Meteen naar de tekst springen
Independent

INDEX >> RECENSIES >> THE ICE HARVEST

THE ICE HARVEST
Dikke acteurs; dun ijs

onder middelmaat  

Alden Susa | 05/03/2006


Share/Bookmark

Het is inmiddels maart en niet alleen in de lage landen sneeuwt het nog, ook op het witte doek is de winter nog in volle gang. En zeg nou zelf: wat houdt je tijdens deze nog steeds koude dagen beter warm dan een flinke pak geld? Twee miljoen Amerikaanse dollars om precies te zijn, daarvan hou je met gemak een paar dagen de open haard brandende. Op kerstavond besluit Charlie Arglist, advocaat van beroep, dan ook om deze som te stelen van zijn baas. Geld stelen van je baas is op zich al niet zo een heel slim plan. Als je baas ook nog eens maffialeider is - en de man met wie je het geld steelt niet echt te vertrouwen is - kan je er donder op zeggen dat het geen rustig kerstfeest wordt.

Charlie wordt gespeeld door John Cusack, die het zich wederom erg gemakkelijk afmaakt met de hoofdrol van een productie. Hij schrijft de zoveelste sympathieke slechterik op zijn conto, dat je er goed aan doet om je als kijker af te vragen waarom hij deze rol precies heeft gekozen. Voor de artistieke meerwaarde zal het niet geweest zijn, zoveel is duidelijk. Waarschijnlijk is de meerwaarde van zijn bankrekening de ware reden. Net als bij diens tegenspeler Billy Bob Thorton overigens, die ooit gold als een groot talent (Sling Blade). De harde waarheid is dat ook Thorton al lange tijd de kijker niet heeft getrakteerd op een indrukwekkende performance, de mensen die onder de indruk waren van Bad Santa daargelaten. Hij is dan ook hard op weg om zijn krediet als geloofwaardig acteur te verliezen.

Krediet dat je niet hebt kun je ook niet verliezen, dus regisseur Harold Ramis valt weinig aan te rekenen. De man die onder meer verantwoordelijk was voor de ‘klassieker’ Groundhog Day heeft die tijd ver achter zich gelaten. Ook de incidentele uitschieter Analyse This is door het overbodige vervolg Analyse That, waar de man ook aan het roer stond, gerelativeerd. Ramis probeert in The Ice Harvest een soort van commerciële en vooral grappige film noir neer te zetten, maar als een goede film noir iets niet is, is het - u raadt het al - commercieel en grappig. We hebben hier natuurlijk ook gewoon te maken met een zwarte komedie, maar ook voor die betiteling ontbreekt het de film helaas aan humor en, bovenal, originaliteit.

Waarvan er wel meer dan genoeg is in deze productie, zijn sterren op de automatische piloot en  product placement. Een lijk dat niet past in een Lincoln, maar wel in een Mercedes – omdat die nota bene wel genoeg laadruimte heeft  -  wordt breed uitgemeten en roept meer dan een paar vraagtekens op. Laat wel duidelijk zijn: de film wordt nergens zo slecht als, pak ‘m beet, Deuce Bigallow European Giggolo. Oliver Platt weet bijvoorbeeld iedere scène te stelen waar hij in zit en ook de comeback van (ja hoor, hij leeft nog!) Randy Quaid is een feit. Hij zet een sterke performance neer.

Maar ook die factoren kunnen The Ice Harvest niet redden, laat staan rechtvaardigen. Zie het maar als het zoveelste blikje coca-cola dat men opdrinkt (ook lekker), terwijl je net zo goed  een versgeperst sinaasappelsapje zou kunnen maken. Dit is een productie zonder ziel, bijna lopende bandwerk te noemen. De standaard camera, de standaard montage en de standaard kerstnummers die de revue passeren - uiteraard voorzien van een nieuw jasje – bevestigen deze gedachtes alleen maar. Uiteindelijk wordt de film een zoveelste waste of time, money and talent, iets waar Hollywood het patent niet op wil, maar soms toch echt heeft. As Hollywood Falls... so falls Hollywood Falls.  Misschien als je wacht tot die ene eenzame kerstavond dat je deze film op de televisie tegenkomt, dat je er geen nare nasmaak aan overhoudt. Een prijs van een bioscoopkaartje wordt hier echter nergens gerechtvaardigd. Laat de lente maar snel komen.

Independent Independent Independent


Titel: The Ice Harvest
Genre: Komedie
Speelduur: 1u28
Regisseur: Harold Ramis
Acteurs: John Cusack, Billy Bob Thornton, Connie Nielsen, Randy Quaid, Oliver Platt, Lara Phillips, Bill Noble

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

KFD
BUITENSPEL
Dromen zijn (geen) bedrog
>>>