Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> BAD BOYS

BAD BOYS
A Cop Dies Hard in Miami, bijna

middelmatig  

Jo Anseeuw | 26/01/1997


Share/Bookmark

Bad Boys kunnen we nu niet echt tot een van de meest originele films van deze lange zomer rekenen. Twee vuilgebekte menig-slechterik-overhoop-schietende politieagenten, een hoop drugs, een slechterik en een in nood verkerende schone. Hebben we precies nog eerder gezien.

Dit van het Beverly Hills Cop producerend duo Simpson & Bruckheimer afkomstig vehikel oogt niet origineel, ver van. Slechteriken pikken drugs. Duo politieagenten wordt op de zaak gezet. Eén slechterik kan het snuiven niet laten. Vriendin politieagent wordt omver geknald. Getuige (vrouwelijk schoon) holt naar diezelfde agent. Identiteitsverwarring. Slechteriken zoeken schone. Goed einde/slecht einde. Enfin, u breidt er zelf wel een verhaal rond.

Klinkt als dertien in een dozijn, maar we moeten debutant Michael Bay nageven dat hij er toch nog iets leuka heeft van gemaakt. Vuilbekken zijn we sinds Eddie Murphy van Amerikaanse politieagenten gewoon geworden, maar Martin Lawrence en Will Smith weten het toch leuk te houden. Natuurlijk nemen ze meer schunnigheden in de mond dan u er gemiddeld per jaar over de lippen krijgt, en natuurlijk hebben ze een haat-liefde verhouding, en natuurlijk is het hun hobby om elkaars leven te redden. En toch...

De film moet het zeker niet hebben van een internationaal bekende cast. Beide zijn in het land der opportuniteiten blijkbaar wel geliefde t.v.-bekenden. Zo heeft komediant Martin Lawrence zijn eigen talk show (maar dat heeft blijkbaar ieder zichzelf respecterende Amerikaan) en mag Will Smith in Fresh Prince Of Bel-Air de grapjas uithangen. Deze laatste zal bij enkele misschien toch een belletje doen rinkelen. En die onbekendheid heeft zo zijn voordelen. Het is namelijk heel wat moeilijker om teleurgesteld te zijn, vooral als je er toch niets van verwachtte. De algemene opzet van de film is sinds Miami Vice, Lethal Weapen en Beverly Hills Cop gemeen goed geworden. Plaats twee extreme politieagenten bij elkaar, en laat het script voor wat het is. Dat is er toch maar om de acteurs de kans te geven hun showtje op te voeren, en om nu en dan een mooie deerne in een of ander bed te doen belanden. Als u voor dit laatste naar Bad Boys gaat zult u wel teleurgesteld zijn. Tea Leoni mag nu en dan eens verleidelijk ogen, veel gerampetamp komt er niet van. En misschien maar gelukkig ook, want als dat van dezelfde kwaliteit was geweest als haar acteerprestatie, dan hadden we de boosdoeners succes gewenst. Een probleem trouwens dat we ook reeds bij Tank Girl hadden opgemerkt.

De vraag is nu natuurlijk of u 104 minuten van uw leven (en 200 BEF) aan dit vehikel moet besteden. Als u bij de minste dubbelzinnigheid een preek wilt afsteken over de waarden in dit leven, en bij elke seksistische opmerking in de pen vliegt om een boze lezersbrief te schrijven, dan raden we u aan om nog een fijn boek te lezen. Zo niet, dan kunt u het wagen.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Paradiso
THE DOOR IN THE FLOOR
Het deurtje en wat erachter zit
>>>