Meteen naar de tekst springen

INDEX >> FESTIVALS >> LONDEN EFFECTS & ANIMATION FESTIVAL

LONDEN EFFECTS & ANIMATION FESTIVAL
Genieten van eentjes en nullen

 

Jo Anseeuw | 22/11/1999


Share/Bookmark

Het London Effects & Animation Festival werd dit jaar al voor de zesde maal georganiseerd, en ook nu weer overspoelden fx-geïnteresseerden uit de vier windstreken de conferentieruimtes van het Wembley Conference and Exhibition Centre, even buiten hartje Londen.

De tijd dat fx-informatie slechts heel sporadisch in boeken en tijdschriften opdook, ligt gelukkig achter ons (al moet gezegd dat de informatie die in niet-industriegebonden magazines en dagbladen verschijnt soms van een bedenkelijk niveau is). Toch gaat er niks boven een uitleg van de artiesten zelf, vergezeld van vaak nooit eerder geziene beelden en leuke anecdotes. In Europa is het best bekende festival voor computergegenereerde beelden natuurlijk Imagina, maar wie nu en dan ook een glimps van de traditionele effecten wil meepikken moet nu eenmaal naar het Hollywood van Europa afzakken: Londen (al moet het gezegd dat het Animatiefilmfestival in Brussel ieder jaar een mooie greep in de fx-pot doet).

Londen is een broeihaard van (digitaal en traditioneel) talent, en is dan ook de ideale plaats om een uitgebreid effecten- en animatiefestival te organiseren. De editie van dit jaar begon alvast met een klapper van formaat. Glenn McQueen van de gerenomeerde Pixar Animation Studios kwam er een sluier oplichten van Toy Story 2, die eind deze maand in de Verendigde Staten uitkomt. Pixar wordt nog steeds (geheel terecht) aanzien als de voortrekker in computergegenereerde karakteranimatie. Niet te verwonderen als je ziet dat de volledige animatieindustrie in grote verering neerknielt als de naam John Lasseter valt (ook geheel terecht trouwens). Lasseter kreeg enkele jaren geleden naar aanleiding van Toy Story trouwens een speciale oscar voor zijn bijdrage tot de animatieindustrie.

Ook het seminarie rond de Britse succes-serie Walking with Dinosaurs genoot veel bijval. Mike Milne (zowat de grondlegger van de Londese digitale effectenindustrie), Carlos Rosas en Virgil Manning van Framestore kwamen er onder luid applaus hun baanbrekend werk voorstellen. De firma stond trouwens op de gelijktijdig lopende Digital Media World beurs druk te recruteren.

Ander Engels effectenwerk was er te zien in het Bond-seminarie (The Film Factory) en de Animal Farm uiteenzetting. Deze laatste film van Hallmark Entertainment is trouwens een mooi voorbeeld van hoe digitale effecten perfect samen kunnen gebruikt worden met meer traditionele animatronics-effecten. De film (naar het boek van George Orwell) werd geregisseerd door John Stephenson van de Jim Henson Creature Shop, en zou wel eens één van die zeldzame 'door een fx-persoon geregisseerde maar toch goede' films kunnen zijn.

Ook Frankrijk was dit jaar vertegenwoordigd. ExMachina is vooral gekend van hun simulatierides, maar Pierre Coffin kwam in Londen zijn meer persoonlijk werk voorstellen. Na zich verontschuldigd te hebben voor zijn frans-zijn had hij het publiek reeds op zijn hand, een effect dat enkel maar versterkt kon worden door zijn bescheidenheid, en zijn kortfilmparels die de zaal platkreeg van het lachen.

De grote kanonnen komen natuurlijk steevast uit de Verenigde Staten. Zo kwam Jerome Chen van Sony Pictures Imageworks Stuart Little voorstellen, en gaf Patrick Davenport van Digital Domain een overzicht van wat zijn firma de laatste 18 maanden zowat had uitgespookt. Eén van de blikvangers was natuurlijk de ontleding van Bunny, de oscarwinnende film van Blue Sky Studios. De regisseur, Chris Wedge, kon jammer genoeg niet aanwezig zijn omdat de firma zopas het groene licht kreeg van Fox om een eigen animatiefilm te maken. Steve Talkowski nam zijn plaats in en verbaasde het publiek met de verbluffend nieuwe visuele stijl die de radiosity-techniek met zich meebrengt. Deze techniek wordt wegens het rekenintensieve karakter (voor Bunny was dat 14.75 uur per beeldje) nog maar heel sporadisch gebruikt in de effectenwereld.

Dit jaar waren er ook opvallend veel softwareontwikkelaars uitgenodigd om ons een blik achter de schermen te gunnen. Zo kwam Nick Foster van Pacific Data Images uiteenzetten hoe hij de indrukwekkende watereffecten in Antz had aangepakt (en waarvoor hij trouwens dit jaar een Technical Achievement Award (een Technische Oscar) won). Ook DreamWorks zond een softwareingenieur om over hun niewste animatiefilm, The Road to El Dorado, te praten.

Het echte hoogtepunt van het festival was echter ongetwijfeld de speciale Star Wars dag. Een achttal top-mensen van Industrial Light + Magic gaven er gedurende een volledige dag, en voor een uitverkochte zaal, enkele geheimen prijs over de nieuwste Star Wars film. De uiterst grappige Rob Coleman, de Animation Director, beet de spits af, en werd daarna gevolgd door Paul Giacoppo (Modeling Supervisor), Cary Phillips (Principle R&D Software Engineer), Tim McLaughlin (Enveloping Supervisor), Jean Bolte (Viewpainting Supervisor), Jim Hourihan (Principle R&D Software Engineer), James Tooley (Technical Animation Supervisor) en Hiromi Ono (R&D Technical Director).

Echte geheimen zullen de mensen van ILM wel niet prijsgegeven hebben (daarvoor zaten er teveel concurrenten in de zaal), maar voor zover wij konden nagaan moet dit zowat een van de meest indrukwekkende Episode I seminaries geweest zijn die er al georganiseerd zijn. De toeschouwers kregen er onder meer testen te zien, en ook een glimps van Caricature, de in-house animatiesoftware van ILM waarvoor Cary Phillips eerder dit jaar een Technical Achievement Award kreeg.

Het London Effects & Animation Festival is duidelijk uitgegroeid tot een van de belangrijkste festivals voor fx-liefhebbers. Niettegenstaande enkele mindere seminaries bood het drie dagen puur digitaal plezier (zo volgepropt met allerhande moois dat we niet eens de extra cursussen hebben kunnen meevolgen) op het allerhoogste niveau.

Movie had op het festival exclusieve interviews met Glenn McQueen (Pixar; Toy Story 2), Rob Coleman (ILM; Episode I) en Cary Phillips (ILM; Episode I).

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Warner Bros.
DRIVEN
Rocky op wielen
>>>