Meteen naar de tekst springen
Foto: UIP

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> PORTRET TOM HANKS

PORTRET TOM HANKS
Een simpele ziel

 

Alden Susa | 15/01/2001


Share/Bookmark

Wie zegt dat je aantrekkelijk en hard moet zijn om het in de filmbusiness ver te schoppen? Tom Hanks is geen van beide, maar toch één van de best betaalde en grootste acteurs van dit moment. En daarvoor heeft hij niet over lijken hoeven gaan. Sterker nog, hij bereikte de top door een markant detail: hij is door de jaren heen gewoon zichzelf gebleven.

Thomas J. Hanks ziet op 9 juli 1956 het levenslicht in het pittoreske Concord, gelegen in Californië. Kort na zijn geboorte scheiden zijn ouders en de kleine Tom komt, samen met zijn twee oudere broers, terecht bij zijn vader, een kok. Hij leidt, ondanks de scheiding, een vrij onbezonnen jeugd. Het enige wat hem dwarszit is dat zijn vader maar geen vaste baan kan vinden, wat resulteert in een nomadenbestaan voor de jonge Hanks. Hij moet ieder jaar wel een paar keer van woonplek veranderen en blijft daardoor nooit ergens lang genoeg om vrienden te maken.

De inmiddels behoorlijk verlegen Hanks rondt de lagere school af en in zijn high-school periode begint zijn verlegenheid zich om te zetten in een grote passie voor het acteervak. Hij doet mee aan enkele toneelvoorstellingen en is gelijk verkocht. Hij besluit een universitaire dramaopleiding aan de California State University te proberen en krijgt daar lovende kritieken. Tom krijgt een aanbod om aan het Great Lakes Shakespeare Festival mee te doen en stort zich daar helemaal op. Hij geeft de dramaopleiding er voor op, maar ziet na drie korte seizoenen dat het toch niet is wat hij ervan verwachtte.

Met zijn eerste vrouw, Samantha Leves, besluit hij de gok te wagen en professioneel acteur te worden. Hij vertrekt naar het oosten, richting New York, waar hij begint aan een lange reeks van audities. Na enkele theatervoorstellingen volgt in 1980 dan eindelijk zijn speelfilmdebuut, in de tienerhorrorfilm He knows You're Alone. Het succes blijft uit, maar komt niet veel later als Hanks één van de twee hoofdrollen krijgt aangeboden in de sitcom Bosom Buddies, over twee reclameontwerpers die genoodzaakt zijn zich als vrouwen te verkleden om een flatje, een vrouwengebouw, te bewonen.

Vanaf dat ogenblik gaat het bergopwaarts met Hanks. De serie wordt een redelijk succes en Hanks mag dan ook af een toe komen opdraven voor enkele kleine rolletjes in televisieseries. Hij heeft onder meer gastrolletjes in de succesvolle series Family Ties en Happy Days. Dat laatste blijkt cruciaal te zijn voor Hanks' acteercarrière. Als hij in 1982 Bosom Buddies na twee seizoenen voor gezien houdt, biedt Ron Howard, Ritchie Cunningham uit Happy Days, hem de hoofdrol aan in Splash. De film, die overwegend positieve kritieken krijgt, zorgt dat Hanks eens en voor altijd voet aan de filmgrond zet. Het kost hem wel zijn huwelijk met Samantha Leves, die hij met een zoon en een dochter achterlaat.

Hij verschijnt vervolgens in enkele aardige komedies. Bachelor Party, Volunteers (waar hij zijn huidige vrouw Rita Wilson ontmoet), The Money Pit en Dragnet zorgen ervoor dat Hanks eind jaren tachtig een vast onderdeel van Hollywood wordt. Hij bereikt in 1988 zijn eerste artistieke hoogtepunt, als hij voor zijn rol van een jongen in een mannenlichaam in Big een oscarnominatie krijgt. Hij heeft helaas pech en ziet de Academy Award naar Dustin Hoffman, voor diens rol in Rainman, gaan.

Vanaf dat moment gaat het bergafwaarts met Hanks, met als dieptepunten Brian De Palma's Bonfire of the Vanities en Joe Versus the Volcano. Dit weerhoudt hem er niet van om in 1992 samen met Meg Ryan Sleepless in Seattle te draaien. Een juiste keuze, zowel financieel als artistiek, zo blijkt later. Hanks lijkt terug op zijn oude vertrouwde nest van de romantische komedie en veel mensen zijn dan ook behoorlijk verbouwereerd als Hanks een jaar later de rol van de met AIDS besmette advocaat in Jonathan Demme's Philadelphia aanneemt.

Hanks doet het tot ieders verbazing geweldig in Philadephia, wat hem het felbegeerde oscarbeeldje dan eindelijk oplevert. Eindelijk krijgt Hanks artistieke erkenning en vindt, zo lijkt het, rust in zijn filmkeuze. Hij neemt wederom een dramatische rol aan, ditmaal van de autistische Forrest Gump in de gelijknamige prent van Robert Zemeckis. En weer is het raak voor Hanks: hij sleept de oscar voor de tweede achtereenvolgende keer binnen en zet door met Apollo 13, van zijn maatje Ron Howard, en Toy Story, die beiden financiële successen worden. Hij vindt ook nog eens tijd om het script voor zijn aardige, maar bovenal komische filmdebuut That Thing That You Do!, over een paar eendagsvliegen in de muziekwereld, neer te pennen. De film wordt een aardig succes en Hanks trekt zich vervolgens een jaartje terug om weer wat televisiewerk te gaan doen in de vorm van de serie From the Earth to the Moon.

Hanks kan sinsdien rustig ieder volgend project bekijken en op zijn dooie gemak beslissen of hij eraan mee wil doen. De films waarin hij sinds 1996 in heeft gezeten waren allen stuk voor stuk de moeite waard - Saving Private Ryan (vierde oscarnominatie), You've got Mail, The Green Mile, Toy Story 2 - én ook nog eens behoorlijke blockbusters. Maar ook Hanks wijst af en toe iets verkeerds af. Zo waren het onder meer Jerry Maguire en American Beauty (!) waartegen Hanks, wegens tijdgebrek, neen moest zeggen.

De triomftocht van Hanks zet zich toch voort. Het is lang geleden dat hij in een slechte film te bespeuren was en ook zijn nieuwste prent Cast Away belooft veel goeds. Van het verlegen jongetje dat Hanks ooit was is een volwassen man gegroeid, een waar artiest met een neus voor goede projecten en genoeg tijd om ze uit te kiezen. Waren er maar meer zoals Tom Hanks.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - CINEMA CHILI
De eerste keer van Pablo LarraĆ­n


Pablo Larraín maakte naam met zijn opmerkelijke Pinochet-trilogie Tony Manero – Post Mortem  – No. Debuteren als regisseur deed hij in 2006 met Fuga, een film die vooral opvalt omdat hij zo verrassend onopvallend en braaf is. Hij is zonder twijfel degelijk gemaakt maar mist de urgentie, originaliteit en intensiteit van Larraíns latere werk.

>>>

THEMA - CINEMA CHILI
Het debuut van de Chileense Ed Wood


‘El Unico Clasico del Cine Chileno’ staat te lezen op de DVD-hoes van Azul y Blanco. Aan valse bescheidenheid heeft niemand iets maar de marketingman die het in zijn bol kreeg de zelfverzekerde slogan te koppelen aan deze miskleun van een film heeft dringend professionele hulp nodig.

>>>

THEMA - CINEMA CHILI
Sporen van het verleden in licht en duisternis


Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.

>>>

THEMA - CINEMA CHILI
No - Democratie is een blij product


Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.

>>>

THEMA - CINEMA CHILI
Filmland Chili: groot in kleine films


De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.

>>>

THEMA - DE LENIGE LIEFDE
Quartet - Zoals het leven is


Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Columbia
KUNG FU HUSTLE
Hilarisch actiespektakel
>>>