Meteen naar de tekst springen
Brunbro Films

INDEX >> RECENSIES >> LA HABITACION DE FERMAT

LA HABITACION DE FERMAT
De rekening klopt niet

slecht  

Matthias Van Wichelen | 21/05/2009


Share/Bookmark

Vier briljante wiskundigen moeten uitdagende raadsels en vraagstukken oplossen of ze gaan dood. Dat is het simpele uitgangspunt van de Spaanse thriller La habitación de Fermat.

De wetenschappers zijn samengebracht door de raadselachtige Fermat. Hij heeft hen uitgenodigd voor een topbijeenkomst waar ze onder specialisten het grootste wiskundige vraagstuk aller tijden zullen oplossen. De plaats van afspraak is een afgelegen terrein aan een idyllisch meer. Bij aankomst worden ze in een bootje verscheept naar een pakhuis op een eiland in het midden van het meer. Ze zijn totaal afgesloten van de buitenwereld.

Fermat stelt zichzelf voor en verdwijnt even later na een onrustwekkend telefoontje. De wiskundigen zitten opgesloten. Ze krijgen opdrachten die ze binnen een beperkte tijdsperiode moeten vervullen. Lukt het niet dan komen de muren op hen af: letterlijk. Een wiskundige strijd op leven en dood barst los.

La habitación de Fermat is het regiedebuut van Luis Piedrahita en Rodrigo Sopeña, mannen die hun filmgeschiedenis kennen en er gretig uit citeren. Hadden ze er ook maar iets unieks aan toegevoegd dan was er ook voor de kijker enig plezier te beleven aan hun film.

Het concept van de mysterieuze – kwaadaardige – opdrachtgever die een kat-en-muis-spel speelt met een op het eerste gezicht (groep) onschuldig(e) slachtoffer(s), is zo oud als de straat. Om nog indruk te maken of te verrassen, moet je als filmmaker uitpakken met een originele setting, een wonderbaarlijk sterke cast, een donker verhaal met onverantwoord immorele twists en zeker met een intelligente, geloofwaardige ontknoping.

Piedrahita en Rodrigo Sopeña scoren een trieste nul op vier. Ze willen absoluut bewijzen dat het mogelijk is een nagelbijter te maken over een als saai beschouwd thema als wiskunde. Een half uur lang slagen ze daar vrij aardig in. De introductie van de personages prikkelt de nieuwsgierigheid, de filmmakers komen razend snel ter zake en de eerste raadsels zijn geestig.

De ellende begint wanneer de achtergrond en het verleden van de personages verwerkt wordt in het verhaal. Want natuurlijk zijn de vier niet toevallig gekozen. Behalve het feit dat ze allen briljante academici zijn, hebben ze een band met Fermat, al weten ze dat zelf niet.

Hoe meer de filmmakers hun best doen om gevat en spitsvondig uit de hoek te komen, hoe meer ze zich vastrijden in hopeloze clichés en vergezochte verklaringen. Het doet de geloofwaardigheid van de personages en het verhaal geen deugd. De nieuwe feiten / onthullingen over de wiskundigen volgen elkaar zo snel op dat ze nauwelijks te verwerken zijn. Meedenken en meevoelen met het verhaal is onmogelijk.

Alejo Sauras, Lluis Homar (de blinde regisseur in Almodovars Los Abrazos Rotos), Santi Millán en Elena Ballesteros zijn bovendien veel te aantrekkelijk en sociaal vaardig om geniale wiskundigen voor te kunnen stellen. Niet dat wetenschappers er in films per se uit hoeven te zien als marsmannetjes of moederskindjes, maar de wijzer slaat te ver door naar de andere kant. Zo is ook onwaarschijnlijk dat de vier wetenschappers elkaar niet kennen. Als ze werklijk zo goed zijn in hun vak dan moeten ze elkaar op een of ander congres toch al eens tegen het lijf gelopen zijn…

De opdracht voor de acteurs was bij voorbaat kansloos. Ze gaan niet af, al kunnen ze in bepaalde scènes nauwelijks wegstoppen dat ze zich afvragen in wat voor film ze beland zijn. Op papier kan La Habitacion de Fermat er veelbelovend hebben uitgezien. De uitwerking is slap. Dit is een zielloze thriller zonder spanning of verrassing. De decorbouwers verdienen een pluim maar alle andere medewerkers aan de film zullen op café niet snel opscheppen over hun bijdrage aan deze flop.

Gezien op het Europees Filmfestival van Brussel 2008


Titel: La habitación de Fermat (Fermat's Room)
Genre: Thriller
Speelduur: 1u30
Regisseur: Luis Piedrahita en Rodrigo Sopeña
Acteurs: Frederico Luppi, Alejo Sauras, Elena Ballesteros, Santi Millán, Lluis Homar

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Columbia
STEALTH
Nul op de schaal van Richter
>>>