INDEX >> ACHTERGRONDEN >>

THEMA - REIS ROND DE WERELD
Los Marziano - Fluwelen Argentijnse broederstrijd

Matthias Van Wichelen | 11/05/2012

De eerste twee films van Ana Katz zijn niet uitgebracht in de lage landen. Haar derde – Los Marziano – krijgt evenmin een commerciële release. Enigszins logisch want de laatste jaren draaien er hoogstens twee – waarvan zeker één met de hyperactieve Ricardo Darín – Argentijnse films in onze zalen. Hopelijk zit een deftige dvd-release er wel in want het is een fijngevoelige tragikomedie die op alle vlakken overtuigt.

De Marziano’s uit de titel zijn de vijftigers Juan en Luis. De broers liggen al een eeuwigheid in ruzie met elkaar. Alle communicatielijnen zijn doorgeknipt. Omdat ze op hetzelfde moment te kampen krijgen met een fysiek ongemak, zijn ze opnieuw tot elkaar veroordeeld.

Familiekroniek
Soepel gaat de hereniging uiteraard niet want het water tussen hen is in de loop van de jaren steeds dieper geworden. Juan is getrouwd, woont in een mooi huis, heeft geld met hopen en geniet als dokter heel wat maatschappelijk aanzien. Zijn jongere broer Luis haalde een minder fraai rapport. De gescheiden vader raakte vervreemd van zijn dochter, heeft schulden (bij zijn broer nota bene) en gaat gekleed als een veredelde schooier.

Het toeval wil nu dat Juan zijn botten breekt na een val in een diepe put die onbekenden gegraven hebben op de golfbaan. Op hetzelfde moment krijgt Luis een aandoening waardoor hij niet meer kan lezen. Hij ziet de letters afzonderlijk nog wel maar kan geen betekenis geven aan de woorden. De behandeling kost veel geld. Geld dat hij niet, maar zijn broer wel heeft. Juans vrouw Delfina treedt op als bemiddelaar.

De nieuwe tegen slapstick aanleunende omstandigheden vormen de stevige basis voor een subtiele en grappige familiekroniek. De ontwikkelingen zijn alles behalve spectaculair. Ana Katz doet het rustig aan. Ze gaat niet meteen op zoek naar een oplossing voor het conflict maar heeft vooral oog voor de verschillende facetten van de persoonlijkheid van haar protagonisten.

De loser en de succesvolle evolueren zonder een complete metamorfose te ondergaan. Katz neemt het niet plichtmatig op voor de underdog en zeikt de sterkere niet af. Met een milde, zacht-komische ondertoon portretteert ze totaal ontspannen en ongedwongen de twee kwetsbare venten.

De fijne, genuanceerde personages zijn de sterkte van de film. De mannen zijn niet goed of slecht. Hun levens hebben zich anders ontwikkeld en ze hebben de nodige fouten gemaakt, méér is er echt niet aan de hand.

Emotionele climax
Voor Arturo Puig en Guillermo Francella moet het een droom geweest zijn dergelijke rijk gestoffeerde mannen te mogen spelen. Francella vergaarde in Europa enige bekendheid als Pablo, de alcoholistische assistent in Oscarwinnaar El Secreto de sus Ojos. In deze film krijgt hij meer tijd en ruimte om te tonen hij goed hij echt is. Hij illustreert waarom Luis keer op keer de foute keuzes maakte en zijn leven min of meer miste maar hij toont ook dat hij genoeg ruggengraat heeft om nu aan een oplossing te werken.

Arturo Puig is net als Rita Cortese – die zijn echtgenote speelt – bij ons minder bekend. Het stel is net als zovele anderen uit de hogere middenklasse vergeten waar het vandaan komt maar er stroomt nog menselijk bloed door hun aderen.  Krab je het geld-laagje weg dan lijkt Juan meer op Luis dan hij zelf zou willen.

Negentig procent van Katz’ inspanning en de aandacht gaat naar de invulling van de personages, maar het ogenschijnlijk kabbelende verhaal leidt wel degelijk naar een mooie emotionele climax. De andere tien procent van de arbeid zit in de fluwelen fotografie.

Ongeveer alles wat je verwacht van een klassieke arthouse film is in overvloed aanwezig. Sterke vertolkingen, boeiende personages, zinnige dialogen, een strak tempo, een intelligent verteld verhaal en een vlekkeloze beeldvoering. Los Marziano is mooi in de zuiverste zin van het woord: hij ziet er beeldig uit en hij is gemaakt met een groot zacht hart.