Meteen naar de tekst springen
Foto: Warner Bros.

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> COMMENTAAR

COMMENTAAR
Enen en nullen

 

Hans Dewijngaert | 16/05/2003


Share/Bookmark

Wanneer u dit artikel op vrijdag leest, dan is The Matrix Reloaded eindelijk in reguliere première gegaan. U kan de film dan zowaar in uw eigen bioscoop bekijken, op voorwaarde dat u op tijd uw tickets bestelt. Wellicht zijn de eerste voorstellingen lang op voorhand uitverkocht.

Wie de film vóór vandaag, de dag van de officiële release, wou bekijken, moest al over even grote bovennatuurlijke krachten beschikken als Neo zelf. Akkoord, Warner Bros. laste in Amerika dan toch nog enkele woensdagse screenings in en ook in België waren er avondlijke avant-premières op donderdag (waar je letterlijk moest rennen en hollen voor de beste plaatsen in de zaal), maar zelfs de pers moest tot gisteren wachten eer ze de film te zien kregen. Dat zette onder het verwende filmjournaille nogal wat kwaad bloed. Ze pikken het niet dat ze de film niet tijdig te zien kregen. In Nederland borrelde de beroepseer zelfs helemaal op, al betrof het een kwestie van leven en dood. Nadat bekend werd dat men tijdens de persscreening zou gecontroleerd worden op illegale opnames en zelfs tassen en jassen buiten de zaal moesten blijven, kwam er van enkele journalisten (mild) verzet. Vooral het feit dat men gefouilleerd kon worden, pikte men niet. Enkele leukerds kwamen zelfs op het idee om een lepel mee de zaal in te smokkelen. Bij het afgaan van de mogelijke metaaldetector konden ze, geheel in de sfeer van de film, dan mooi 'there is no spoon' debiteren. Fate, it seems, is not without a sense of irony.

Maar alle gekheid op een stokje: een mens, ook al zit die niet in Cannes, moet ernstig zijn werk kunnen doen en dus is het inderdaad merkwaardig dat de pers een film pas één dag op voorhand te zien krijgt. De reden voor deze knulligheid is niet ver te zoeken. Vanuit Amerika wil men geen zand in de goed geoliede marketingcampagne en het laatste wat geldhongerige producenten willen is een slechte recensie. Nu kunnen kranten weliswaar nog een recensie in hun weekendeditie krijgen, maar de tijdschriften vingen allemaal al bot. Wanneer zij pakweg dinsdag of woensdag de film (negatief) recenseren, ligt het meest succesrijke openingsweekende uit de filmgeschiedenis al achter de rug. Slechte kritieken zijn midden volgende week totaal achterhaald en zullen hun doel missen. Een mens vraagt zich overigens af waarom de producent van een überblockbuster als The Matrix Reloaded bang is. Als er één film zeker is van volle zalen, dan The Matrix wel. Volgens box-office analisten zal de prent dit weekend in ware Dagobert Duck-stijl poen scheppen. De 140 miljoen dollar ligt binnen de vier dagen voor het grijpen.

Anderzijds moeten we ook niet klagen en zagen. Een wereldwijde release zoals deze heeft zo zijn tactische redenen, maar nog niet eens zo gek lang geleden waren we er nog veel bekaaider aan toe. Toen moesten we maandenlang wachten vooraleer een grote film vanuit Amerika overgewaaid kwam. Jazeker, luie filmjournalisten hadden toen ruimschoots de tijd om hun recensies en achtergrondverhalen te tokkelen, maar wanneer de film uiteindelijk ook bij ons in de zalen kwam, was de bijna orgastische hype al voorbij. Jaws, traditioneel als de eerste zomerse blockbuster beschouwd, liet bijvoorbeeld op 20 juni 1975 voor het eerst zijn witte tanden zien in Amerika, maar wij moesten wachten tot 18 december. Ook films die in ons collectief geheugen als zwaar gehypted gebrandmerkt staan, lieten lang op zich wachten: Titanic zonk al op 19 december 1997 in Amerika; in België pas op 7 januari en in Nederland zelfs pas op 29 januari. Een jaar later keek lelijkerd Godzilla in mei vanuit het Carlton hotel grijnzend neer op het circus van Cannes, maar in Nederland vertrappelde hij de box-office pas op 1 oktober.

Gelukkig moeten we tegenwoordig geen hele zomer meer overbruggen voor ook Europa krijgt waar het recht op heeft. Dankzij de ongeveer simultane wereldwijde release (Engeland huppelt met The Matrix 2 bijvoorbeeld een week achter) kunnen we allemaal als een redelijk onbeschreven blad naar The Matrix Reloaded gaan kijken: een gunst waar we niet blij genoeg mee kunnen zijn. En dankzij de snelheid van het internet leest u vandaag, de dag van de release, op Movie al onze recensie. En oh God, een kritische recensie dan nog wel. Zij hun centen, wij onze eer.

Foto: Warner Bros. Foto: Warner Bros.

In het redactioneel commentaar haalt een Movie-redacteur de actualiteit door zijn eigenzinnige cameralens.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Warner Bros.
VERDER DAN DE MAAN
Sterke acteurs in brave film
>>>