Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >>

PREVIEW: SKYFALL
Bond Save The Queen!

 

Kenny De Maertelaere | 05/09/2012


Share/Bookmark

Het is amper te geloven dat het anno 2012 een halve eeuw geleden is dat Ursula Andress in haar krappe bikini uit het helderblauwe water opdook en Sean Connery laconiek de onsterfelijke woorden “Bond, James Bond” uitsprak. En toch wordt Bond – althans zijn incarnatie op het witte doek – dit jaar vijftig lentes oud. Snoodaard Goldfinger verwachtte niets meer dan de dood van Bond (wie herinnert zich niet de klassieke oneliner: “No Mister Bond, I expect you to die!”) maar voorlopig ziet het er niet naar uit dat de beste spion in dienst van de Engelse kroon aan vervroeg pensioen denkt.

De openingsceremonie van de jongste Olympische Spelen begon met een filmpje waarin de huidige Bond – Daniel Craig – in het koninklijk paleis op bezoek komt bij de koningin. Vervolgens escorteert hij haar naar een helikopter; maken ze een toeristisch uitje boven Londen en gooien ze zichzelf even later uit de helikopter waarna hun parachutes uitvouwen boven de joelende arena. Goeie stuntmannen en een aardig staaltje trucage? Zeker. Populariteitsboost voor het Engelse koningshuis? Ongetwijfeld. Knappe publiciteitsstunt voor de nieuwste Bond-film? Reken maar van yes.

Vers bloed
Het is alweer van 2008 geleden dat James Bond nog eens in onze bioscoopzalen opdook en de verwachtingen zijn – na het teleurstellende Quantum Of Solace – bijzonder hooggespannen. Was dankzij Casino Royale de Bond-reeks met vers bloed geïnjecteerd (hoog nodig na de middelmatige en door overwegend slechte computeranimatie geteisterde Pierce Brosnan-jaren); dan leek die na Quantum Of Solace al meteen weer leeggebloed. Een ramp was Quantum echter niet (die sfeervolle openingsscène! De Godfather-achtige operaschietpartij!) maar na de rauwe reboot van Casino Royale konden de fans niets anders dan teleurgesteld de zaal verlaten.

Met Daniel Craig was echter een verbeten, harde Bond opgestaan; niet de onsterfelijke, gekscherende, rokkenjagende superheld zoals hij vaak eerder werd afgebeeld. De luide kritiek die opsteeg bij de bekendmaking van Daniel Craig als de nieuwe Bond is ondertussen volledig verstomd. Craig's Bond is een intelligente vechtersbaas met een hoge kwetsbaarheid. De makers hadden eindelijk begrepen dat ze hun held moesten onderuit halen; hem tot op het bot moesten kwetsen... om hem vervolgens weer op te bouwen tot de superspion die hij hoort te zijn. Casino Royale was de eerste bouwsteen in dat plan maar met Quantum viel dat idee enigszins in duigen. En nu, vier jaar later en twee jaar na de oorspronkelijk geplande release, kijken we razend benieuwd uit naar een van de grootste eindejaarsfilms in wat een waanzinnig drukke filmwinter zal worden.  

Wat Skyfall – de titel van de alweer drieëntwintigste Bond-film – zo interessant maakt is niet zozeer het feit dat het om een zoveelste James Bond-productie gaat maar wel omwille van wie er voor én achter de camera heeft plaatsgenomen. Zo zit Sam Mendes (bekend van American Beauty, Road To Perdition, Jarhead, Revolutionary Road) in de regiestoel en is de cinematografie in handen van de huiscameraman van de Coens, de briljante Roger Deakins. In de eerste trailers vertaalt die samenwerking zich al meteen in visueel aantrekkelijke plaatjes waarbij de nachtelijke shots van metropolen zelfs herinneringen lijken op te roepen aan het kleurenpalet van Blade Runner.

Persoonlijk conflict
Voor de camera's krijgt Bond als vanouds steun van vaste waarde Judi Dench als M en assistentie van een nieuw gezicht in de rol van een oude bekende: Perfume-acteur Ben Whishaw duikt op als gadget-man Q. Ook nieuw is Ralph Fiennes in een mysterieuze rol waarbij het nog niet helemaal duidelijk is of hij zich uiteindelijk als een bondgenoot of tegenstander van Bond zal openbaren. Wie wel zeker een schurk vertolkt is Javier Bardem als de mysterieuze blonde Silva. De heupwiegende en al dan niet verraderlijke Bond-dames van dienst zijn Naomi Harris en Bérénice Marlohe.

Over de plot is bijzonder weinig bekend, behalve dan dat de film graaft in het verleden van M. Wat aan het licht komt stelt de loyaliteit van Bond op de proef. De makers trekken volop de kaart van een persoonlijk conflict voor Bond - in tegenstelling tot de meer exuberante werelddominantie-verhaallijnen van vroegere films.

De trailers beloven in ieder geval veel goeds: Bonds vermeende dood; Bardems diabolische bad guy; spectaculair stuntgeweld; een streepje humor (Bond die nog vlug even zijn manchetknopen in orde brengt na een waanzinnige stunt); zinnenprikkelende douchescènes… voor elk wat wils dus.

Wij hopen vooral dat Mendes zijn regiekwaliteiten ook in blockbusterland kan bewaren. Als hij erin slaagt om zijn talenten als verhalenverteller te verenigen met een razend spannend verhaal en het obligate spektakel dan kijken we misschien uit naar de beste Bond in jaren… zeg maar: decennia.

Skyfall wordt op 26 oktober in de zalen verwacht en lijkt meteen ook het startschot voor een najaar vol hoogtepunten. Wij gaan nu alvast onze martini’s voor bij de popcorn bestellen. Shaken, not stirred. Of wat had u gedacht?

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

UIP
DREAMGIRLS
Dromen en bedrog
>>>