UIP
INDEX ACHTERGRONDEN ACHTERGROND
Nu de Oscars weer in aantocht zijn, regent het wetenschappelijke studies over de winstkansen die je als acteur hebt om zo'n Oscar tijdens je carrière mee naar huis te mogen nemen. En wat blijkt uit twee nieuwe studies? Van het vrouwelijke geslacht zijn en meespelen in een dramatische film, verhoogt je winstkansen drastisch.
Tot die bevinding kwamen althans sociologen van de universiteiten van Harvard en UCLA. Zij mochten tijdens de werkuren 171.539 rollen van 39.518 acteurs in 19.351 films van naderbij bekijken, wat 1.394 Oscarnominaties opleverde tussen 1927 en 2005. De onderzoekers ontdekten, nadat ze al deze films bekeken hadden, dat vrouwen twee keer zoveel kans maken om genomineerd te worden voor een Oscar.
Dat is niet echt een wereldschokkend nieuw inzicht, want er zijn nu eenmaal meer acteurs dan actrices, en dus is de concurrentie bij de mannen zoveel groter. Bovendien zijn er maar heel weinig films waarin een vrouw echt de hoofdrol speelt, en dus niet fungeert als love interest of sidekick van de mannelijke hoofdfiguur.
Vrouw zijn is echter niet de enige voorwaarde om je winstkansen drastisch de hoogte in te jagen, want eerdere Oscarnominaties (het Hilary Swank-fenomeen met Million Dollar Baby na Boys Don't Cry), meespelen in een film van een grote distributeur (die meer budget heeft om je film te promoten) en op een prominente plaats staan in de aftiteling, zijn ook factoren die kunnen helpen.
Als je ambitie hebt om ooit een Academy Award op je schouw te zetten, waag dan je kans in het dramatische genre. Acteurs in een drama hebben immers negen keer meer kans op een nominatie dan hun collega's die in komedies spelen. Een voorbeeld hiervan is Jim Carrey, die na al zijn smoelentrekkerij pas echt erkenning kreeg met The Truman Show en Eternal Sunshine of the Spotless Mind.
Nicole Esparza was de onderzoeksleider van dienst en wilde nog dit kwijt: "Het valt op dat er zo veel andere factoren dan talent meespelen. Eigenlijk is maanden geleden al beslist wie in aanmerking komt voor een Oscar, zelfs voor de camera's begonnen te draaien. Meer bepaald op het ogenblik dat het script, de regisseur en de cast gekozen worden." "Er heerst al lang een gevoel dat een drama meer kansen biedt op een nominatie", zegt dan weer socioloog Gabriel Rossman. "Maar ik denk dat niemand zich bewust is van de echte invloed die een drama heeft."
Als we al deze bevindingen doortrekken naar de nominaties van dit jaar, merken we alvast dat het genre van de comedy ook dit jaar weer over het hoofd is gezien. Nochtans is komedie een van de moeilijkste genres die er zijn, en zijn er maar weinig acteurs die een feilloze komische timing hebben. Vorig jaar was er de onafhankelijke komedie Little Miss Sunshine, die dit jaar een opvolger kent in Juno, maar meer valt er ook niet te lachen bij de nominaties van dit jaar.
Tot slot nog dit: Cate Blanchett, nochtans van het juiste geslacht om haar winstkansen op te drijven, besloot het afgelopen jaar met vuur te spelen door zich te verkleden als Bob Dylan in I'm Not There. Maar blijkbaar besloten de leden van The Academy dit experimentje van Blanchett door de vingers te zien, en beloonden ze haar toch met een Oscarnominatie. Twee zelfs, want Blancett is ook genomineerd voor Elizabeth. Vrouwen die zich als man uitdossen, kunnen op wel meer begrip rekenen bij het Oscarcomité, dat weet ook Hilary Swank na Boys Don't Cry. Maar dat wordt vast nog wel onderzocht in een resem vervolgonderzoeken.
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
Pablo Larraín maakte naam met zijn opmerkelijke Pinochet-trilogie Tony Manero – Post Mortem – No. Debuteren als regisseur deed hij in 2006 met Fuga, een film die vooral opvalt omdat hij zo verrassend onopvallend en braaf is. Hij is zonder twijfel degelijk gemaakt maar mist de urgentie, originaliteit en intensiteit van Larraíns latere werk.
>>>
‘El Unico Clasico del Cine Chileno’ staat te lezen op de DVD-hoes van Azul y Blanco. Aan valse bescheidenheid heeft niemand iets maar de marketingman die het in zijn bol kreeg de zelfverzekerde slogan te koppelen aan deze miskleun van een film heeft dringend professionele hulp nodig.
>>>
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
Independent