Meteen naar de tekst springen

INDEX >> FESTIVALS >>

INTERNATIONAL FILMFESTIVAL ROTTERDAM
Festivalkruimels (2) - When the Lights Went Out

 

Bob van der Sterre | 19/01/2013


Share/Bookmark

Het is 1974, een arbeiderswijk in een niet nader aangeduidde Engelse provinciestad. De favoriete modekleuren van een huisvrouw van toen: avocadogroen en oranje. Het stelletje is dolgelukkig: wat een prachtig hoekhuis hebben we gekocht! Feest!

Een probleem. Het huis zit vol geesten. De dochter des huizes lijkt er iets van te begrijpen. Deze geest grijpt terug naar een drama lang geleden. Ze doet haar best om de geest dat drama te laten verwerken. De ouders begrijpen er daarentegen niet veel van. Maar als in een zucht ineens je behang is opgehangen, en een spook je een linkse directe uitdeelt, besef je dat je met iets bovennatuurlijks te maken hebt.

When the Lights Went Out had tijdens het festival van 2012 een gunstig effect op het publiek. Dat zat doodstil te griezelen en kon af en toe ook hard lachen. Een Britse griezelfilm moet toch ook wel zo zijn vleugjes zwarte humor te hebben. Voor mij een aangename variatie op het oerserieuze genre, mits het de juiste toon houdt, en dat lukt hier.

Zelfs de geesten lijken een beetje humor in hun plagerijen te willen stoppen. Creatief met behang, ze kunnen kietelen, televisies uitzetten en teksten schrijven. Als het nodig is, leveren ze een heel visioen af. Maar onderschat ze niet. Wurgen staat ook op hun repertoire.

Een pluspunt zijn de echte mensen die je in de film ziet, en de acteurs hebben gelukkig ook de mogelijkheden om ze tot leven te brengen. Zelden eerder zag je de burgerlijkheid van de jaren zeventig zo tot leven komen. Sherry, roken, kleding, behang. Voor mij slechts een vage herinnering, de jaren zeventig, maar aardig om te zien in welk tijdperk mijn ouders leefden. Al dat nutteloze nadenken over wormgaten! Dankzij film kunnen we al prima tijdreizen.

De aandacht voor de art-direction leidt af van het verhaal: dat is namelijk niets bijzonders. Net zo’n collectie hokuspokusacties als in vele andere haunted housefilms. Vooral het einde had echt niet zo gehoeven. Zo subtiel als de film wil zijn in zijn verhaal tot het einde aan toe, nou, dit einde had in pak hem beet Ghostbusters niet misstaan.

Pat Holdens aandacht voor de art-direction laat de film wel zijn genregenoten overstijgen. Ervaring deed Holden al op met zijn filmische impressie van het Thatchertijdperk, Awaydays. De filmstijl is helaas een beetje doorsnee maar er zit genoeg acteer- en decorkracht in om het genre van de haunted house-films een frisse impuls te geven. Het is alsof een arthousedrama zich langzaamaan verdwaalt in poltergeist-exorcisme.

INTERNATIONAL FILMFESTIVAL ROTTERDAM - FESTIVALKRUIMELS
In de aanloop naar het International Filmfestival Rotterdam 2013 blikt Planeet Cinema terug op gedenkwaardige films die te zien waren op vorige edities.

De 42ste editie van het International Film Festival Rotterdam loopt van 23 januari - 3 februari 2013. Alle informatie op de website van het festival.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Warner Bros.
CHE: PART TWO
Verdienstelijke poging
>>>