Meteen naar de tekst springen
Attenberg: naast koel ook cool. (c) Lumière Productie

INDEX >> ACHTERGRONDEN >>

THEMA - EEN GRIEKS DRAMA
Attenberg - De blik van de natuurliefhebber

 

Hans Dewijngaert | 29/02/2012


Share/Bookmark

In Attenberg worden drie verhalen verteld: dat van de vader, dat van de dochter en dat van Griekenland. Het land dat geschetst wordt is er één in verval. Griekenland is meer verleden dan toekomst. Dat merk je aan de architectuur: ooit groots en verheven, vol historie, vol glans, vol geschiedenis; maar de ruïnes brokkelen af. In de plaats komen strenge, eenvormige woonblokken.

Het huwelijk tussen heden en verleden is er eentje zonder passie, zonder harmonie. De setting van Attenberg is een zonnig, stoffig kuststadje, maar evenzeer een troosteloos vervallen industrieterrein. Het is niet het Griekenland dat de toerist kent. Hier wordt niet de hele dag door de sirtaki gedanst of retsina gedronken.

De onvermijdbare Griekse dualiteit vind je ook bij de 23-jarige Marina (Ariane Labed). Met haar wijde T-shirts, vormloze slobbertruien en plompe jeans is ze meer man dan vrouw. Ze speelt tafelvoetbal met de verbetenheid van een echte kerel. Ze snort op een brommertje door de straten alsof mannenblikken haar niets doen. Marina is het soort meisje dat bloedmooi zou zijn als ze het zelf geloofde. Een subtiel streepje make-up, een frisse zomerjurk en iedereen zou voor haar smelten.

Alleen: mannen interesseren haar niet. Vrouwen ook niet, al zetten de openingsbeelden van Attenberg je op het verkeerde been. Marina tongzoent er met haar beste vriendin Bella (Evangelia Randou). Van passie is geen sprake. Het is werktuigelijk draaien en krullen. Voor Marina is het de eerste keer dat ze iemand kust. De conclusie is aan de lauwe kant. Tongzoenen als het kussen van een slak. Marina is een zee-egel die liever niet aangeraakt wordt.

Het probleem van Marina is dat ze niet heeft geleerd om samen te leven met andere mensen dan haar vader. Haar sociale kring is erg klein. Haar seksuele omgang met anderen is al helemaal niet tot bloei gekomen. Ze is altijd beschermd door haar lieve papa (Vangelis Mourikis) die nu terminaal ziek is en haar moet loslaten. Nu het bijna te laat is, moedigt hij haar aan de wereld te verkennen. Hij doet precies datgene wat de vaderfiguur in Dogtooth niet kan: de vlieger nog net op tijd loslaten, voor het strakgetrokken touwtje knapt.

Het loslaten en vervolgens ontwikkelen gebeurt in horten en stoten, maar het gebeurt. Attenberg is positiever dan Dogtooth, waar weinig hoop is op verandering of ontwikkeling.

De blik waarmee Marina naar de wereld kijkt, is aanvankelijk die van een natuurliefhebber: er is observatie en verwondering, maar geen deelname of inmenging. Niet moeilijk dat Marina de hele tijd naar natuurdocumentaires van Sir Richard Attenborough zit te staren.

Architect
De dreigende dood van haar vader stimuleert Marina om het er toch op te wagen. Ze raakt min of meer ontdooid bij de aanraking van een man (Giorgos Lanthimos) wiens beroep wellicht niet toevallig architect is. Hij bouwt stukje bij beetje, steen voor steen. Hij maakt iets uit niets.

Regisseuse Athina Rachel Tsangari zit de vier personages (meer zijn er eigenlijk niet) dicht op de huid. Haar blik blijft even koel en afstandelijk als het gedrag van Marina. Dat levert geen saaie of vlakke film op. Tsangari is naast koel ook cool. Zo onderbreekt ze het verhaal een aantal keren door grappige funny walks die Marina en Bella simultaan uitvoeren. Het is het soort licht absurde Spielerei dat perfect op zijn plaats is in een film als Attenberg.

Het hoeft niet te verbazen dat de Marina op het einde van de film een andere vrouw is geworden. De stad waarin ze leeft en het land waarin ze woont, hebben die beweging niet meegemaakt. Ook in deze filmische realiteit zit Griekenland op een dood punt.

THEMA - EEN GRIEKS DRAMA
Terwijl het leven in Griekenland als een kaartenhuis in elkaar stort, floreert de Griekse cinema als nooit tevoren. Planeet Cinema bespreekt zes recente Griekse films.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: RCV
VAN GOD LOS
Hip Holland Filmgeweld
>>>