Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> THE BIRTH OF A SCORE II

THE BIRTH OF A SCORE II
Filmmuziekconcert

 

Erwin Taets | 18/10/1998


Share/Bookmark

Het filmfestival van Vlaanderen - Gent heeft in vijfentwintig jaar een wereldreputatie weten op te bouwen als één van de weinige festivals ter wereld dat ruime aandacht schenkt aan filmmuziek, alhoewel dat de laatste jaren in mindere mate gebeurde dan vroeger het geval was. Aan de hand van seminars, workshops en concerten kon de fan kennismaken met de mannen (en vrouwen) achter de muziek. Een speciale prijs voor het beste gebruik van muziek in een film, genoemd naar één van de peetvaders van het festival, Georges Delerue, is het grootste bewijs van de interesse van het festival voor filmmuziek.

De afgelopen jaren vonden op het festival seminars en concerten plaats met en van onder andere Ennio Morricone (Once Upon a Time in the West), Bruce Broughton (Lost in Space), David Newman (The Phantom) David Raksin (Forever Amber), Stanley Meyers (The Deer Hunter), Carl Davis (Pride and Prejudice), Jean-Claude Petit (Cyrano), Michael Nyman (The Piano) en Georges Delerue (Black Robe).

Dit jaar was de filmmuziekaandacht op het festival gecentreerd rond één concert. Dirk Brossé dirigeerde in de Vlaamse Opera het Nationaal Orkest van België. In het eerste deel van het concert werd een muzikaal overzicht gebracht van vijfentwintig jaar filmfestival, in het tweede deel mochten gastdirigenten Edward Shearmur, Michael Kamen en Elmer Bernstein hun ding doen.

Ondanks het luide geronk van een projector, waarmee vrij overbodige stukken film werden getoond, bood het concert een puike portie filmmuziek. Het concert werd geopend met de door Brossé gecomponeerde Film Festival Overture, een mooie maar enigszins slordig opgebouwde fanfare die doet terugdenken aan Brossé's brandthema uit Daens. Ingeleid door een diashow of een filmfragment kwamen vervolgens de thema's aan bod uit films die om de één of andere reden een belangrijke rol hadden gespeeld in de geschiedenis van vijfentwintig jaar filmfestival van Gent: Laura van David Raksin, Casanova van Georges Delerue, Het Sacrament van Frédéric Devreese, The Last of the Mohicans van Trevor Jones, The Ice Palace van het Deense synthesizercomponistenpaar Geir Bohren en Bent Aaserud, The Untouchables van Ennio Morricone en een suite uit Licht van Dirk Brossé. Devreese, Bohren en Aaserud waren in het publiek aanwezig, alsook de regisseur van Licht, Stijn Coninckx. Het eerste deel werd afgesloten met een suite van Loek Dikkers muziek voor drie films. Ook Loek Dikker was aanwezig, maar kon door schouderpijnen niet zelf dirigeren. Hij nam echter wel enthousiast een ovatie van het publiek in ontvangst. Dirk Brossé en het Nationaal Orkest van België kweten zich ondertussen uitstekend van hun taak.

Michael Kamen (Die Hard, Lethal Weapon) oogste veel bijval met een wervelende, enthousiast gedirigeerde suite uit Robin Hood - Prince of Thieves. Ook zijn thema uit The Krays en de elegische, Spaanse muziek die hij componeerde voor Don Juan de Marco werd uitbundig ontvangen. Michael Kamen bewees in een kort gesprek met presentator Fred Brouwers een amusante verteller te zijn die met passie en interesse sprak over zijn werk als filmmuziekcomponist.

Grote indruk maakte de piepjonge Edward Shearmur (Species 2, The Cement Garden) met een mooie, romantische suite uit Wings of the Dove. Shearmur werkte samen met Michael Kamen aan zijn muziek voor onder andere License to Kill, Lethal Weapon en Baron Munschhausen (vooral orkestraties), en kreeg dankzij Kamen zijn eerste kansen om zelf muziek voor films te gaan componeren.

Elmer Bernstein bracht een ietwat monotone suite uit The Age of Innocence en het aanstekelijke hoofdthema uit The Magnificent Seven, wat hem een staande ovatie opleverde.

Het filmmuziekconcert was één van de hoogtepunten in de reeks van evenementen die dit jaar op het Festival van Vlaanderen-Gent te beleven vielen. Het is jammer dat dit jaar geen filmmuziekseminars en workshops meer werden georganiseerd (met de aanwezigheid van zoveel componisten was dat een fluitje van een cent geweest), maar het concert op zich was degelijk georganiseerd en de uitvoering en selectie van de muziek was uitstekend. We kijken nu al reikhalzend uit naar The Birth of a Score III.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: UIP
PITCH BLACK
Als duisternis valt
>>>