Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> ED WOOD

ED WOOD
Tim Burton versus Ed Wood

goed  

Ben Van Alboom | 26/01/1997


Share/Bookmark

Nu Tim Burton het gevleugelde werk voor bekeken houdt en voor Batman Forever z'n dirigeerstokje aan Joel Schumacher overhandigde, begint voor de voormalige Disneytekenaar met Ed Wood een nieuw hoofdstuk in een nu al schitterende carrière.

Burton, de man die trouwens ook al Beetlejuice in de zalen dropte, Batman twee maal op kruistocht zond en Edward Scissorhands messen bijvijlde, zet met Ed Wood één van de meest lugubere biografieën neer van de zowat marginaalste mafkikker die ooit achter een camera plaatsnam. Voor Burton zondermeer een kolfje naar zijn hand.

Met films als Glen or Glenda, Bride of the Monster en Plan 9 From Outer Space wist Edward D. Wood Jr. zich in de jaren vijftig en zestig een nogal sterke reputatie op te bouwen. Wood was waarschijnlijk de eerste die er in slaagde zijn naam te verkopen en toch geen enkele goede film te regisseren. Ed Wood, die trouwens twee jaar na zijn dood in 1978 de Gouden Kalkoen kreeg als slechtste regisseur aller tijden, was nu eenmaal de meest ongetalenteerde en tegelijkertijd meest geestdriftige mislukkeling die ooit in Hollywood aan de bak kwam. Het eigenaardige daarentegen is wel dat Wood zichzelf met veel plezier vergeleek met de grote Orson Welles.

Burton, die maar al te makkelijk het personage van Wood volledig door de mand had kunnen halen, kiest in Ed Wood echter resoluut voor de man achter de vele flops. In heerlijke zwart-wit fotografie en schitterende Hollywood-stijl vertelt Burton op een krachtige manier het leven en werk van Wood. Maar zeker niet getreurd voor zij die uit zijn op vliegende schotels, angstaanjagende horrorpersonages, bloeddorstige octopussen, duistere kerkhoven en slechte smaak! Want als er nou iets was waar Wood zich een meester in kon noemen... En toch is dit alles bijzaak, want het zijn vooral de vele personages (en de al evenveel knappe vertolkingen) die van Ed Wood zo'n klein meesterwerkje maken.

Johnny Depp, die dit jaar ook met Don Juan de Marco hoge toppen scoort, speelt met (heel veel) brio het personage van Edward. Maar ook Sarah Jessica Parker (of toch zeker haar neus) en Patricia Arquette maken het mooie weer als Woods excentrieke vriendinnetjes. Bill Murray is dan weer ongelofelijk knap als Bunny Breckinridge, die een nogal nare herinnering overhoudt aan een seks-operatie in Mexico.

Prijzenbeest Martin Landau druk ten slotte als geen ander zijn stempel op Burtons film. Landau, die voor zijn rol al een zuurverdiende oscar binnenhaalde, schittert als nooit tevoren als de aan lager wal geraakte Hollywood-legende Bela Lugosi. De rol zit hem als gegoten en dat kan je eigenlijk wel zeggen over de hele film.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Warner Bros
CATWOMAN
De karikatuur van een heldin
>>>