McKellen delen het doek. The Green Mile is het tweede King-boek dat Frank Darabont onder handen neemt, en het is eens te meer een gevangenisdrama. Tom Hanks speelt de hoofdrol. Paranoide horror in Arlington Road, met Tim Robbins die zijn nieuwe buren verdenkt van terrorisme; repetitieve horror in de eerste samenwerking tussen Freddy Krueger en Jason Voorhees genaamd Freddy Vs. Jason, het regiedebuut van Rob Bottin; en in de shot-by-shot remake van Psycho. Niet zo slecht als de critici wel beweren, maar jammer genoeg maakte regisseur Gus Van Sant slechte keuzes voor de rollen van Marion Crane en Norman Bates. Zoutloos duo Anne Heche en Vince Vaughn kunnen met de beste wil van de wereld niet tippen aan Janet Leigh en Anthony Perkins, met als resultaat dat de bijrollen (Julianne Moore, William H. Macy) het doek stelen.

Na al dat moois is er ook slecht nieuws: uw lief zal u dit jaar naar een walgelijke hoeveelheid zeemzoeterige romantische komedies sleuren. Wat Deja- vu's betreft draagt You've Got Mail de gele trui. Tom Hanks en Meg Ryan spelen eigenaars van concurrerende boekenwinkels die in cyberspace (en dus anoniem) elkaar ondersteunen en uiteraard op mekaar verliefd worden. De regie is in handen van Nora Ephron. Ook tot vervelenstoe halsoverkop verliefd: Jennifer Aniston in The Object Of My Affection en in Mike Judge's live-action debuut Office Space en Drew Barrymore in Assepoester-ramp Ever After en verder in Home Fries en Never Been Kissed. Robin Wright valt voor de postbode himself, Kevin Costner, nadat ze van hem een brief (!) in een fles vindt; Andie McDowell valt voor Andy Garcia in Just The Ticket en Shakespeare valt voor Gwyneth Paltrow in Shakespeare In Love. Naar het schijnt oscarmateriaal, deze laatste. Dance With Me vertelt over de affaire tussen Vanessa Williams en haar dans-instructeur. De meest beloftevolle romantisch getinte films zijn enerzijds Playing By Heart, een film over een aantal verschillende koppels (gespeeld door onder andere Gillian Anderson, Angelina Jolie, Sean Connery, Dennis Quaid, Gena Rowlands en Madeleine Stowe) en hun respectievelijke liefdeslevens; en anderzijds Anna And The King, een nieuwe verfilming van The King And I, deze maal met Jodie Foster en Chow Yun-Fat in de voornaamste rollen.

Testosteron in overvloed in een reeks actiefilms. Koploper is ongetwijfeld de actiethriller Enemy Of The State, de jongste samenwerking tussen producer Jerry Bruckheimer (ondertussen al een tijdje aan de top zonder Don Simpson) en Tony Scott. Hierin speelt Will Smith een huisvader die een onschuldige pion wordt in een politiek complot. Hij heeft, zonder het zelf te beseffen, informatie die het daglicht niet kan verdragen en is om die reden het slachtoffer in een reeks explosieve achtervolgingen en moordpogingen. Alleen Gene Hackman lijkt hem - tegen heug en meug - te kunnen helpen.

In Rush Hour vormen politie-agenten Jackie Chan en Chris Rock een ongemakkelijk partnerschap. Een oude formule die zeer veel succes kende, en wel eens de volgende Lethal Weapon-reeks zou kunnen worden. The Corruptor is dan weer het volgende ballet van geweld met Chow Yun-Fat, dit keer naast Mark Wahlberg, terwijl Mel Gibson op een bijzonder harde manier wraak neemt op zijn vrouw en haar minnaar die hem voor dood achterlieten. Een remake van Point Blank, geregisseerd door Brian Helgeland. Nog een remake, Mighty Joe Young, handelt over een reusachtige aap die naar Amerika wordt verscheept en op z'n Lost Worlds ontsnapt en paniek zaait in de straten. Met Bill Paxton en Charlize Theron. Schwarzenegger laat voor het eerst in jaren van zich horen met End Of Days, een actiefilm waarin hij het zowaar opneemt tegen satan. Een film met potentieel, maar het zou net zo goed danig kunnen mislopen. The World Is Not Enough is de voorlopige titel van de nieuwe James Bond-film die voorzien is voor een kerst-release.

Twee oorlogsfilms zijn voorzien voor 1999. De ene plaatst Wereldoorlog II centraal - The Thin Red Line is de eerste prent geregisseerd door Terence Malick in twintig jaar, met een cast om de vingers bij af te likken: John Travolta, Sean Penn, Woody Harrelson, George Clooney en Nick Nolte, om er slechts enkele op te noemen. Malicks film is een oscarkandidaat die het ongeluk heeft een half jaar na Spielbergs Saving Private Ryan uit te komen. Wordt vervolgd tijdens de oscaruitreiking in maart. De andere is Ride With The Devil (voorheen To Live), Ang Lee's film die de Amerikaanse burgeroorlog tackelt. Met Lee's protégé Tobey Maguire.

Minder ontploffingen, meer spanning? Een aantrekkelijke mix van thrillers staat op het menu van Planet Hollywood voor 1999. Wat te denken van A Simple Plan. In deze mainstream prent van de uitgesproken on-mainstream regisseur Sam Raimi vinden twee broers en een vriend in de desolate sneeuwlandschappen van Minesota een gecrashd vliegtuig met daarin vier miljoen dollar. Ze beslissen de poen voor zich te houden en mogelijke pottekijkers af te wachten. Het vormt de aanvang van immer stijgende spanningen tussen de drie mannen die elkaar niet betrouwen, en die steeds meer verregaande leugens moeten verzinnen om de politie op een afstand te houden. Een stijlvolle prent met Bill Paxton, Billy Bob Thornton en Bridget Fonda.

De tweede meest geanticipeerde film van het jaar is zonder de minste twijfel Eyes Wide Shut, de eerste film van geniale kluizenaar Stanley Kubrick sedert Full Metal Jacket. Eyes Wide Shut is een psychologische thriller met in de hoofdrollen Tom Cruise en Nicole Kidman, die zoals geweten het meeste draaidagen aller tijden in beslag nam om in te blikken. Een gelijkaardige psychologische thriller komt uit de stal van DreamWorks. In Dreams, ook bekend onder de naam Blue Vision, belooft visueel verbluffend te worden, met dank aan regisseur Neil jordan. In de hoofdrollen Annette Bening en Robert Downey Jr. A Civil Action is een legal thriller met John Travolta en Robert Duvall die in maart mogelijk met een stapel oscarbeeldjes naar huis mag.

Nicolas Cage tackelt het gevoelige onderwerp van de snuff-film in Joel Schumachers 8mm. In Very Bad Things loopt een vrijgezellenfuifje onder vrienden uit de hand en vindt een hoertje op een gewelddadige manier de dood. De vrienden besluiten haar te begraven en hun misdaad een geheim te houden. Met Cameron Diaz en Christian Slater, in het regiedebuut van Peter "Chicago Hope" Berg. Cookie's Fortune heet de meeste recente van Robert Altman. Het betreft een mysterie met Julianne Moore, Glenn Close en Liv Tyler; en True Crime is dan weer de nieuwe thriller van en met Clint Eastwood, die te zien is naast James Woods. In de thriller Stir Of Echoes van David Koepp, ten slotte, speelt Kevin Bacon de voornaamste rol.

Van Woody Allen wordt gezegd dat hij zijn ziel verkocht heeft aan Hollywood en met het jaar commercieler wordt. Kan zijn, maar dat is niet noodzakelijk een verkeerde bocht. Wie kon er niet genieten van het meesterlijke Antz? Allen zet de trend verder in zijn meest recente project, Celebrity. Deze zwart wit film (kwestie van toch iets of wat ernstig genomen te worden door de filmcritici) handelt over een journalist (rol van Kenneth Branagh in Woody Allen-mode) die koste wat het kost rond beroemheden wil hangen, hetgeen zijn persoonlijke leven ernstige schade toebrengt. Een geestige prent met heel wat onderliggende boodschappen voor wie goed oplet. Jammer genoeg is de film nog het meest berucht voor de kleine bijrol van Leonardo DiCaprio.

Twee maal lachen geblazen met Eddie Murphy. Eens in Holy Man, waar hij een televisiepriester speelt die door een shoppingkanaal wordt in dienst genomen, en eens in Life, een komedie over twee gevangen met levenslang die in de gevangenis de waarde van het leven leren kennen. Ook Steve Martin keert terug naar het genre waar hij bekend om is. Martin zal te zien zijn in zowel The Out-Of-Towners, naast Goldie Hawn, en in Bowfinger's Big Thing. Adam Sandler is te zien in de ongelooflijk succesvolle maar uiterst zwakke komedie The Waterboy, en Orgazmo is een parodie op de porno-industrie van de makers van South Park. Jennifer Love Hewitt draagt de tienerkomedie Can't Hardly Wait, terwijl Bill Murray de hoogtes van Groundhog Day bereikt in het naar verluidt schitterende Rushmore. Austin Powers 2 ten slotte, heeft het over The Spy Who Shagged Me. Kijk uit naar de Star Wars-geïnspireerde trailer.

Op het animatiefront bereikt de concurrentie tussen de verschillende studio's nooit gekende hoogtes. A Bug's Life is Disney's antwoord op Antz, de gelijkaardige computergegenereerde animatiefilm van DreamWorks. A Bug's Life is ietwat toegankelijker voor een jeugdig publiek, maar is daarom niet minder spectaculair of amusant voor de wat oudere kinderen (lees: onszelf). Integendeel, als we eerlijk zijn moeten we toegeven dat A Bug's Life de betere film is, en dat wil al wat zeggen. Blijf vooral zitten gedurende de eindgeneriek, voor de grappigste momenten die de film rijk is. Aloude favoriet Disney is daarnaast nog twee maal van de partij, enerzijds met de computergegenereerde film Toy Story 2, en anderzijds met de traditionele animatiefilm Tarzan. Bij DreamWorks slaat men terug met The Road To El Dorado, terwijl Fox het project Planet Ice weer heeft opgepikt en nog dit jaar in omloop zou willen brengen. Warner blijft slecht boeren in dit genre. Hun slecht getimede versie van The King And I ziet er oeverloos zwak uit. En Paramount, die herhalen het succes van hun Beavis & Butthead Do America, door twee andere succesvolle televisiefranchises te exploiteren voor het witte doek. We hebben het over de filmversies van The Rugrats en South Park. Helemaal achteraan in het rijtje staat Universal met een CGI-tekenfilm van Frankenstein, maar of deze nog voor dit jaar is, is twijfelachtig.

Daarmee blijft er nog één genre over dat een vermelding verdient. Het doorgaans oscar-dankbare dramatische genre. Een flinke aanrader voor 1999, als u het ons vraagt, is Pleasantville, een sprookjesachtige feel good movie die te snel in de vergeethoek terecht kwam in de schaduw van het gelijkaardige The Truman Show. Twee tieners, vertolkt door Reese Witherspoone en Tobey Maguire, komen via een magische afstandsbediening terecht in een zwart wit televisiereeks uit de jaren vijftig, genaamd Pleasantville. Wat tamelijk infantiel begint, eindigt als een zeer diepgaande commentaar op onze samenleving, met knipoogjes naar Fahrenheit 451 en To Kill A Mockingbird, wanneer de twee tieners seks, kleur, kunst en andere onbekende fenomenen introduceren in het naieve Pleasantville. Magistraal materiaal.

Nog meer feel good movies zijn onder andere Patch Adams, het waargebeurde en aangrijpende verhaal met Robin Willams als een dokter die bijna uit de geneeskundige academie wordt vebannen omdat hij zich emotioneel hecht aan de patienten en Simon Birch, de verfilming van John Irvings A Prayer For Owen Meany met Ashley Judd. De dood staat centraal in Jonathan Demme's drie uur lange flop Beloved met Oprah Winfrey en Danny Glover; in Jack Frost waarin Michael Keaton terugkomt als een sneeuwman; in Stepmom, een Terms of Endearment voor de jaren negentig met Susan Sarandon, Julia Roberts en Ed Harris, en in One True Thing, met Meryl Streep, William Hurt en Renee Zellweger.

De allerlaatste titels in dit genre: Rounders, met Matt Damon als een poker- genie; Affliction, met Nick Nolte van Paul Schrader; The Muse van Albert Brroks met Jeff Bridges en Sharon Stone en cameo's van Martin Scorsese en James Cameron; At First Sight met Val Kilmer als een blinde die zijn zicht terugkrijgt en stapelverliefd wordt op Mira Sorvino; Snow Falling On Cedars, verfilming van de gelijknamige roman met Ethan Hawke, geregisseerd door Scott Hicks; The Deep End Of The Ocean met Whoopi Goldberg en Michelle Pfeiffer; en Gloria, met Sharon Stone in een regie van Sidney Lumet.

Een veelbelovend jaar, zeg nu zelf?

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Sony
THE MOTHMAN PROPHECIES
Based on a true story
>>>