Foto: Universal
Van American Pie naar About a Boy: wat een gigantische stap voorwaarts voor de Weitz-broertjes. Blonken ze vroeger uit in puberale onzin, dan bewijzen ze met deze romantische komedie dat ze wel degelijk de juiste snaar kunnen raken. Al zal het oorspronkelijke boek van Nick Hornby wel een grote hulp geweest zijn.
De Britse schrijver Nick Hornby kennen we nog van Fever Pitch (1997) en High Fidelity (2000), twee films die het zowel bij pers als publiek uiterst goed deden. Het gaat de man trouwens voor de wind: zijn nieuwste boek How To Be Good werd begin dit jaar met open armen ontvangen in Engeland, en nu is er ook de verfilming van About a Boy, zijn bestseller uit 1998. De adaptatie gebeurde door Peter Hedges, die eerder al mee pende aan What's Eating Gilbert Grape (1993) en A Map of the World (1999). Hoe Chris en Paul Weitz (American Pie, Nutty Professor II: The Klumps) aan de regiejob kwamen, is voor ons een groot raadsel. Vreemd genoeg weigerden zowel George Clooney als Brad Pitt de hoofdrol. Geen nood echter, die is op het lijf van Hugh Grant geschreven.
Grant speelt de 38-jarige vrijgezel Will, die het allemaal voor elkaar heeft: een luxueus appartement en alle vrije tijd van de wereld om zich bezig te houden met wat hij wilt. Werken hoeft Will niet, want hij leeft van de opbrengsten van de kersthit Santa's Super Sleigh die zijn vader in 1958 schreef. Will denkt er niet aan om een serieuze relatie te beginnen die zijn vrijheid kan ondermijnen. 'You will end up childless and alone,' zegt een goede vriendin hem op een bepaald moment. 'Well, fingers crossed,' is zijn antwoord. Wie Wills levensstijl ziet, zou hem nog geen ongelijk geven ook.
Wills leven neemt echter een onverwachte wending als hij begint uit te gaan met Suzie, een vrouw die hij heeft leren kennen bij een SPAT-bijeenkomst (Singe Parents, Alone Together). Om een date met haar te versieren heeft hij zich voorgedaan als de alleenstaande vader van de 2-jarige Ned. Via Suzie ontmoet hij ook Fiona (Toni Collette, Haley Joel Osments ma in The Sixth Sense), een alleenstaande depressieve moeder, én haar 12-jarige zoon Marcus (Nicholas Hoult). Als Fiona zelfmoord probeert te plegen, besluit Marcus dat hij Will nodig heeft als reserve om voor hem te zorgen. Langzaam maar zeker ontstaat er tussen Will en Marcus een speciale band.
Hugh Grant mag dan wel bij het grote publiek bekend geworden zijn door zijn rol in de erotische thriller Bitter Moon uit 1992, sindsdien is hij hét gezicht geworden van de romantische komedie. De mannelijke tegenpool van Meg Ryan (stuntelig maar grappig; schuchter maar aantrekkelijk) veroverde de vrouwenharten met Four Weddings and a Funeral, Nine Months, Notting Hill en vorig jaar nog met Bridget Jones's Diary. Zijn gespeelde klunzigheid en zijn overdreven schattigheidsfactor steekt ons eerlijk gezegd stilaan wel de ogen uit, maar in About a Boy voorziet hij zijn personage wel van een heerlijk laagje sarcasme. 'I am an island,' vertelt hij in het begin, 'I am bloody Ibiza!' En het lijkt er ook op dat niets of niemand zijn egoïstisch luxe-leventje kan bedreigen. Niets of niemand, behalve een kinderhart. Dat kinderhart wordt aandoenlijk neergepoot door Nicholas Hoult, die als Marcus door het leven moet met een depri-ma en voortdurend gepest wordt op school.
Nadat ze totaal uit de bocht gleden met hun vorige films, lijkt het erop dat de regisserende broers met About a Boy wél goed in het zadel zitten. Hugh Grant zit echt gegoten in z'n rol als Will, Nicolas Hoult is een ontdekking als Marcus en het meeste materiaal is grappig. Naar het einde toe kabbelt het geheel net iets te rustig verder, maar de finale minuten van de prent maken veel goed. De broers Weitz en schrijver Nick Hornby (die een oogje in het zeil hield als executive producer) weerstonden aan de verleiding om met een traditioneel Hollywoodiaans happy end uit te pakken. Ze hebben hun heel eigen visie op geluk en als je er over nadenkt is die zo gek nog niet.
Titel: About a Boy
Genre: Komedie
Speelduur: 1u40
Regie: Paul en Chris Weitz
Acteurs: High Grant, Nicholas Hoult,Rachel Weisz, Toni Collette
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
Pablo Larraín maakte naam met zijn opmerkelijke Pinochet-trilogie Tony Manero – Post Mortem – No. Debuteren als regisseur deed hij in 2006 met Fuga, een film die vooral opvalt omdat hij zo verrassend onopvallend en braaf is. Hij is zonder twijfel degelijk gemaakt maar mist de urgentie, originaliteit en intensiteit van Larraíns latere werk.
>>>
‘El Unico Clasico del Cine Chileno’ staat te lezen op de DVD-hoes van Azul y Blanco. Aan valse bescheidenheid heeft niemand iets maar de marketingman die het in zijn bol kreeg de zelfverzekerde slogan te koppelen aan deze miskleun van een film heeft dringend professionele hulp nodig.
>>>
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
Warner Bros.