Meteen naar de tekst springen

INDEX >> RECENSIES >> TANK GIRL

TANK GIRL
Een meisje en haar tank...

onder middelmaat  

Jo Anseeuw | 26/01/1997


Share/Bookmark

Tank Girl zou een anarchistische prent worden waar menig taboe doorbroken zou worden. Gebaseerd op het in Deadline verschenen stripverhaal krijgen we een visueel heel interessant experiment, dat wel. Maar een tegen de schenen trappende vrouwelijke Mad Max kunnen we dit nauwelijks noemen.

Al vanaf de eerste scènes is al duidelijk wat de komende 104 minuten zullen geven. In ware comic-stijl krijgen we een wervelende, vermoeiende start die op zijn minst origineel is te noemen. Vooral niet te laat komen dus anders mist u deze leuke begingeneriek. Tank Girl is dus gebaseerd op een Britse comic, maar het is een Amerikaanse film en dus werd een en ander aangepast. Zo besloot men om zonder script te werken (althans die indruk kregen we) en ook het spitse taalgebruik werd door een puriteinse filter gehaald.

Het verhaal is genoegzaam bekend. Het jaar is 2033, en alles ziet er - zoals het blijkbaar hoort - verloederd uit. De wereld is een grote woestijn geworden en er is een nijpend tekort aan (verrassing!) water. De Water & Power Company, onder leiding van een zo uit Star Trek: Generations weggelopen Malcolm McDowell, heeft zowat alle waterreserves onder controle behalve natuurlijk één klein gebied waar onze heldin vertoeft. Onder het motto 'een mens kan niet hebberig genoeg zijn' probeert hij ook dit te annexeren. En zo helpt hij bij de geboorte van Tank Girl. Samen met Jet Girl en de beruchte Rippers probeert deze laatste te doen waar Kirk niet in geslaagd was.

Lori Petty wordt als Tank Girl geacht om eens flink tegen de schenen van de gevestigde waarden te schoppen (zoals in het stripverhaal), maar we kunnen nu niet onmiddellijk zeggen dat we ook maar één bijdrage tot de anarchie hebben ontdekt. Vuile praat, dat wel, maar dat zijn we natuurlijk al lang gewend. En wat nu eens echt leuk had kunnen zijn is op de vloer van de montagekamer terecht gekomen. Onder de Rippers - een half mens half kangoeroe vechtmachine - bevindt zich immers een individu die samen met Tank Girl wel enige vloeistoffen wilde verwisselen. Gebeurde ook, maar knip, dat kon er blijkbaar niet in. (Huh?)

Die Rippers, waaronder Ice-T, werden trouwens door Stan Winston van make-up voorzien. Winston maakte reeds naam met de Terminator films, Aliens, en Jurassic Park. Het gevechtsmasker van de rippers vertoont zelfs enige gelijkenissen met ene Predator. Ook van Winston trouwens. Verder zijn de visuele effecten eerder teleurstellend. Vaak konden we ons niet van de indruk ontdoen dat we naar miniaturen zaten te kijken, wat ook het geval was.

Wat de acteerprestaties betreft zijn we ook niet onverdeeld gelukkig. Petty doet wat ze moet doen, en McDowell is nog maar eens de slechterik. Vooral Jet Girl (Naomi Watts) viel sterk tegen. Neen, dan waren de rippers nog de leukste bende. Rachel Talahay heeft haar huiswerk dus niet goed gemaakt. Samengevat: een visueel bijzonder interessante film, verder maar matig.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

A-Film
MY SUMMER OF LOVE
Verboden liefde
>>>