Meteen naar de tekst springen
(c) Life Magazine

INDEX >> ACHTERGRONDEN >>

DE VROUWEN VAN WOODY ALLEN
Jean Doumanian

 

Matthias Van Wichelen | 17/11/2010


Share/Bookmark

De Grieks-orthodoxe Jean Doumanian (Karabas is haar meisjesnaam maar ze gebruikt nog altijd de familienaam van haar ex-man) is altijd Woody Allens beste vriendin geweest. Later werd ze ook de producer van zijn films, daarbij de waarschuwing negerend dat je nooit zaken mag doen met vrienden en familie. Zij investeerde in zijn projecten toen iedereen hem had laten vallen na het Soon Yi-schandaal. Doumanian sloot ook de ogen voor de harde feiten dat de films van haar boezemvriend nooit een stuiver hadden opgebracht in de Verenigde Staten.

Toen Allen ruzie kreeg met Doumanian droogde zijn laatste dollarbron op en moest de New Yorker noodgedwongen uitwijken naar Engeland om er te werken met de centen van BBC Films. Hij draaide eerst het succesvolle Match Point en daarna de financiële en artistieke flops Scoop en Cassandra’s Dream. Toen ook de Engelsen genoeg verlies geleden hadden, schoot een groep Spaanse financiers ter hulp die hem Vicky Cristina Barcelona lieten maken. De geldschieters voor Vicky Cristina Barcelona hebben trouwens ook You Will Meet a Tall Dark Stranger gefinancierd. Moraal van het verhaal: Woody Allen vindt telkens weer een cinefiele mecenas die gek genoeg is om zijn centen te riskeren.

Doumanian en Allen ontmoetten elkaar in Chicago in het midden van de jaren zestig. Allen trad er op als stand-upcomedian en was toen al zijn twijfelende wijfelende zelf. Doumanian ontfermde zich over hem op vraag van Jack Rollins (zijn hondstrouwe en intussen stokoude agent). Ze zouden elkaar niet meer loslaten tot ze veertig jaar later lijnrecht tegenover elkaar stonden in een New Yorkse rechtbank.

Doumanian is een even indrukwekkende als mysterieuze verschijning. Ze gaat altijd piekfijn gekleed in het zwart. Geen haartje dat scheef staat. Ze is ouder dan Allen maar haar exacte leeftijd is onbekend. Van nature heeft ze een dominante, haast intimiderende uitstraling. Mia Farrow voelde zich nooit helemaal op haar gemak in haar bijzijn, ook al zagen ze elkaar twaalf jaar lang meerdere keren per week.

Professionele medewerkers noemen haar briljant, tegenstanders houden het op ayatollah. Eén seizoen hield ze het vol als executive producer van het legendarische Saturday Night Live. Het jaar dat zij de boel runde, staat te boek als het rampzaligste ooit. Zelfs de ontdekking van Eddie Murphy kon haar vel niet redden. Ze belandde op de keien en deed jarenlang niets. Haar aversie voor de pers dateert uit die periode. Doumanian werd met de grond gelijk gemaakt.

Een bekend en bevestigd feit is dat ze een relatie heeft met Jaqui Safra, een telg uit een steenrijke Zwitsers-Libanese bankiersdynastie. Het zijn meer dan waarschijnlijk Safra’s centen die in Woody Allens projecten werden gepompt. Ook dat laatste is een gerucht want Doumanian praat nooit over haar privéleven, hoe zeer dat in haar geval ook verweven is met haar rol als producer.

Allen en Doumanian deden alles samen: eten, werken, shoppen. Jarenlang gebruikten ze zelfs een gemeenschappelijk antwoordapparaat. Wie haar belde, kwam letterlijk uit bij Allen en omgekeerd. Met een aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid hebben ze nooit een amoureuze relatie gehad. Haar vriendschap met Allen overleefde zijn relaties met Louise Lasser, Diane Keaton, Mia Farrow en Soon-Yi Previn.

Ze ware zo close dat ze de financiële risico’s van haar avontuur als zijn producer niet goed inschatte. Doumanian was meer fan dan zakenvrouw en dat is haar zuur opgebroken. Het pleit voor haar dat ze zich op geen enkele manier bemoeide met Allens films. Haar boezemvriend kreeg carte blanche. Het ging ongeveer zo: Doumanian legde 20 miljoen dollar per film op tafel en Allen gaf dat geld uit zoals hem geriefde. Dat gebeurde bij Bullets Over Broadway, Don’t Drink the Water, Mighty Aphrodite, Everyone Says I Love You, Deconstructing Harry, Celebrity, Sweet and Lowdown en Small Time Crooks. Over winst of verlies tobde ze niet. Met een bankier als lief was dat ook niet nodig.

Jean Doumanian redde Allens carrière. Het omgekeerde geldt even zeer. Voor ze producer werd van zijn films, stelde haar artistieke palmares niets voor. Haar eerste werk als filmproducer is The Ox (1991), een film van de tweevoudige Oscarwinnaar Sven Nykvist, de legendarische Zweedse director of photography die vaak samenwerkte met Ingmar Bergman en twee films draaide met Woody Allen. Die Nykvist is trouwens een ex-minnaar van Mia Farrow. (Hoezo een incestueuze boel?)

Na de heisa over de Soon Yi-kwestie en het floppen van Husband and Wives (13,5 miljoen dollar verlies) zette Tri-Star Pictures Woody Allen op straat. Hij stapte over naar Doumanians en Safra’s productiehuis Sweetland Films. De deal was relatief duidelijk: het productiehuis dokt maar moeit zich voor de rest niet met de films. Doumanian ging akkoord, voluit vertrouwend in het genie van haar protégé. Allen kreeg grotere budgetten en een royalere vergoeding als regisseur. Aan de box office deden zijn films het intussen nauwelijks beter. Gelukkig vulden de Europese filmliefhebbers keer op keer min of meer de financiële gaten.

De fatale kink kwam in de kabel tijdens de voorbereiding van The Curse of the Jade Scorpion in 2000. Doumanian meldde Allen koud dat hij 48 uur had om nieuwe financiers te zoeken. Safra had al zijn geld nodig om de prestigieuze Encyclopaedia Britannica om te vormen tot een winstgevend onlinebedrijf. Allen reageerde door Doumanian en Safra voor de rechtbank te slepen. De manier waarop was minnetjes. Op een ochtend vond Doumanian de dagvaarding in de brievenbus. De avond voordien had ze nog uitgebreid met hem gedineerd in een van Manhattans hipste restaurants. Haar eventjes verwittigen zou wel zo beleefd en hoffelijk geweest zijn.

Woody Allen beschuldigde Doumanian ervan hem tussen 12 en 14 miljoen dollar ontfutseld te hebben. Doumanian reageerde door te zeggen dat zijn films alleen maar verlies maakten en dat als er al iemand was die moest betalen dat hij het wel was. Uiteindelijk moest ze toegeven dat ze zich de details van de financiële deal met Allen niet goed kon herinneren. Er stond met andere woorden niets op papier. Ontroerend in al zijn naïviteit, maar onwerkbaar in de realiteit, zeker in de filmbusiness waar niet op een miljoen meer of minder gekeken wordt.

De rechter kreeg het tijdens het proces in 2001 meer dan eens op zijn heupen. Het gewauwel van Allen en Doumanian was een belediging voor eenieders  gezond verstand. Woody Allens misplaatste oneliners misten hun doel terwijl Doumanian en Safra er nauwelijks in slaagden meer dan twee steekhoudende zinnen na elkaar te formuleren. Uiteindelijk sloten ze een deal buiten de rechtszaal. Allen kreeg een deel van het geëiste geld. Hoeveel is uiteraard onbekend.

Allen verklaarde in de getuigenbank doodernstig dat hij hoopte dat hun vriendschap het proces zou overleven. De tijd van diners in Le Cirque en weekendjes naar Parijs met Safra’s privéjet was echter voorgoed voorbij. De regisseur had tijdens het proces veel weg van het door hem vertolkte  hoofdpersonage in Hollywood Ending, de film die toen draaide in de bioscoop. Hollywood Ending is met voorsprong de slechtste film die hij ooit draaide. In de film is hij een regisseur die na een reeks angstaanvallen blind wordt. Hij probeert zijn handicap te verbergen voor de crew. Het resultaat liegt er niet om. Hij maakt de meest onsamenhangende prutsfilm ooit die geheel volgens de verwachting flopt in Amerika. In Frankrijk daarentegen wordt hij aanzien als een meesterwerk en groeit hij uit tot een kaskraker. De parallellen met de werkelijke situatie zijn overduidelijk.

In de rechtszaal had de echte Woody Allen voortdurend last van blackouts en sukkelde hij met zijn dieptezicht. Hollywood Ending is een slechte film over een regisseur die een slechte film maakt. Net als de film was het proces een beschamende schertsvertoning. De rechtzaak en de film zijn twee absolute dieptepunten in zijn leven en carrière.

In 2006 kwam er een nieuwe rechtzaak. Doumanian had de scheldwoorden geknipt uit een aantal films om ze geschikt te maken voor uitzending in vliegtuigen en op de Amerikaanse televisie. Allen had liever gehad dat ze weggebliept werden. Onnozeler kan haast niet. Deze keer gaf de rechter Doumanian gelijk.

Tegenwoordig is Doumanian vooral actief als producer op Broadway. Haar vriendschap met Allen beschouwt ze een als een afgesloten hoofdstuk.

In ‘De Vrouwen van Woody Allen’ gaat Moviegids dieper in op zijn bijzondere relatie met Jean Doumanian (hartsvriendin en producer), Mia Farrow (liefdespartner, fetisjactrice en moeder van zijn zoon) en Soon-Yi Previn (zijn derde echtgenote).

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Columbia
A LOVE SONG FOR BOBBY LONG
Plaats hier uw literair citaat
>>>