Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> 101 DALMATIERS

101 DALMATIERS
Hondegeluk

goed  

Vicky Leentjes | 26/01/1997


Share/Bookmark

Na Jungle Book, Bambi en Sneeuwwitje brengt de Walt Disney Company nu weer een klassieker naar de bioscopen: 101 Dalmatiërs. Hoog tijd dus om te gaan genieten van de film die als Disney's laatste meesterwerk wordt beschouwd.

De prent start op het moment dat de Dalmatiërs Pongo en Perdita zich vestigen in hun eigenaars' flat om er de trotse ouders te worden van vijftien dierbare puppies. Alles gaat goed totdat de duivelse Cruella De Vil de schattige borelingen wil kopen. Als haar aanbod geweigerd wordt, laat ze het daar niet bij en huurt ze twee schurken in om de puppies te kidnappen, samen met iedere andere Dalmatiër van de stad.

Scotland Yard wordt ingeschakeld en hoewel enkelen vermoeden dat Cruella De Vil achter het misdrijf zit, kan men niets bewijzen. Pongo en Perdita geven de moed echter niet op en komen zelf in actie. Daartoe maken ze gebruik van het 'Schemerzone-geblaf'. Al gauw worden tot ver buiten de stad grootscheepse zoekacties georganiseerd door de rest van de dierenbevolking. De puppies worden dan ook al vlug gevonden, maar ze terug thuis brengen is andere koek.

Een wilde achtervolging, een sneeuwstorm, honger en een ellenlange tocht: dat zijn maar enkele van de ontberingen die de jonge honden moeten doorstaan om aan de wreedaardige Cruella te ontsnappen en niet te eindigen als dure bontjassen. Gelukkig kunnen ze rekenen op de hulp van de plaatselijke fauna zodat alles toch nog op zijn pootjes terecht komt.

De figuur van Cruella De Vil maakt deze film zeker onvergetelijk, als was het maar door uit te blinken in sadistische boosdoenerij. Niet alleen inhoudelijk is deze film een bovenswaardig werkje, ook puur tekenkundig is dit het neusje van de zalm. Speciaal voor deze film werd trouwens een procédé ontwikkeld, zodat de figuren en de decors er meer grafisch en lineair uitzagen. Dit in tegenstelling tot de vorige films, waarin alles min of meer in elkaar overvloeide.

Ondanks de door Jeffrey Katzenberg ingeluide heropbloei van de animatiefilm (Beauty and the Beast, Aladdin, The Lion King), wordt deze film uit 1961 nog steeds als een juweel aanschouwd. Daar kunnen wij het alleen maar mee eens zijn. Herontdek dus de humor, de spanning en de ontroering door het kind dat in je binnenste verscholen zit nog éénmaal vrij te laten.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: United Artists
DARK BLUE
LAPD Blue
>>>