Meteen naar de tekst springen

INDEX >> FESTIVALS >> CINEMA NOVO FILMFESTIVAL 1997

CINEMA NOVO FILMFESTIVAL 1997
Multiculturele ontdekkingsreis

 

Pierre Raemdonck | 05/04/1997


Share/Bookmark

Midden maart kon men op het Cinema Novo Festival heerlijk grasduinen in een rijk aanbod van films komende uit voor ons westerlingen compleet onbekende filmlanden.

Vooral de hommage gewijd aan de Koriaanse regisseur Im Kwom-Taek was de moeite waard. Een film van hem uit 1982 The Polluted Ones (Oyomdoen jashik-dul) komt dramatisch nog steeds sterk over en heeft nog niks aan overtuigingskracht verloren. Het relaas over het verplichte huwelijk van een arme jonge man met de gehandicapte dochter van zijn rijke werkgever is onthutsend emotioneel. Het is de eerste keer dat deze Koreaanse film te zien was in België. In onze streken kennen we de realisator Im Kwom-Taek alleen nog maar van de folkloristisch getinte film Sopyonje die vorig jaar bij ons in omloop werd gebracht. De meest recente productie van deze Koreaanse maker, Festival, was ook te zien in het competitiegedeelte van het Cinema Novo gebeuren, maar viel buiten de prijzen.

De Amokorou-prijs vanwege de jeugdjury ging dit jaar naar de Japanse tekenfilm Le Tombeau des Lucioles. De vooraf hooggespannen verwachtingen betreffende deze animatiefilm zijn niet ingelost. De magere kwaliteit van de tekeningen droeg er zeker toe bij dat het verhaal, gesitueerd in de Tweede Wereldoorlog, volledig de mist in ging. De andere winnaar op het Festival was de pittige maatschappij- kritische Buddha Bless America. De prent werd onderscheiden met de Karibu-prijs. De prijs omvat een distributiepremie van 250.000 frank om te voldoen aan de stijgende kosten om kleine films uit te brengen in België.

Echte hoogvliegers vielen er in deze wedstrijd niet te noteren. Rampzalig en zielig om aan te zien was Aristotle's Plot uit Zimbabwe. Het eindresultaat is veeleer een goedkope imitatie van een Amerikaanse actiefilm dan een zinvolle satire over de Afrikaanse filmindustrie. Is dit soms de nieuwe Afrikaanse film?

We genoten in het bijzonder van het Argentijnse No te mueras Sin decirme a donde vas van Eliseo Subjela. Het hoofdpersonage in deze magisch- realistische film is de vijftigjarige Leopold die al ettelijke jaren werkt aan een mysterieus hoofddeksel. Het registreren van dromen en het achteraf bekijken behoren tot de mogelijkheden van deze bizarre uitvinding. Leopold maakt, via deze zelf in elkaar geknutselde machine, kennis met een beeldschone vrouw. Volgens haar waren zij en Leopold in een vorig leven passionele minnaars.

Bij de publieksvoorstelling bleek deze Latijns-Amerikaanse film echt aan te slaan. Wegens de moeilijkheden tussen de distributeur CNC en de producenten van No te Muearas is de kans vrij groot dat de film nooit in België vertoont zal worden, wat bijzonder jammer is. Ondanks zijn relatief lange duur (iets meer dan twee uur) verveelt deze dromerige Argentijnse film immers geen moment.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

A-Film
HAWAII, OSLO
Ge(s)laagde mozaïekfilm
>>>