Meteen naar de tekst springen
Cinéart

INDEX >> RECENSIES >> EYES WIDE OPEN

EYES WIDE OPEN
De Liefde van de Man...

boven middelmaat  

Kenny De Maertelaere | 06/12/2009


Share/Bookmark

De aandachtige lezers van deze site is niet ontgaan dat we bij onze dagelijkse verslaggeving over het jongste Filmfestival van Gent al eens een gokje durfden te wagen. Zo schreven we na Eyes Wide Open – overigens ook de eerste competitiefilm die we in oktober onder ogen kregen - dat deze film zeker kans maakte om de prijs van Beste Film op het festival te winnen. En zo geschiedde; regisseur Haim Tabakman kaapte trots de hoofdprijs weg. Verdiend of niet; daarover zijn de meningen verdeeld maar sta ons toe om te suggereren dat Eyes Wide Open zijn succes meer aan het onderwerp dan aan de filmische kwaliteiten te danken heeft.

Verhalen over verboden liefdes worden sinds mensenheugenis verteld en beschreven. Tristan en Isolde, Romeo en Juliette... deze werken spreken nog steeds tot de verbeelding en maken deel uit van het collectieve geheugen. In 2005 regisseerde Ang Lee met Brokeback Mountain een uitstekende variant op deze mythe die wel het grote publiek als de cinefielen naar de bioscoop lokte. Dat een onderwerp als de homoliefde zelfs in onze moderne tijd nog steeds in de taboesfeer zit, bewezen enkele infantiele reacties uit de zaal. Het “tolerante westen” klinkt als een utopie als de passionele kus van twee mannen op hoongelach en puberaal gegiechel wordt onthaald. Het Israëlische Eyes Wide Open gaat net over die druk van de omgeving op twee mensen die aan hun verlangens toegeven.

De orthodoxe jood Aaron leidt een bescheiden bestaan. Hij is getrouwd, heeft enkele koters rondlopen, werkt in de koosjere slagerij die zijn vader hem heeft nagelaten en is een gerespecteerd figuur in de synagoge. Op een dag wandelt de jonge en mysterieuze Ezri zijn zaak binnen. Aaron raakt gefascineerd door de man en biedt hem een job en onderdak aan. Wat begint als een voorzichtige vriendschap tussen twee collega's mondt uit in een passionele relatie die Aarons leven overhoop haalt. Niet alleen zijn huwelijk dreigt spaak te lopen, ook zijn positie in de buurt komt op losse schroeven te staan.

Het is misschien te gemakkelijk om Eyes Wide Open af te schilderen als Hebrew Mountain maar de prent schotelt weinig meer voor dan een alternatief voor die eerdere – en vooral – betere film. Net als Heath Ledger in die pseudowestern is het hoofdpersonage een in zichzelf gekeerde, schijnbaar passieloze man die zich aanvankelijk afzet tegen zijn gevoelens. Wat hij ervaart kan onmogelijk juist zijn. Zohar Shtrauss speelt Aaron als een uitgedoofde man en hoewel er op zijn vertolking weinig aan te merken valt brengt hij (net als de rest van de film overigens) weinig verrassingen. Ran Danker moet als Ezri vooral het ongetemde “object of affection” zijn en kwijt zich degelijk van zijn taak.

Regisseur Haim Tabakman schetst een beeld van het religieuze leven in een orthodoxe jodengemeenschap en haalt vaak scherp uit naar de intolerantie en de agressie die er onder de mannen heerst. Met enkele intrigerende shots weet hij de claustrofobische sfeer en de onderdrukking die er heerst te vatten. In een shot staan Ezri en Aaron op de stoep voor de slagerij met elkaar te praten; als een busje voor de camera rijdt zien we in de weerspiegeling van de ramen hoe een groep joden hen van aan de overkant gadeslaan. Het zijn ongetwijfeld scènes en momenten als deze die de film in de ogen van de Filmfestivaljury boven de middelmaat deden uitstijgen. Tabakman houdt van symboliek (de film opent en eindigt met het hoofdpersonage “omhult” door water) en drenkt zijn film in dramatische, zwaarmoedige filmmuziek die de Tergende Tragiek extra in de verf moet zetten.

Eyes Wide Open is zeker geen slechte film. Ondanks de klassieke beeldtaal en de trage afwikkeling van het voorspelbare verhaal wordt de prent zelden saai. Het thema van de onmogelijke liefde blijft in al zijn vormen en incarnaties overeind en Tabakman heeft (samen met scenarist Merav Doster) aangetoond dat het een onderwerp van alle tijden, alle volkeren en alle culturen is... maar ook niet veel meer dan dat.

Titel: Eyes Wide Open (Einaym Pkuhot)
Genre: drama
Speelduur: 1u31
Regisseur: Haim Tabakman
Acteurs: Zohar Shtrauss, Ran Danker, Tzahi Grad

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Warner Bros.
CONSTANTINE
Hollywood regeert ook in de hel
>>>