Meteen naar de tekst springen
Foto: JD Enterprises & Max Rockatansky

INDEX >> FESTIVALS >> DE NACHT VAN DE WANSMAAK - RELOADED

DE NACHT VAN DE WANSMAAK - RELOADED
They only come out at night

 

Jos Wolffers | 02/02/2003


Share/Bookmark

Diegenen die op vrijdagavond wel eens voor de tv hangen, zullen ongetwijfeld al gekeken hebben naar het onvolprezen Filmnight Special, waarin regisseur en filmliefhebber Jan Verheyen wekelijks een (al dan niet klassieke) cult- of horrorfilm uitzendt. Toen Verheyen op Halloween 1999 met het programma begon, had niemand eigenlijk gedacht dat er in het verschraalde Vlaamse tv-landschap plaats zou zijn voor cult, horror en trash. Het feit dat Filmnight Special ondertussen al aan zijn vierde seizoen toe is, spreekt echter boekdelen: cult leeft, en dat is maar goed ook!

Maar het kan natuurlijk altijd gekker. Twaalf jaar geleden kregen diezelfde Jan Verheyen en zijn collega Jan Doense het idee om eens in de stoffige archieven van de nationale en internationale filmmusea te gaan snuffelen; ze hadden immers een vermoeden dat er daar nog wel een paar zonderlinge films te ontdekken vielen. Wat de Jannen echter tegenkwamen, hadden ze zelfs in hun natste cinefiele dromen nooit durven hopen: de archieven herbergden een schat aan trailers en clips uit lang vergeten nationale en internationale b- en z-films, en ook aan obscure langspeelfilms was er geen gebrek. Dodelijke amazones, kung-fu gorilla fighters, Duitse voorlichtingsfilms, borsten als dodelijke wapens, excessen in de folterkamer, Italiaanse zombie-horrorfilms: you name it, they found it. Maar ook in de Belgische en Nederlandse filmarchieven vielen er nog een paar ongeslepen diamanten te rapen. Wie had gedacht dat een aantal bekende Vlaamingen en Nederlanders nog wat filmische geheimpjes hadden? Koen Wouters en Walter Grootaers zullen raar hebben opgekeken toen ze er achter kwamen dat hun premature filmische escapades weer het licht (van de projector) zouden zien.

Maar wat doe je in godsnaam met zo'n goudschat aan cult en curiosa? Als je zoiets op televisie uitzendt, is de kans dat je het juiste publiek bereikt natuurlijk groot, maar de onvermijdelijk lage kijkcijfers zouden het programma waarschijnlijk in een oogwenk de das om doen. Verheyen en Doense bleven naarstig verder zoeken naar een ander format, en op een stormachtige zondagnacht werd de "Nacht van de Wansmaak" geboren, reizende een freakshow van bizarre uitwassen uit de filmgeschiedenis, die de Vlaamse en Nederlandse filmzalen moest terroriseren. De show was een schreeuwend, misvormd monster, een gedrocht; de vleesgeworden Slechte Smaak. Maar dankzij de goede zorgen van de trotse vaders (en een constant dieet van jonge maagden), groeide dit filmische monster algauw uit tot een publieksfavoriet, een geliefd evenement onder de conaisseurs van slechte smaak. John Merrick had ervan opgekeken.

En zo is de Nacht van de Wansmaak-roadshow ondertussen al aan zijn vierde editie toe. Blijkbaar is de voorraad trash en cult nog lang niet opgebruikt, want ook deze keer pakken Verheyen en Doense uit met een volledig nieuw programma. Het programma zal, net als andere jaren, waarschijnlijk weer ingedeeld zijn in blokjes, waarin presentator Max Rockatansky (Verheyen's alter-ego) steeds een aantal trailers of clips laat zien, telkens gesorteerd volgens thema. Maar hoe leuk die fragmenten ook zijn (en geloof ons vrij, u weet niet wat u te wachten staat), de climax van de avond (de rotte kers op de beschimmelde slagroomtaart, zeg maar) is toch wel de tenenkrommend slechte speelfilm die de show zal afsluiten. Gelukkig wordt die film traditiegetrouw een beetje ingekort, omdat het anders een té grote klus wordt om er doorheen te zitten (niet elke slechte film is immers zo continu vermakelijk als Plan 9 From Outer Space). Maar vrees niet, de slechtste scènes zijn in hun volle glorie te aanschouwen. Om maar een voorbeeld te geven: Reptilicus (de maffe feature van de vorige editie, over een dodelijke sok die Kopenhagen onveilig maakt), was zo hilarisch, dat we er soms nog van dromen.

Wat zegt u? Het lijkt u allemaal maar niets? Volledig begrijpelijk, de Nacht van de Wansmaak is immers een ode aan de SLECHTE smaak. Fragmenten uit goede films zult u hier niet tegenkomen. Er bestaat echter wel een eenvoudige test om te zien of u zich misschien toch in uw element zult voelen tijdens een Nacht van de Wansmaak. Als u bijvoorbeeld iets kunt vertellen over Ed Wood of Paul Nashi, dan komt u zeker in aanmerking. En als u dan ook nog kunt uitleggen wat een Supersonische Fiets is en tot welk filmgenre "Worüber Man Nicht Spricht" behoort, dan heeft u geen enkel excuus om u de Nacht van de Wansmaak te laten ontgaan. En de mensen bij wie dit soort onzin wel tot de verbeelding spreekt, raden we gewoon aan om eens te komen kijken. U weet immers nooit of u nog een misvormd pareltje ontdekt.

De Nacht van de Wansmaak toertmomenteel door Nederland, en zal vanaf27 februari ook een aantal Vlaamsesteden aandoen.

Voor meer informatie, surf naarhttp://www.filmevents.nl/

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

KFD
WINDKRACHT 10 - KOKSIJDE RESCUE
Door de wind, door de regen
>>>