Meteen naar de tekst springen
Universal Pictures International

INDEX >> RECENSIES >> SON OF RAMBOW

SON OF RAMBOW
De verloren zoon

uitstekend  

Michel Druart | 21/12/2008


Share/Bookmark

Iedereen heeft wel één film waar hij mee opgegroeid is en waar hij een speciale, onverklaarbaar sterke band mee heeft. Wat als één van die films Rambo: First Blood is?

Will Proudfoot leeft in een streng religieus gezin in het begin van de jaren tachtig. Volgens de regels van de Plymouth Brethren mag hij geen televisie kijken, of zich al teveel met wereldse zaken bezig houden. Op school ontmoet hij Lee Carter, een rebelse jongen die doet en laat wat hij wil. Bij hem thuis ziet hij min of meer per ongeluk zijn allereerste film, Rambo: First Blood.

Dit laat zo een indruk na dat ze samen beslissen om zelf een film te maken – Son of Rambow – en die in te sturen voor een jeugdwedstrijd. Al snel wil heel de school meedoen en wanneer de excentrieke Franse uitwisselingsstudent Didier zich aanbiedt als acteur is het hek helemaal van de dam.

Films met jonge acteurs staan of vallen voor een groot deel met de overtuigingskracht van de jeugdige cast. In Son of Rambow zit het helemaal snor. Zelfs de moeilijke Lee Carter slaagt erin om genoeg sympathie op te wekken. Bill Milner – die de jonge Will Proudfoot speelt – vindt dan weer het perfecte evenwicht tussen een breekbaar karakter en de kracht van de verbeelding.

Son of Rambow is niet alleen steengoed door de vertolkingen, maar vooral door het script en de sfeer die er rond hangt. Het verhaal lijkt simpel maar het bevat de nodige haken en ogen waardoor het interessant blijft. Vooral het contrast tussen Wills religieuze familie en zijn belevenissen met Lee Carter laat zien hoe de jongen verscheurd wordt.

Een andere valstrik in films met jonge acteurs is de overdosis aan algemene wijsheden en goede voornemens. Gelukkig slaagt Son of Rambow erin om deze valkuil te omzeilen en zichzelf een eigen gezicht te geven, met scènes die je niet snel zal vergeten. Zo is het prachtig om te zien hoe Wills verbeelding vorm krijgt door middel van subtiele CGI scènes.

Al vanaf het begin van Son of Rambow wordt het tijdskader geschetst: een oude bioscoop die de eerste Rambo film speelt, zo weet je onmiddellijk dat het de zomer van 1983 is. Iets later zien we dan Lee Carter illegale opnames van de film uit de bioscoop kopiëren op VHS-banden. Zeg nu zelf, hoe lang geleden is het dat je zelf nog de knoppen ‘play’ en ‘record’ tegelijkertijd zag ingedrukt worden?

En dan is er natuurlijk nog de muziek uit die tijd, de klederdracht en de gigantische satelliettelefoons. Dit alles geeft de film een nostalgisch gevoel, zonder er overdrven de nadruk op te leggen. Net genoeg om jezelf weer even jong te voelen, net zoals de hoofdpersonages.

Son of Rambow wordt erg laat uitgebracht in België. Deze film was al te zien in januari 2007 op het Sundance festival en is al sinds oktober in heel Europa te bekijken, behalve hier dus. Gelukkig is Son of Rambow een tijdloze film geworden, die zelfs in deze donkere wintermaanden een flinke aanrader is.


Titel: Son of Rambow
Genre: Komedie / Drama
Speelduur: 2u19 min
Regisseur: Garth Jennings
Acteurs: Bill Milner, Will Poulter, Jessica Hynes, Jules Sitruk

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Warner Bros.
NORTH COUNTRY
Sex Crimes
>>>