Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> IN THE MOUTH OF MADNESS

IN THE MOUTH OF MADNESS
Rubberen nachtmerries

 

Jo Anseeuw | 29/10/1997


Share/Bookmark

Het heeft een tijdje geduurd, maar John Carpenter is terug van weggeweest. De man die ons 'ontspannend' vertier bracht met o.a. Halloween (1978), The Thing (1982) en Christine (1983) keert na een eerder teleurstellend Memoirs Of An Invisible Man (1992) terug naar het genre dat hem het best ligt: de horror.

In In the Mouth of Madness draait alles rond een horrorauteur (een knipoog naar Stephen King en gespeeld door Jurgen 'Das Boot' Prochnow) die op de vooravond van de publikatie van zijn laatste boek verdwijnt. Zijn agent (Julie Carmen) en een horrorhatende verzekeringsagent (Sam Neill) worden door de uitgever (cameo van Charlton Heston) op onderzoek uitgestuurd. De sporen leiden naar Hobb's End, en eenmaal daar aangekomen blijken ze zich in de verbeeldingswereld van de verdwenen auteur te bevinden. U hebt al begrepen dat die wereld er iets anders uitziet dan u en ik op deze aardkloot gewoon zijn.

Om dit, op H.P. Lovecraft gebaseerde verhaal, te visualiseren deed Carpenter een beroep op twee effecthuizen die hun sporen reeds verdiend hebben: ILM (zeer verwonderlijk als men het eerder bescheiden budget van 10 miljoen dollar bekijkt) en KNB EFX Group. Vermits ILM, die hier de visuele effecten voor z'n rekening nam, de laatste tijd voldoende in de belangstelling kwam (Forrest Gump, The Mask en Disclosure), stellen we voor om deze pagina's te draperen met de monsterlijke gedrochten van KNB.

Alhoewel dit jonge bedrijf naam maakte met genrefilms als Army Of Darkness (de vechtende skeletten) en The People Under The Stairs, bekoorde het ook de grote massa met de buffelstampede in Dances With Wolves, en met de beruchte oorscène in Reservoir Dogs hebben ze nu reeds in elk toekomstig genreboek een ereplaats verdiend. Vermits dit niet hun eerste samenwerking was (Body Bags), had Carpenter het volste vertrouwen in hun creativiteit, en hij moedigde hen dan ook aan om die tot het uiterste te gebruiken. Het resultaat van de uiterst korte (zeven weken) voorbereidingstijd kan dan op zijn minst bizar genoemd worden.

Kroon op het werk is een muur van monsters, die, om het effect te vergroten, slechts heel kort te zien is (denk aan het beklemmend gevoel in Alien waar, buiten de eindstrijd, het monster nauwelijks te zien was). Let goed op de scène waarin Julie Carmen een boek aan het lezen is. De organische muur bestond op de set uit een collage van een zestiental rubberen creaturen, die, gedrapeerd met extra armen, ogen en allerhande aanhangsels, door 25 personen tot leven werd gebracht. Het is alvast leuk om weer eens een echt (rubberen) monster te zien.

Nog even vlug vermelden dat Carpenter ook de muziek voor zijn rekening nam en dat zijn volgend project een moderne remake is van Village Of The Damned.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Benelux Film Distribution
ZACK AND MIRI MAKE A PORNO
Spuiten met oneliners
>>>