Meteen naar de tekst springen

INDEX >> FESTIVALS >>

INTERNATIONAL FILMFESTIVAL ROTTERDAM
Festivalkruimels (4) - Telstar

 

George Vermij | 23/01/2013


Share/Bookmark

Niets lijkt zo vluchtig als de nieuwigheid van popmuziek. Een simpel liedje kan uitgroeien tot een wereldsensatie, totdat er weer een nieuw deuntje komt en het vorige nummer in de afvalbak van de popgeschiedenis duwt.

Telstar van The Tornados is zo’n nummer. Als je het vandaag de dag hoort schrik je van het verouderde futurisme van het singletje. Een intro van onwerkelijke geluiden gaat over in een melodie die een nieuw tijdperk lijkt in te luiden. Het nummer was het belangrijkste wapenfeit van de excentrieke Britse popproducer Joe Meek die het onderwerp vormt van de zelfverzekerde en vermakelijke biopic Telstar geregisseerd door Nick Moran.

Telstar begint vlot als liedjesschrijver Geoff Goddard wordt gevolgd terwijl hij de geïmproviseerde studio van Meek betreedt. De in de dubbele bovenwoning gebouwde studio is een zooitje. Een band repeteert in de woonkamer, alle geluidsapparatuur is opgestapeld in de badkamer en een zangeres verbergt zich op het toilet. Moran filmt deze openingscène snel en met flitsende dialogen tussen klagende muzikanten, de geldschieter (een zeer Britse Kevin Spacey) en een zelfverzekerde en geconcentreerde Meek (een charismatische Con O'Neill), die bezig is om een hit op te nemen.

Meeks carrière wordt bepaald door een vreemde combinatie van een gevoel voor de tijdgeest, een geloof in occulte magie en geluk. Net als Goddard gelooft hij dat het mogelijk is om met geesten te communiceren en deze paranormale lading sluist hij ook in zijn muziek zoals het spookachtige Johnny remember me.

Dat Meek de snelheid van het groeiende popfenomeen niet zou overleven, wordt in het eerste gedeelte van de film op humoristische wijze duidelijk als hij The Beatles en andere bekenden artiesten afwijst. In een interview schildert hij de band uit Liverpool af als een inhoudsloos modeverschijnsel. Maar de humor wordt als snel ingeruild voor soberheid als blijkt dat Joe paranoïde wordt na wat geflopte platen en oplopende schulden.

De film schenkt ook veel aandacht aan Meeks homoseksualiteit en zijn complexe relatie met de artiest Heinz die hij ontdekte en tot ster probeerde te promoten. Deze lege gefabriceerde popster is Meeks onwaarschijnlijke muze, terwijl de artiesten om hem heen en het publiek niets van hem moeten hebben. Heinz toont Meeks zwakte en zorgt uiteindelijk voor zijn ondergang.

Wat Morans film vooral toont is hoe pop in zijn beginperiode nog een onbekend territorium was dat werd verkend door avontuurlijke pioniers die hun stempel op het tijdperk konden zetten. De film toont naast Meeks ongebruikelijke oor voor een nieuwe sound ook hoe hij door middel van marketingtrucs probeerde op te vallen. Zo komt de door Meek geproduceerde Screaming Lord Sutch in de film over als een proto-goth-punker die door zijn gedrag al vooruit liep op de glamshock van Iggy Pop en Alice Cooper. 

Telstar wordt gedeeltelijk voorspelbaar als Joe zijn roem verliest en in het slop raakt, maar dit is het enige manco van een zeer vlotte film die door prachtig camerawerk en een aanstekelijke soundtrack de periode perfect weet te vangen. Daarnaast zijn er voor popfanaten genoeg momenten die de film leuk maken. De coda, die ingaat op wat er gebeurd is met alle muzikanten waar Meek mee werkte, is een schatkist aan feitjes over de popgeschiedenis en tevens het bewijs van de vluchtigheid van roem.

INTERNATIONAL FILMFESTIVAL ROTTERDAM - FESTIVALKRUIMELS
In de aanloop naar het International Filmfestival Rotterdam 2013 blikt Planeet Cinema terug op gedenkwaardige films die te zien waren op vorige edities.

De 42ste editie van het International Film Festival Rotterdam loopt van 23 januari - 3 februari 2013. Alle informatie op de website van het festival.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Columbia
CHARLIE'S ANGELS
Engelengeduld
>>>