Meteen naar de tekst springen
Foto: Warner Bros.

INDEX >> RECENSIES >> QUEEN OF THE DAMNED

QUEEN OF THE DAMNED
Reality Bites

onder middelmaat  

Hans Dewijngaert | 02/06/2002


Share/Bookmark

Zeven delen ver is de nu 61-jarige Anne Rice in haar immens populaire Vampire Chronicles, maar Hollywood loopt achter. Na de verfilming van het eerste deel, Interview With the Vampire (1994), was het lang wachten eer Warner Bros. het licht op groen zette voor de follow-up. Onder de titel Queen of the Damned krijgen we nu delen twee en drie voor de prijs van één. Jammer genoeg lijkt de filmfranchise wel meteen dood.

Toen Anne Rice in 1976 haar Interview with the Vampire publiceerde, werd het boek een mijlpaal in de horrorliteratuur genoemd. De vampiers hadden gedurende een eeuw geleefd onder het juk waarmee de ouwe Ier Bram Stoker hen sinds Dracula had opgezadeld. Rice pompte de ondoden letterlijk en figuurlijk nieuw bloed door de aderen. Ze liet het gegoochel met hosties, look, staken of kruisbeelden voor wat het was, en maakte van haar personages als Louis, Lestat en Claudia moderne, hippe figuren. Een verfilming bleek destijds een hachelijke onderneming. Steven Spielberg wilde wel, maar het werd uiteindelijk Neil Jordan. Anne Rice verzette zich aanvankelijk tegen Tom Cruise in de hoofdrol, maar draaide daarna bij. En dan was er ook nog de dood van River Phoenix, die de rol van interviewer zou spelen, maar vervangen moest worden door Christian Slater.

Uiteindelijk kwam Interview with the Vampire er toch en met naast Tom Cruise en Christian Slater ook nog Antonio Banderas, Stephen Rea en Brad Pitt in de cast werd de prent zelfs een doorslaand succes. Vreemd dan ook dat een vervolg zolang uitbleef. Scenaristen bleken te sukkelen met deel twee, The Vampire Lestat uit 1985, en besloten voor de follow-up er dan maar meteen deel drie, Queen of the Damned uit 1988, bij te nemen. Bijkomend probleem was dat Tom Cruise geen zin meer had om zijn tanden nog eens bij te scherpen. Zowel Heath Ledger, Wes Bentley als Josh Hartnett waren in beeld als vervangers, maar het werd uiteindelijk Stuart Townsend die in Cruises voetsporen mocht treden. Alsof het noodlot ermee gemoeid was, kwam de 21-jarige R&B-zangeres Aaliyah in augustus vorig jaar, vlak na de opnames, om het leven in een vliegtuigongeluk nabij de Bahama's. Haar optreden als Queen Akasha (de Queen of the Damned uit de titel) krijgt zo iets macabers en doet erg denken aan het Brandon Lee's dood tijdens de opnames van The Crow. Aaliyahs broer, Rashad Haughton, verzorgde trouwens de dubbing van haar stem.

Bij aanvang van Queen of the Damned brengt de vampier Lestat (Stuart Townsend) ons snel op de hoogte van hoe het hem sinds de vorige film vergaan is. Erg simpel: omdat er de laatste tweehonderd jaar niks noemenswaardig op deze planeet gebeurde, bracht hij de tijd al slapend door. Tot de lokroep van een gothic rock band hem wakker maakt en Lestat een nieuwe roeping gevonden heeft. Als frontman van de groep wil hij de wereld veroveren. Zijn soortgenoten, die menen dat vampiers zich beter gedeisd houden, vinden dat geen goed idee en proberen hem tegen te houden. Ook Jesse (Marguerite Moreau), lid van een Londens vampierinstituut, is op zoek naar Lestat, net als Marius (Vincent Perez), zijn schepper. En dan is er ook nog Queen Akasha (Aaliyah), de koningin van alle verdoemden, die uit haar eeuwenoude slaap wordt gewerkt door het vioolspel van Lestat. Zij vat het plan op om samen met Lestat de wereld te veroveren.

Had Interview with the Vampire al een beetje te kampen met bloedarmoede, dan is het met deze Queen of the Damned pas écht slecht gesteld. Neil Jordans prent kon een kransje erg goede acteurs nog combineren met een prachtige visuele flair, maar de Australische regisseur Michael Rymer (Angel Baby, Perfume) moet de klus hier zonder beide elementen klaren. Stuart Townsend mist de uitstraling van Tom Cruise en zet maar een bleke Lestat neer, maar vooral de prestatie van Aaliyah is onnoemelijk zwak. Gezien de omstandigheden erg pijnlijk, maar zelden zagen we iemand zo statisch en amateuristisch acteren als zij. Ook visueel moet Queen of the Damned voor zijn voorganger onderdoen. Het budget van 30 miljoen dollar liet geen ruimte voor een indrukwekkende gotische sfeer die deze film wel broodnodig heeft.

Minder excuses kunnen ingeroepen worden wat het verhaal betreft. Omdat de scenaristen zowel uit deeltje twee als drie geput hebben, komt het geheel erg rommelig en fragmentarisch over. Rest nog te vermelden dat Korn-leadzanger Jonathan H. Davis niet alleen alle gothic-achtige rock 'n roll teksten componeerde, maar ook de stem van Lestat inzong. Het kan Queen of the Damned niet van de ondergang redden. Als ze ooit nog gemaakt worden, zullen we de volgende vier delen van The Vampire Chronicles (The Tale of the Body Thief, Memnoch the Devil, The Vampire Armand en Blood and Gold) wellicht in de videotheken moeten gaan zoeken. Benieuwd wie de franchise van de dood kan redden.

Titel: Queen of the Damned
Genre: Horror
Speelduur: 1u41
Regie: Michael Rymer
Acteurs: Stuart Townsend, Aaliyah,Marguerite Moreau, Vincent Perez, PaulMcGann, Lena Olin, Christian Manon,Claudia Black

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Belga
U-571
Kopje onder
>>>