Meteen naar de tekst springen
moviereporternet

INDEX >> RECENSIES >> 35 RHUMS

35 RHUMS
De kunst van het loslaten

uitmuntend  

Elke Tilborg | 12/06/2009


Share/Bookmark

De nieuwste film van regisseuse Claire Denis breekt met de controversiële thematiek van haar vorige films. In tegenstelling tot het rauwe realisme van S’en fou la mort en Trouble Every Day is 35 Rhums een opvallend integer portret geworden van een vader -dochterrelatie.

35 Rhums gaat over treinbestuurder en alleenstaande vader Lionel (Alex Descas) die zich voorbereidt op het naderende afscheid van zijn inwonende dochter Joséphine (Mati Diop). Na bijna twintig jaar acht hij immers de tijd rijp om de laatstejaarsstudente op haar eigen benen te laten staan. Het afscheid blijkt voor beiden echter zwaar te vallen.

Denis maakt de kijker op een vertederende en subtiele manier deelgenoot van de intieme wereld die vader en dochter in een klein appartement in een voorstad van Parijs hebben opgebouwd. Het universum dat de hoofdpersonages hebben gecreëerd, is slechts voor weinigen toegankelijk. Zowel de rusteloze huisvriend Néo (Grégoire Colin), die een oogje heeft op Joséphine, als Gabrielle (Nicole Dogue), de eenzame buurvrouw en oude vriendin van Lionel, worden op afstand gehouden.

Voor het scenario deed de Française onder andere inspiratie op bij de Japanse cineast Ozu en de verhalen van haar moeder over de relatie met haar grootvader. De verhaallijn op zich mag dan vrij eenvoudig zijn de manier waarop de regisseuse de intimistische relatie tussen beiden in beeld brengt, getuigt van vakmanschap. Door de weergave van alledaagse taferelen -zoals het avondmaal dat iedere dag samen wordt genuttigd- vermijdt ze een al te nadrukkelijke en sentimentele uitbeelding van de liefde die vader en dochter voor elkaar voelen. 35 Rhums blinkt uit door zijn subtiliteit.

Verwacht dus geen klinkende dialogen -de personages zijn gehuld in zwijgzaamheid -, grootse gebaren of verrassende plotwendingen. Wat deze Franse film zo voortreffelijk maakt, zijn de stiltes tussen hetgeen gezegd wordt en de veelzeggende blikken tussen de personages.

Door overbodige dialogen achterwege te laten, is Denis erin geslaagd één van de mooiste scènes van de laatste jaren te construeren: slechts begeleid door de sensuele tonen van het nummer Nightshift van The Commodores toont ze aan dat blikken zoveel meer kunnen zeggen dan woorden. Ook de melancholische soundtrack van Tindersticks – frontman Staples vormt de ideale begeleidingsmuziek voor de sfeer en gevoelens die Denis tracht op te roepen.

35 Rhums voert de toeschouwer mee naar een wereld van tederheid en triestheid en confronteert hem tegelijk met een belangrijke vraag: wanneer is het juiste moment aangebroken om iemand los te laten? Bovendien passeren thema’s als etniciteit -de cast bestaat bijna geheel uit zwarte acteurs -, eenzaamheid en afscheid op de meest naturelle wijze de revue.Hoewel Denis’ films in het verleden niet altijd op luid applaus zijn onthaald, zal dit melancholische pareltje volgens ons velen weten te ontroeren.


Titel: 35 Rhums
Genre: Tragikomedie
Speelduur: 1u40
Regisseur: Claire Denis
Acteurs: Alex Descas, Mati Diop, Grégoire Colin en Nicole Dogue

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Buena Vista
TODAS LAS AZAFATAS VAN AL CIELO
Hemelse film
>>>