Meteen naar de tekst springen

INDEX >> ACHTERGRONDEN >> THE MAKING OF TOY STORY

THE MAKING OF TOY STORY
Computeranimatie cum laude

 

Jo Anseeuw | 21/03/1996


Share/Bookmark

Net zoals Sneeuwwitje, Star Wars en Jurassic Park, zal Toy Story de geschiedenis ingaan als één van de grote technologische mijlpalen waarmee volgende projecten zullen vergeleken worden. Toy Story is niet alleen de eerste volledig computergegenereerde animatiefilm, het is ook de perfecte combinatie verhaal-technologie.

Toen Pixar in 1991 bij Disney kwam aankloppen wist men duidelijk wat men wilde: een volledig met een computer gegenereerde film, waarin niet de technologie, maar wel het verhaal centraal stond. Een combinatie die - Jurassic Park, Casper en Jumanji indachtig - niet zo evident blijkt te zijn. De tandem Pixar-Disney was echter ideaal. Disney had de ruimste ervaring ter wereld in verband met animatiefilms, terwijl Pixar, en meer in het bijzonder regisseur John Lasseter, met een aantal fel bejubelde kortfilms reeds had aangetoond dat CGI een prachtig hulpmiddel kon zijn in het vertellen van een verhaal.

Dat verhaal was cruciaal voor het welslagen van dit ambitieus project. De aandacht van het publiek mocht immers nooit afdwalen naar de technische aspecten van de film, en de animatie kon pas starten wanneer het verhaal definitief af was. Met het script in de hand kon Art Director Ralph Eggleston met behulp van een aantal sketches de design en de sfeer van de film vastleggen. Hierop gebaseerd werden dan de klassieke (met de hand getekende) storyboards getekend, die men met behulp van een computer monteerde tot de eerste versie van Toy Story. En telkens wanneer een stuk computeranimatie af was werd die in de plaast van de betreffende storyboards gemonteerd.

Intussen was men ook begonnen met het modelleren van de wereld van Toy Story. Eenvoudige modellen werden in de computer zelf gemaakt, terwijl de meeste 'levende wezens' wegens de enorme complexiteit eerst werden geboetseerd om later ingescand te worden. De stemmen van de acteurs (onder andere een zeer goede Tom Hanks) werden opgenomen, waarna de echte animatie begon. De globale lijnen (onder andere de camerastandpunten) werden vastgelegd, en de eerste ruwe testen gemaakt. Iedere dag bekeek en keurde de regisseur, samen met zijn 27 animatoren, die testen, en eenmaal het groen licht werd gegeven kon men de animatie verfijnen, terwijl men ook voor de aankleding van het decor zorgde.

De belichting werd bepaald, en daarna werd alles overgelaten aan de RenderFarm, een netwerk van meer dan honderd zware rekenmonsters. En net zoals voor de animatie gebruikte Pixar hiervoor eigen software. Dezelfde trouwens waarmee ook de dinosauriërs uit Jurassic Park werden ingekleurd. Het berekenen van één zo'n beeldje nam gemiddeld enkele uren in beslag, met uitschieters van twintig uur!

De finale film werd op computer gemonteerd, en dan beeld voor beeld op pelicule geplaatst. En zo schreef men na vier jaar noeste arbeid geschiedenis.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Fox
THE DREAMERS
Love and death in Paris
>>>