Meteen naar de tekst springen

INDEX >> FESTIVALS >> INTERNATIONAAL FILMFESTIVAL VAN GENT

INTERNATIONAAL FILMFESTIVAL VAN GENT
The End

 

Ben Van Alboom | 19/10/1997


Share/Bookmark

Het Internationaal Filmfestival van Gent pakte zaterdagavond nog één keer uit met een film in officiële selectie: Hercules, de slotfilm van een bewogen 24e editie. Tijd dus om nog even terug te blikken op de beeldenstorm die twaalf dagen lang Gent op zijn kop zette.

Hercules, de 35ste Disney, kon alvast op meer bijval rekenen dan Chinese Box, de nieuwe Wayne Wang, die het festival mocht openen. De aanwezigheid van Wang en hoofdrolspeler Jeremy Irons konden het nog enigszins verdoezelen, maar Chinese Box is een verschrikkelijk zwakke film, een duiveltje dat beter in zijn Chinees doosje was blijven zitten. Toch kon het festival ook dit jaar uitpakken met enkele films die de smaakmakers, maar zonder twijfel ook de spraakmakers worden van het najaar.

Brassed Off (met Ewan McGregor) moet aantonen waarom. Mark Herman (Don't Blame it on the Bellboy) maakte een knap sociaal drama met meer humor dan pakweg Ken Loach. Brassed Off is een heel toegankelijke film die niet zomaar sentiment uitsmeert over het scherm, maar het handig en intelligent verpakt. Ook The Full Monty, een pretentieloze komedie in onvervalste Priscilla-stijl, komt uit dezelfde school, maar dat zal ons - en u - een worst wezen.

Andere toppers kwamen uit weinig onverwachte hoek, maar dat neemt niet weg dat Nowhere (Gregg Araki), One Night Stand (Mike Figgis) en The Sweet Hereafter (Atom Egoyan) uitstekende films zijn.

Ook het Cannes-offensief - The Eel (Shohei Imamura), Le Gout de Cérises (Abbas Kiarostami), Le Destin (Youssef Chahine) - loste de verwachtingen in. Meer dan alleen dat deed Funny Games, een Oostenrijkse film van Michael Haneke. Funny Games - what's in a name - is een verontrustende film die je (bijna letterlijk) naar de keel grijpt. Een klein meesterwerk.

Van een ander kaliber, maar niet minder (of toch een beetje) interessant, waren Chasing Amy (Kevin Smith), The Blackout (Abel Ferrara), Clockwatchers (met Toni Collette), Un Frère (Sylvie Verheyde), Lilies (John Greyson), Metroland (met Emily Watson), Mrs. Brown (John Madden), Ulee's Gold (met Peter Fonda), Junk Mail (Päl Sletaune), She's So Lovely (Nick Cassavetes) en vooral ook Marius et Jeannette, een aangrijpend portret van twee gewone mensen.

Het vervallen van The Game (David Fincher), The Winterguest (Alan Rickman) en de twee pittige midnight screenings (Franchesca Page en Bubbles Galore) moest je er dit jaar bijnemen.

Tot slot geven we je nog de winnaars mee van het 24ste Internationaal Filmfestival van Gent.

Grote prijs voor de beste film (Gulden Spoor Prijs): The Witman Boys Prijs voor de beste muziek (Georges Delerue Prijs): Vangelis Fnac Publieksprijs: Brassed Off Studentenprijs: Brassed Off Fipresci-prijs: Funny Games

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Buena Vista
AROUND THE WORLD IN 80 DAYS
Verne draait zich om in zijn graf
>>>