Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> FANGORIA: MASTERS OF THE DARK

FANGORIA: MASTERS OF THE DARK
De koning en z'n kroonprins

 

Hans Dewijngaert | 30/08/1997


Share/Bookmark

Over Stephen King en Clive Barker zijn al bibliotheken volgeschreven. De King-bibliografie van Michael Collins uit 1991 bijvoorbeeld bevat niet minder dan drieduizend titels. Het tijdschrift Fangoria bracht de twee belangrijkste horrorschrijvers van het moment samen in het boek Masters of the Dark.

Fangoria, gepubliseerd door de Starlog Group, is al sinds jaar en dag het toonaangevende genretijdschrift als het op horror aankomt. Het blad, dat al aan zijn 165e nummer toe is, volgde en volgt Stephen King en Clive Barker op de voet en verzamelt nu in Masters of the Dark enkele diepgaande interviews die in de loop der jaren met het horrorduo in het magazine verschenen zijn. Hun motivatie: King en Barker zijn de eerste twee schrijvers sinds Mary Shelley en Bram Stoker die in zo'n sterke mate hun stempel op het horrorlandschap gedrukt hebben, zowel wat literatuur als film betreft.

Stephen King behoeft met zijn meer dan dertig romans en vijftig verfilmingen geen indroductie. Het eerste interview dat Fangoria met hem had, dateert al uit 1979 (in het derde nummer) en handelt over Kings schizofrene visie op Stanley Kubricks The Shining. In het juni-nummer van dit jaar praat King opnieuw over The Shining, maar dit keer gaat het over zijn eigen versie. Die twee interviews maken de cirkel mooi rond en de interviews die ertussen komen, vormen een nogal fragmentarisch, maar mooi overzicht van Kings indrukwekkende carrière: van Carrie tot The Green Mile, van Christine tot Dolores Claiborne.

Eén van de interessantste interviews is dat van Stanley Wiater, tijdens het vijfde World Fantasy Convention in Rhode Island, de geboorteplaats van H.P. Lovecraft. Hij praatte toen met Stephen King en George Romero over hun samenwerking voor Creepshow en hun plannen om The Stand te verfilmen (een plan dat, zoals bekend, nooit van de grond kwam). David Kuehl bracht datzelfde duo zoveel jaren later weer samen naar aanleiding van The Dark Half. Interessant is ook het interview dat Jessie Horsting in 1985 deed naar aanleiding van Kings enige regie-film tot nu toe: Maximum Overdrive.

Hét paradepaardje van de King-sectie zijn de door King-kenner Bill Warren geschreven artikels rond de succesvolle mini-serie The Stand. Voor de rest passeren in interviews allerhande vooral Pet Sematary, Needful Things, The Shining en Kings visie op de verfilmingen van zijn boeken de revue.

Clive Barker werd door Stephen King zelf ooit omschreven als de toekomst van de horror. Hoewel Barker zich tegenwoordig meer op fantasy richt (zijn nieuwste roman, Sacramant, is daar weer maar eens een bewijs van), speelt hij een immens belangrijke rol in het horrorgenre. Zijn literair debuut, de zes volumes Books of Blood, sloegen in als een bom en daarna volgden onder meer The Damnation Game, Weaveworld, The Great and Secret Show en Imajica. In 1987 opende hij met zijn regie-debuut Hellraiser letterlijk en figuurlijk een nieuwe horrordimensie.

Clive Barker maakte voor het eerst zijn opwachting in Fangoria in oktober 1985. Hij blijft, aldus de makers, één van de meest toegankelijke mensen in het milieu. Zo gaf Barker de mensen van Fangoria bijna onbeperkte toelating op de sets van Hellraiser en Lord of Illusions, wat resulteert in een reeks van diepgaande achtergrondartikels. Vooral de vierdelige serie over Lord of Illusions, bij elkaar gepend door Anthony C. Ferrante, is de moeite.

Het probleem met Masters of the Dark is natuurlijk dat het om een verzameling van al eerder verschenen artikels gaat. Verstokte Fang-fans zullen in dit boek dan ook niets nieuws vinden. Liefhebbers van zowel King als Barker die Fangoria niet kennen, vinden evenwel een schat aan informatie.

De mooiste anecdote die we zelf lazen is er eentje van King. In een interview met Linda Marotta (naar aanleiding van de nieuwe Shining-reeks) heeft hij het over zijn samenwerking met Steven Spielberg. Weinigen weten wellicht dat Stephen King door Steven Spielberg gevraagd is geweest om samen te werken voor Poltergeist. Daarna waren er plannen om samen Rose Red te verfilmen, opnieuw een verhaal over een vervloekt huis. King schreef naar eigen zeggen zelfs drie scenario-versies, maar tot een verfilming is het tot op de dag van vandaag nooit gekomen. Over Spielberg zegt King: 'If you stand too close to that guy you get flash burns, that's how bright he is.' Ach, grootmeesters onder elkaar.

Titel: Fangoria: Masters of the Dark
Auteur: Anthony Timpone (ed.)
Uitgeverij: HarperPrism
ISBN: 0-06-105664-2
Prijs: 5.99 US dollar

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Fox
SUNSHINE
We all shine on
>>>