Meteen naar de tekst springen
Cinemien

INDEX >> RECENSIES >> TAPAS

TAPAS
Er schuilt meer achter die lekkere barhapjes

goed  

Ludo Joosen | 06/08/2006


Share/Bookmark

Alles in Tapas draait rond de tapasbar van Lolo (Angel de Andrès). Daar kruisen de wegen van de verschillende personages uit dit mozaïek elkaar: het oude echtpaar Conchi, de gescheiden vrouw Raquel, de jongeren César en Opo.

José Corbacho en Juan Cruz, die samen de film schreven en regisseerden, vertrokken vanuit de vaststelling dat ieder mens die je ontmoet een verhaal te vertellen heeft dat de moeite is. Als je erin slaagt die persoon te volgen merk je dat het verhaal steeds blijft groeien, dat anderen in het verhaal betrokken geraken. Plots zien we dingen die we helemaal niet vermoed hadden. Hoe goed we elkaar ook menen te kennen, wat écht met onze buren of de collega’s op het werk gebeurt, zullen we nooit te weten komen. We trachten immers allen een deel van ons bestaan verborgen te houden voor de ander.

Lang vooraleer ze het script begonnen te schrijven stond voor Corbacho en Cruz dan ook de titel van hun eerste langspeelfilm al vast. Tapas slaat in het Spaans immers niet alleen op de typische kleine gerechtjes, maar het is ook een vervoeging van het werkwoord tapar wat zoveel betekent als bedekken, verbergen.

De verhaaltjes uit Tapas situeren zich in een doorsnee arbeiderswijk uit Barcelona, maar je kan ze zo naar om het even welke stad transponeren, want alle draaien ze rond universele thema’s als eenzaamheid, liefde, angst voor de dood, vriendschap, seks,… Corbacho en Cruz zijn daarbij pijnlijke situaties niet uit de weg gegaan, maar nooit wordt de film zwartgallig. Steeds is er de humor die het geheel kruidt en verteerbaar houdt.

“We denken dat je onze personages wel zal herkennen (misschien zullen sommigen zelfs zichzelf erin herkennen), omdat we geprobeerd hebben in Tapas de werkelijkheid te communiceren,” stellen Corbacho en Cruz.

Tapas lijkt dan ook een heel sobere film, soms heeft hij immers meer weg van een documentaire dan van een speelfilm, wat nog versterkt wordt door het erg sobere, natuurlijke acteren van de verschillende acteurs. Mariano en Conchi (Maria Galiano) zijn een ouder echtpaar. Hij is kankerpatiënt en is ervan overtuigd dat hij niet lang meer te leven heeft. Eigenlijk is hij vooral bezorgd dat zij alleen moet achterblijven. Conchi van haar kant, toont zich echter allerminst sukkelachtig, integendeel: heel wat jongeren blijken van haar afhankelijk. Lolo, de bareigenaar, is een typische macho: volkomen onbekwaam om zijn echte emoties te tonen, vol vooroordelen jegens vrouwen, vreemdelingen en wie dan ook. Hij komt voor grote problemen te staan als Rosalia, zijn echtgenote en kok in de bar, hem in de steek laat en hij enkel Mao, een Chinese kok vindt om de tapas in zijn keuken te bereiden. Raquel (Elvira Minguez) is een gekwetste ziel. Zij runt haar buurtwinkeltje en na een aantal stukgelopen relaties gaat ze helemaal op in een online relatie met een Argentijn. César en Opo zijn twee jonge kerels, werkzaam in de plaatselijke supermarkt, die steeds maar plannen maken voor de vakantie en dromen van de jacht op vrouwen.

Tapas is een onderhoudende film die zeker de moeite loont om bekeken te worden.  Uiteraard moet je geen adembenemende stunts en special effects verwachten, maar wie op zoek is naar een echt menselijk portret komt zeker aan zijn trekken. Humor is ruim aanwezig, maar nooit wordt hij platvloers. De film zal je ook bij momenten ontroeren, maar de makers zorgen ervoor dat het nergens melodramatisch wordt.

Ondertussen is Tapas al verschillende keren in de prijzen gevallen. Corbacho en Cruz ontvingen dit jaar de Goya als beste regisseurs-nieuwkomers en Elvira Minguez werd voor haar vertolking als Raquel bekroond als beste actrice in een bijrol. De film kreeg in Montreal de prijs voor het beste scenario en op het filmfestival van Malaga werd hij uitgeroepen tot beste film en kreeg hij de prijs van het publiek. Op datzelfde festival werd Elvira Minguez opnieuw uitgeroepen tot beste actrice.

Cinemien Cinemien Cinemien Cinemien Cinemien


Titel: Tapas
Genre: Komedie
Speelduur: 1u34
Regisseur: José Corbacho, Juan Cruz
Acteurs: Angel de Andrés, María Galiana, Elvira Mínguez

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

RCV
THE WEDDING DATE
De 6000 dollar man
>>>