INDEX ACHTERGRONDEN HEATH LEDGER
28 jaar was Heath Ledger toen hij op 22 januari dood in zijn appartement werd aangetroffen. Hoewel het onderzoek nog geen uitsluitsel biedt over de doodsoorzaak, wordt zelfmoord uitgesloten. Ledgers familie beschouwde hem als een levenslustige man die een zware periode doormaakte. De Australiër zal in juli nog eenmaal op het grote scherm te zien als The Joker in The Dark Knight, het langverwachte vervolg van de Batman-saga. Volgens geruchten is het een van de beste vertolkingen uit zijn carrière. Een eerbetoon aan de betreurde acteur.
Heath Ledger werd geboren in Perth (Australië) op 4 april 1979. In de middelbare school kreeg de jonge snaak de smaak van acteren te pakken en volgde hij zijn eerste acteerlessen. Hij versierde hier en daar een rolletje in films die zelfs de meeste fanatieke filmliefhebber niet kan opnoemen. In 1996 verhuisde hij naar Sydney waar hij grotere rollen hoopte te kunnen spelen. De stad waar de dromen van vele aspirant acteurs waarheid werden, bleek echter een grote desillusie. Ledger moest zelfs tijdens castings voor het meest onbenullige rolletje zwoegen. In 1997 was het dan toch raak met zijn aantreden in de Australische lowbudgetfilm Blackrock, een thriller waarin de vriendschap tussen verschillende surfers zwaar op de proef wordt gesteld wanneer een jong meisje verkracht en vermoord wordt. Zijn inbreng is echter beperkt tot het minimum. Zijn volgende optreden in de avonturenkomedie Paws (met de stem van Billy ‘Boondock Saints’ Connolly) is even onopvallend als de film zelf. Een paar jaar later had de acteur dan toch zijn eerste succes binnen.
Ledger had namelijk het geluk dat de Australische bevolking hem een mooie jongen vond. Op basis van zijn looks scoorde hij een kort optreden in de soap Home & Away. Door een rol in een toneelstuk van Shakespeare kreeg hij de smaak van het echte drama te pakken. Hij ging resoluut zijn droom achterna en verhuisde naar Hollywood. Het begin was aarzelend. Hij speelde 13 afleveringen de hoofdrollen in de tv-serie Roar, een fantasievolle avonturenreeks met de toen nog onbekende actrices Vera Farmiga (The Departed, Running Scared) en Melissa George (30 days of night). De reeks werd echter, evenals veel van zijn genregenoten, na één seizoen afgevoerd. Na een korte werkloze periode werd hij door landgenoot Gregor Jordan gecast in de thriller annex komedie Two Hands, een niet onaardige low budgetthriller over een jongeman die moet vluchten voor enkele schietgrage gangsters. De film was verre van een wereldwijd succes, maar nu het Amerikaanse publiek de acteur ook leerde kennen was het maar wachten op de volgende rol. Het was meteen prijs. Het jonge talent kreeg de hoofdrol in de tienerkomedie 10 things I hate about you van regisseur Gil Junger. De film is een komische bewerking van William Shakespeares The Taming of the Shrew. Jong opkomend talent als Julia Stiles (The Bourne trilogie) en Joseph Gordon-Levitt (laatst nog in een volwassen rol in The Lookout). Kritisch bekeken is de komedie slechts een amusant doorslagje van het originele toneelstuk, maar de acteerprestatie van de overgewaaide acteur smaakte naar meer. Even leek Heath Ledger voor goed binnen. Dat was buiten de wetten van de Amerikaanse cinema gerekend.
De Amerikaanse filmindustrie kijkt wel eens vlugger naar geld dan naar kwaliteit en hoopte Ledger te lanceren als jongerenidool, wat de acteur helemaal niet zinde. De filmacteur had dus wel degelijk karakter. Hij bleef koppig zoeken naar serieuzere rollen. Zijn moed werd al snel beloond met zijn aantreden in het epos The Patriot van Roland Emmerich. Een slimme zet, want naast het script van Robert Rodat (Saving Private Ryan) en het steeds succesvolle genre, kon de man zich meten met niemand minder dan Mel Gibson. Ironisch genoeg versloeg hij tijdens de audities zijn toekomstige tegenspeler Jake Gyllenhaal. De film was ondanks zijn leugenachtige verhaal (het personage van Mel Gibson als liefhebbende en vreedzame vader was een groot contrast met het historische personage van Benjamin Martin) en fel patriottische (lees: naar Amerikaans model) oorlogspropaganda een kassucces. Ledgers vertolking – hij voerde alles stunts zelf uit – is daar niet vreemd aan.
Om typecasting te vermijden koost Ledger voor zijn volgende film een totaal ander personage in een heel ander genre. In a Knight’s Tale , een heerlijke avonturenfilm van regisseur/schrijver Brian Helgeland (scriptschrijver van L.A. Confidential) speelt hij een jongeman die zichzelf tot ridder benoemt om te kunnen deelnemen aan de grote toernooien. De luchtige sfeer werkte uitermate briljant en de chemistry tussen de acteurs (Shannyn Sossamon! Mark Addy! Paul Bettany!) gemixt met de knap gefilmde gevechten zorgde wederom voor een hit aan de kassa’s en een heropleving van de klassieker van Queen ‘We will Rock you’. Zijn succes hield echter niet stand zo zou blijken uit de volgende jaren.
Ledger kreeg een bijrol in het Oscarwinnende Monster’s Ball , waarin hij een hardere rol vertolkte dan in zijn vorige films. Het drama van Marc Forster (nu bezig aan de volgende Bondfilm) bezorgde Halle Berry haar Oscar, maar verder bleef de film vooral bekend voor zijn controversiële seksscène tussen de oscarwinnares en Billy Bob Thornton. Een spijtige zaak, want de rest van de cast stond zeer aannemelijk te acteren. Ledger liet het niet aan zijn hart komen en werkte een tweede keer samen met regisseur Gregor Jordan, zijn ‘ontdekker’ en maker van Two Hans. De acteur kroop in de huid van het legendarische Australische personage Ned Kelly, een bandiet die zowel faam als vrees over Australië strooide. Het verhaal bevatte zeker potentieel, maar de opkomst bleef zodanig uit dat er even werd getwijfeld of de film ook buiten Australië zou gereleased worden. Ledger is nochtans meer dan degelijk in een weinig spannend verhaal dat alle baat had gehad bij een straffere regisseur en een groter budget. Ondanks bijrollen van piraat Orlando Bloom, acteerkanon Geoffrey Rush en de toen nog minder bekende Naomi Watts verwierp ook het Amerikaanse publiek de film. Ledger had dringend nood aan een nieuw kassucces. Zijn relatie met Naomi Watts hield niet stand waardoor de acteur ook zijn strubbelingen in het privé-leven had.
Misschien aangetrokken door zijn vorige successen besloot de acteur de hoofdrol op zich te nemen in het epos The Four Feathers van Shekhar Kapur. Het groots opgezette drama vertelt het verhaal over een Britse soldaat in 1884 die weigert af te reizen naar Soedan om de plaatselijke bevolking te bestrijden en prompt vier veren van lafheid cadeau krijgt. Hij besluit zijn vrienden achterna te reizen en hen alsnog bij te staan. Een intrigerend verhaal en een interessante cast met onder andere Djimon Hounsou, Kate Hudson en Wes Bentley uit American Beauty zorgden niet voor succes. Zowel voor critici als het publiek was het verhaal te langdradig en losten de acteurs de hoge verwachtingen niet in.
Ledgers volgende optredens braken al evenmin potten. Een nieuwe samenwerking met Brian Helgeland en Shannyn Sossamon en Mark Addy in de bovennatuurlijke thriller The Order zorgde voor het absolute dieptepunt. De plot is lachwekkend slecht en de cast acteert barslecht en futloos. De film haalde niet eens de bioscoop. Critici schreven Ledger ten dode op en bestempelden hem als het zoveelste talent dat zijn kansen vergooide. Even bleken ze hun gelijk te halen, want het bleef een jaar stil rond de acteur.
Zijn klein rolletje in de skatefilm Lords of Dogtown terzijde gelaten, doorbrak Ledger de creatieve stilte in de nieuwe van Terry Gilliam: The Brothers Grimm. In het fantasierijke verhaal trekken twee broers (Ledger en Matt Damon) van dorp naar dorp om het van zijn geestbewoners te ontdoen. Tot ze zelf met echte geesten te maken krijgen. The Brother Grimm werd geen onverdeeld succes. Het zelfde lot was Casanova beschoren. Ledger is best goed in de titelrol en speelt ‘s werelds meest gekende vrouwenversierder met veel flair en schwung. Het publiek zat kennelijk niet te wachten op een volgende ‘casanova’ verfilming. Zijn grootste glansrol bracht de acteur uiteindelijk in het drama dat in ongeveer dezelfde periode tot stand kwam.
Regisseur Ang Lee verbaasde de wereld met zijn aankondiging een western te willen maken waarin homoseksualiteit het belangrijkste thema is. De o zo vrijdenkende Amerikanen verwierpen het idee op voorhand. Het stopte de Oosterse grootmeester niet. Hij maakte van Brokeback Mountain een van zijn beste prenten. Het publiek keek nog meer verbaasd van zijn weinig vanzelfsprekende keuze voor Heath Ledger en Jake Gyllenhaal als hoofdrolspelers. Ledger twijfelde lang of hij de rol zou aanvaarden. Uiteindelijk zou zijn ex Naomi Watts hem overtuigen. In een erg tragisch verhaal over onmogelijke uitingen van liefde en publieke aanvaarding gaven beide hoofdrolspelers het beste van zichzelf. Het leverde hen een Oscarnominatie op en een plaats op het grote verlanglijstje van prestigieuze regisseur. Ledger begon een relatie met zijn tegenspeelster Michelle Williams. Ze kregen een dochter: Matilda Rose. Jake Gyllenhaal werd de peetvader van zijn kind. Voor het begin van de opnames van Brokeback Mountain had hij eerst nog rollen voor Alexander en Bulletproof Monk wijselijk afgewezen.
Ledger bleef zijn rollen erg kritisch kiezen. In de romantische komedie Candy is hij zeer ok. Te weinig mensen hebben de film gezien. Ook zijn voorlaatste optreden in I’m not there is velen niet bijgebleven. Wel knappe films, geen grote kaskrakers. Het grote publiek kijkt vooral uit naar zijn volgende optreden in The Dark Knight waar hij de zo goed als onmogelijke taak kreeg opgelegd Jack Nicholson te doen vergeten. Zijn stukgelopen relatie met Michelle Williams had de acteur echter al van zijn stuk gebracht waardoor de geruchtenmolen begon te draaien over drugsdelicten en andere miserie. Zijn medespelers blijven echter bij hun punt dat de man erg professioneel was tijdens opnames en zeker nog potentieel bezat. Met zijn tragische dood eindigt een jong leven waar nog veel meer in zat. Wie hem nog een laatste maal wil zien kan dus wachten tot de première voor zijn laatste grote rol. Rust in vrede Heath.
Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.
We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.
Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.
HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS
Patricio Guzman is een filmmaker die als geen ander verbonden is met de moderne geschiedenis van Chili. Hij werd bekend met zijn epische en gelauwerde documentaire La Batalla de Chile. Een kroniek van de periode dat Salvador Allende aan de macht kwam tot aan de coup van 1973.
>>>
Agressieve agenten slaan met wapenstokken in op burgers. Tanks rollen door de straten. Mensen worden weggevoerd. Enge muziek. Als het filmpje is afgelopen, wachten leiders van de Chileense oppositie op de reactie van René Saavedra, reclameman. ‘Ik denk dat dit niet verkoopt’, zegt hij. Ontsteltenis alom. Weet hij dan niet hoe schurkachtig het regime is? Natuurlijk weet hij dat, maar als je wilt dat mensen voor jou stemmen, dan moet je het anders aanpakken.
>>>
De Latijns-Amerikaanse cinema is de laatste tientallen jaren gedomineerd door Argentinië, Brazilië en Mexico. In de schaduw heeft Chili zich ontwikkeld tot een minstens even boeiend en verrassend filmland. Het blijft voorlopig een goed bewaard geheim omdat de meeste films het commerciële circuit in Europa niet halen. Op filmfestivals gooien ze wel hoge ogen en winnen ze steeds belangrijkere onderscheidingen.
>>>
Een debutant kan je Dustin Hoffman bezwaarlijk noemen. De meermaals gevierde acteur van onder meer The Graduate, Kramer versus Kramer, Tootsie en Rain Man is ondertussen 75 jaar maar met Quartet maakt hij zijn debuut als regisseur. Daarvoor kon hij een beroep doen op een resem Britse steracteurs op leeftijd en een sterke theatertekst.
>>>
Britten en romantische komedies: het is een match die werkt. Waar Amerikanen het vaak niet kunnen laten om hun romcoms te overgieten met een zeemzoeterige sentimentaliteit die bij overmatig gebruik tot zware maagkrampen kan leiden, is het Britse recept heel wat lekkerder.
>>>
De liefde is lenig, maar is ze ook sterker dan de zwaartekracht? De verliefde snuiter Adam stelt de vraag in Upside Down (2012), een merkwaardige sciencefictionfilm waar twee werelden met een omgekeerde zwaartekracht tegen elkaar aan schurken. In Warm Bodies (2013) is de vraag: kan de liefde het hart van een zombie weer laten kloppen? Twee keer geldt: de vraag stellen, is ze beantwoorden.
>>>
Sony Pictures