Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> CA COMMENCE AUJOURD'HUI

CA COMMENCE AUJOURD'HUI
Schooltelevisie

uitstekend  

Ben Van Alboom | 18/04/1999


Share/Bookmark

Bertrand Tavernier, ongetwijfeld één van de meest boeiende en in ieder geval één van de meest productieve Franse filmmakers, heeft een film gemaakt over een brandend actueel thema. In tegenstelling tot zijn meer recente films, zoals het brutale le L'appât, is dit opnieuw een heel persoonlijke film geworden; het verhaal van een kleuterschool in een dorp in de buurt van Valenciennes; een film over wanhoop, ellende, en menselijke tragedies. Maar ook over liefde en hoop.

Daniel (Philippe Torreton) is directeur van de kleuterschool in een dorp dat nog altijd lijdt onder de sluiting van de mijnen en waar de werkloosheid zorgwekkend hoog is. Met de steun van het lerarenkorps - voor zover die de strijd al niet hebben opgegeven - vecht hij voor het bestaan van zijn school, voor de sociale voorzieningen van de kinderen en tegen de bureaucratie die hem het werk moeilijk, zelfs onmogelijk maakt.

Ca commence aujourd'hui vertelt het simpele verhaal van een man die dagelijks wordt geconfronteerd met het ellendige bestaan van zijn leerlingen en dat van hun ouders. Wanneer hij het niet meer kan aanzien, neemt hij de touwtjes in eigen handen, maar botst hierbij met de - zelf machteloze - bevoegde instanties, die de bemoeienissen van de schooldirecteur liever kwijt dan rijk zijn. De katholieke Vlaamse filmpers ziet hierin - wonder boven wonder - een nieuwe Daens opduiken, terwijl Ca commence aujourd'hui in de eerste plaats een tijdsdocument is van een politiek geëngageerd filmmaker.

Tavernier toonde zich in het verleden al vaker begaan met het lot van de zwakken in de samenleving, hetgeen, zeker in deze film, vergelijkingen oplevert met het vroegere werk van Ken Loach. Toch heeft het sociaal-realisme van Tavernier weinig te maken met Britse trendgevoelige films als Brassed Off of de meer recente, en meer amusante, films van Loach en Mike Leigh. De Franse regisseur toont zich daarom niet minder hoopvol dan zijn Engelse zielsverwanten, maar uit die hoop niet in grappige personages en dito situaties. De toon van Ca commence aujourd'hui is grimmer, meer ingetogen. In bijna documentaire stijl richt Tavernier zijn camera op de verschillende personages in de school en het dorp, en speelt thema's uit als zelfmoord, kindermishandeling, verwaarlozing, enzovoort.

Het resultaat is een innemende film van een boeiend filmmaker die sociale problemen aan de kaak stelt, waarvan we allemaal weten dat ze bestaan, maar niettegenstaande onwennig op reageren als we ze daadwerkelijk ook te zien krijgen. De verdienste van Ca commence aujourd'hui ligt hem evenwel in het feit dat Tavernier nooit belerend met het vingertje staat te zwaaien en zijn verhaal tijd geeft om zich te ontplooien. Veel heeft te maken met de poëtische voice-over van het hoofdpersonage doorheen de film - het is tenslotte een Franse film - die de aandachtige kijker tot nadenken stemt, maar evenzeer het tempo van de film breekt; een film die verder bijzonder goed in elkaar steekt, hoewel het plot heel fragmentarisch wordt opgebouwd en niet lukraak wordt afgehaspeld.

De kans dat dit iemand onbewogen laat is klein, maar desondanks de strakke regie van Tavernier, voegt deze film niet veel toe aan de sociale discussie omtrent de rol van het onderwijs.

Titel: Ca commence aujourd'hui
Genre: drama
Speelduur: 1u57
Regisseur: Bertrand Tavernier
Acteurs: Philippe Torreton

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: A-Film
ETERNAL SUNSHINE OF THE SPOTLESS MIND
Liefde is herinnering
>>>