Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> THE VANISHING

THE VANISHING
De motieven van een psychopaat

goed  

Hans Dewijngaert | 26/01/1997


Share/Bookmark

George Sluizer maakte in 1988 ophef met zijn psychologische thriller Spoorloos. Vijf jaar later doet hij die krachttoer nog eens over - op z'n Amerikaans.

De remake heet The Vanishing en loopt voor drie vierde van de film parallel met het oorspronkelijke verhaal van Tim Krabbe. Alleen op het einde slaat scenarioschrijver Todd Graff een volkomen andere (oer-Amerikaanse) weg in. Het verhaal is simpel en sterk. Jeff toert met zijn liefje Diane doorheen het land. Als ze aan een benzinestation stoppen om een biertje te gaan kopen in een shop, keert Diane niet meer terug.

Jeff is de wanhoop nabij, zeker als de politie hem niet onmiddellijk wil helpen omdat ze net daarvoor nog een ruzie met elkaar hadden gehad. Hij gaat hopeloos naar Diane op zoek, maar ze blijkt onvindbaar. Drie jaar later heeft hij zelfs een nieuwe relatie aangeknoopt met Rita, maar zelfs dan kan hij Diane nog niet vergeten. Zijn zoektocht grenst aan het wannhopige en hij heeft er alles voor over om te weten te komen wat er met Diane is gebeurd. Of Diane nog in leven is of niet, doet er voor Jeff eigenlijk niet meer toe. Het is gewoon de onwetendheid die hem gek maakt.

Dat fascineert de ontvoerder van Diane. Barney is een psychopaat van het zuiverste water: op de school waar hij les geeft wordt hij ten zeerste gewaardeerd, en thuis is hij de onberispelijke huisvader. Barney heeft echter een obsessie: hij wil weten hoever hij met zijn verscholen en duistere slechtheid kan gaan. Die dwangvoorstelling zit in hem gebakken sinds zijn jeugd en heeft sindsdien heel de tijd in zijn geest gesluimerd.

Jarenlang heeft Barney tot in de ziekelijke perfectie de ontvoering voorbereid en als het eindelijk zover is, wil hij zijn slechtheid meten. Hij heeft haar van het leven beroofd en dan in de tuin van zijn zomerhuisje begraven, zegt u? Niet helemaal juist: hij heeft haar levend begraven...

De film mondt uit in een bloedstollende finale als Jeff oog in oog komt te staan met Barney, de moordenaar van zijn lief. Waar de Nederlands/Franse co-productie op een lugubere pointe eindigt, gaat dit verhaal nog een tijdje verder. Het oorspronkelijke verhaal is dan wel verkracht, maar de nieuwe dimensie die aan het verhaal wordt toegevoegd is helemaal niet storend of vergezocht. Meer nog, het laatste halfuur van de film is goed voor heel veel spanning en zelfs een vleugje horror.

Hoofdrolspelers Jeff Bridges, Kiefer Sutherland en Nancy Travis kwijten zich voortreffelijk van hun taak. Bridges is geknipt voor de rol als ziekelijke Barney, al komt hij soms nogal impulsief over. Kiefer Sutherland is de knappe, maar ongelukkige Jeff, terwijl Nancy Travis de rol van Rita op zich neemt, de nieuwe vriendin van Jeff die de sleutel zal zijn van de ontknoping.

In vergelijking met het origineel, heb je de indruk dat de nadruk meer op actie en emotie ligt; zodat de intellectuele dwaasheid van Barney, bijvoorbeeld, niet goed meer tot uiting komt.

Maar dat heb je natuurlijk met de Amerikaanse producties, die recht tot het hart willen spreken en een happy-end voorschotelen om de tranen van in de ogen te krijgen. Sluizer voelt dat perfect aan en presenteert met The Vanishing dan ook een spannend en emotioneel verhaal dat zeker de aandacht verdient die het kreeg.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Bright Angel
NOBODY KNOWS
Home Alone
>>>