Foto: BAC Films

INDEX >> RECENSIES >> LA DEMOISELLE D'HONNEUR

LA DEMOISELLE D'HONNEUR
Laura Smet! Laura Smet!

Matthias Van Wichelen | 14/11/2004

   

Zoals de meeste films van Chabrol speelt het verhaal zich af in een kleine burgerlijke gemeenschap. Philippe Tardieu (Benoît Magimel) woont met zijn moeder en twee zussen in de buitenstad van Nantes. Hij verkoopt badkamers, zijn jongste zus lummelt maar wat aan terwijl zijn oudste zus Sophie zich voorbereidt op haar huwelijk. De moeder (Aurore Clément) tenslotte is dolverliefd op Gérard, een rijke hondenhater. Op het trouwfeest ontmoet Philippe de mysterieuze Senta, een van de bruidsmeisjes; seks op twee benen. Philippe wordt dolverliefd. Senta is een fantaste en dwangmatig liegbeest, een garantie op korte bedwelmende nachten en knallende hoofdpijn. Philippe laat zich graag meeslepen in haar overdreven sentimentele en manipulatieve spel. Chabrol heeft al verschillende interessante misdaadpistes geopend wanneer Senta in een geniale scène haar levensfilosofie openbaart. Wie echt wil leven moet vier dingen doen: een boom planten, een gedicht schrijven, de liefde bedrijven met een persoon van hetzelfde geslacht en iemand doden. Philippe de keukenverkoper weet niet meer waar hij het heeft. Het is geen ontboezeming maar een eis. Over een groot aantal stations slingert La Demoiselle zich naar een krachtige snelle ontknoping. Chabrol gaat in overdrive en laat voor je het weet de aftiteling over het scherm rollen. De oude pakt zijn publiek in snelheid.

Tien jaar geleden verfilmde Claude Chabrol met La Cérémonie al een andere roman van Ruth Rendell. De Britse schrijfster - geboren in hetzelfde jaar als Chabrol - inspireerde recent wel meer cineasten: Claude Miller bewerkte The Tree of Hands tot Betty Fisher et autres histoires in 2001 en Gilles Bourdos in 2003 A Sight for Sore Eyes tot Inquiétudes. Pedro Almodovars Carne Tremula is een adaptatie van haar Live Flesh. Rendell is een veelschrijver, Chabrol een veelfilmer. Zij weet hoe je een goed verhaal verzint, hij weet hoe je een film maakt. De kruisbestuiving van de twee talenten heeft na La Cérémonie voor de tweede keer een knappe film voortgebracht. Chabrol heeft het literaire misdaadkader vakkundig ingevuld. Zijn film is een sfeervolle bonte familiekroniek waarin ieder personage zijn of haar rol te spelen heeft: geen detail is overbodig, geen woord is te veel gezegd. Gestalte gegeven door grotendeels oude bekenden uit Chabrolfilms komt een geestige familie tot leven. Moeder baat in haar keuken een kapsalon uit, de jongste dochter rookt jointjes, de oudste dochter trouwt met een sukkel, de zoon des huizes valt voor de verkeerde vrouw.

De geïnspireerde ensemblecast speelt het met veel schwung en humor, de decors zijn perfect gekozen en het tempo zit goed. Uitstekend werk, dat echt onweerstaanbaar wordt in de scènes tussen Smet en Magimel. Toen de 21-jarige Laura Smet geboren werd, had Claude Chabrol - hij is nu 74 - al meer dan veertig films gemaakt en was hij een gevierde vedette van de Nouvelle Vague. Chabrol maakte uitstekende films met Nathalie Baye, de moeder van Smet. La Demoiselle d'Honneur is het bewijs dat talent kan overgaan van moeder op dochter en dat grote creatieve zielen elkaar altijd zullen vinden.