Meteen naar de tekst springen
Independent Films

INDEX >> RECENSIES >> TAKEN

TAKEN
Jack Bauer meets Jason Bourne

goed  

Wannes Van den Bossche | 21/04/2008


Share/Bookmark

Parijs leeft opnieuw, beste vrienden! En dat zal de kijker geweten hebben, want Frans wonder Luc Besson gebruikt de wondermooie stad als setting voor zijn nieuwste actieknaller, in regie van Pierre Morel (Banlieu 13). Liet deze laatste zijn acteurs voordien nog van het ene dak naar het andere springen, dan laat de Fransoos ditmaal een verrassende Liam Neeson moves uitvoeren die zorgen voor anderhalf uur kick-ass cinema.

Luc Besson blijft de laatste tijd zijn stempel drukken op (voor het grootste deel) zelf geschreven actiefilms. Dit leidt vaak tot aardige resultaten (zoals Danny the Dog), maar helaas ook tot zwaar middelmatige (zie Hitman) of zelfs banaal slechte producties (vermijd Michel Vaillant). De man geniet sinds Léon echter een onsterfelijke status en blijft een trouw publiek kennen dat wel eens houdt van opgepompte actiezever. Op dat vlak vindt Besson een prima bondgenoot in regisseur Pierre Morel. Beiden kenden elkaar al van op de set van Banlieu 13 en leerden uit hun fouten. Zo is een goede opbouw onontbeerlijk, zelfs voor wat hersenloze nonsens.

Liam Neeson speelt de voormalige, uitgebalanceerde spion Brian. De man heeft echter betere tijden gekend, want door zijn zware beroepsleven is hij vervreemd geraakt van zijn dochter Kim (Maggie Grace uit Lost) die hij van zijn ex-vrouw (Famke Janssen) amper te zien krijgt. Dankzij zijn oude collega’s en vrienden kan Brian af en toe eens bijklussen als lijfwacht of dergelijke, maar verder wenst de man niet meer te gaan. Zijn wens werd duidelijk niet tot in Parijs gehoord: dochterlief wordt er namelijk samen met een vriendin ontvoerd door Oost-Europese gangsters.

Na een paar telefoontjes komt Brian te weten dat het om een bende draait die zich richt op jonge, vrouwelijke toeristen om later te verkopen in het prostitutiemilieu. De melding dat na de eerste 96 uur niemand meer wordt teruggevonden, doet Brian meteen naar Parijs afreizen. En nog voor iemand ‘Paris, je t’aime’ kan beginnen kwelen, vloeit een kogelregen over de stad neer gevolgd door enkele verwoestende explosies, close combat gevechten en wilde achtervolgingen. De nietsontziende Brian sloopt desnoods de hele stad steen voor steen als hem dat dichter bij zijn dochter zou brengen. En hij krijgt onze steun!

Voor wie er nog aan twijfelde, het verhaal had doodeenvoudig op een bierviltje kunnen worden neergepend, maar is daarom niet minder interessant dan andere actieknallers. Na een half uurtje kennismaking met de personages kan Pierre Morel zijn affectie voor actiescènes niet langer bedwingen en hoewel de man duidelijk ging kijken bij de Jason-Bourne films, brengt hij de actie erg doeltreffend in beeld. Toegegeven, de camera schokt soms iets te nadrukkelijk tijdens de vele gevechten, maar de cineast bewees reeds in zijn debuut Banlieu 13 dat hij garant kan staan voor verscheidene adrenalinerushes.

Ook de acteurs zijn aardig gecast met op kop de fantastische Liam Neeson, die op zijn leeftijd nog heel wat bewegingen in zijn mars heeft (check de climax!) en de definitie van anti-held helemaal invult. Alleen al hoe de man zijn dreigende stem laat natrillen schenkt je het volledige vertrouwen. Besson liet zich duidelijk inspireren door actiefilms uit de jaren '90 en kan er niet omheen dat hij voor zijn ani-held de mosterd ging halen bij de serie 24, maar het wordt hem vergeven. De actiefilm is een genre waarvoor je wel al eens in herhaling mag vallen en in één van de meest donkere scènes van de film doet Liam Neeson iets met twee staven en wat elektriciteit waar zelfs Jack Bauer van zou opkijken.

Meer dan een adrenalineknaller is Taken natuurlijk niet geworden en de negentig minuten zijn voorbij voor je het goed en wel beseft, maar meer hoeft dat ook niet te zijn. Het eenvoudige maar aangename verhaal laat je meteen supporteren voor de leading man waarna je lekker uitgezakt in je stoel kan plaatsnemen om te genieten van het schouwspel. De ongeloofwaardigheden (Neeson komt namelijk op vijf minuten te weten wie alle boosdoeners zijn) neem je er graag bij. Genietbare nonsens, het moet ook eens kunnen!


Titel: Taken
Genre: actie
Speelduur: 1u33
Regisseur: Pierre Morel
Acteurs: Liam eeson, Maggie Grace, Famke Janssen, Xander Berkeley, Leland Orser, Holly Valance

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

U.I.P.
THE SKELETON KEY
Vervloekt!
>>>