Meteen naar de tekst springen
Paradiso

INDEX >> RECENSIES >> IN GOOD COMPANY

IN GOOD COMPANY
Baas boven baas

goed  

Jos Wolffers | 22/05/2005


Share/Bookmark

De zakenwereld is hard, dat is bekend. Het behouden van je baan nog veel moeilijker. Want hoe goed je je job ook doet, er staat altijd wel iemand klaar om je plaats in te nemen. En tenzij je George W. Bush heet, kun je daar maar weinig aan doen. Ook in de komedie In Good Company worden er rake klappen uitgedeeld aan mensen die het helemaal niet verdienen. Maar gelukkig is het slechts film en kunnen we er vanuit gaan dat alles op zijn pootjes terecht komt. Of toch niet?

Je zou het misschien niet verwachten, maar In Good Company is een vrij a-typische Hollywood-film. Uiteraard zijn alle standaardingrediënten van de partij, inclusief de gebruikelijke middle-class setting en het romantische subplot, maar onder de oppervlakte gebeurt er in In Good Company veel meer dan gebruikelijk. Sterker nog, regisseur/scenarist Paul Weitz doet zijn uiterste best om zijn film écht fris en onvoorspelbaar te maken, zonder daarbij te moeten terugvallen op onlogische plotwendingen of dubieuze beslissingen van zijn hoofdpersonages. Liever maakt hij het zo geloofwaardig mogelijk, voor zover dat binnen de commerciële Hollywoodfilm mogelijk is natuurlijk. Maar net als in About a Boy slaagt Weitz er ook nu weer in om de perfecte balans te vinden tussen drama, komedie en romantiek, zonder daarbij uit het oog te verliezen wat het brede publiek wil zien.

Een van de grote pleziertjes van In Good Company is de verrassende cast. Dennis Quaid is binnen Hollywood een bekende naam, maar is zelfs ondanks commerciële successen als The Day After Tomorrow en Traffic redelijk low-profile gebleven. Hij is dan ook de geknipte acteur voor de rol van Dan Foreman, een gedreven verkoper en toegewijde (zij het weinig aanwezige) familievader. Toch zijn die nobele all-American values niet voldoende om hem te behoeden voor de kwalijke gevolgen van een reorganisatie binnen het bedrijf: Foreman wordt gedegradeerd en moet plaats maken voor de piepjonge ‘hotshot’ Carter Duryea, amper 26 jaar, onervaren, maar met een koffer vol diploma’s en uitstekende referenties. Dat het niet meteen klikt tussen Carter en Dan, is dan ook geen grote verrassing. En om de vernedering compleet te maken, wordt Dan tegen wil en dank de ‘wing-man’, zeg maar persoonlijke assistent, van de patserige Carter.

Maar toch is ook Carter niet helemaal zoals hij zichzelf presenteert. Van buiten mag hij misschien wel de uitstraling hebben van Charlie Sheen in Wall Street, achter zijn façade verbergt hij een gebroken huwelijk en een schrijnende drang naar gezelschap. Zijn eenzaamheid drijft hem zelfs zover dat hij zichzelf bij Dan uitnodigt voor een gezellig familiedineetje. Iets waar Dan natuurlijk helemaal geen graten in ziet. Veel erger wordt het als Carter kennismaakt met Dan’s knappe dochter Alex. Zijn weet namelijk niet dat Carter eigenlijk de baas is van haar vader en leert hem eerst en vooral kennen als grappige, wat verlegen knaapje. Pas als de hele familie aan tafel zit, komt de aap uit de mouw. Carter krijgt meteen ook een lesje in nederigheid, want gesterkt door het gezelschap van zijn gezin, durft Dan ineens vrijuit zijn zegje te doen. Iets wat bij Carter eerst in het verkeerde keelgat schiet, zeker omdat het ook met Alex niet meteen iets lijkt te worden. Pas als Carter weer thuis is, begint hij te beseffen wat hij door zijn flitsende levensstijl allemaal misloopt. Na een zoveelste nachtje op de bank zijn kantoor te hebben doorgebracht, geeft hij Dan de volgende dag meteen een nieuwe opdracht: in plaats van persoonlijk assistent wordt Dan nu volwaardige collega.

Toch is deze onverwachtse wending in het leven van Dan nog maar het begin van de verwikkelingen die In Good Company in petto heeft. Doe uzelf een plezier en probeert zo weinig mogelijk over de film te weten te komen (hou desnoods even uw ogen dicht als de trailer langskomt), want zoals zo vaak, maakt de reclamecampagne er weer zaak van om zoveel mogelijk van de verrassingen voor te kauwen. En dat is echt jammer, want het scenario van Paul Weitz heeft heel wat verrassende wendingen in petto. Daar komt nog bij dat Weitz slimme dialogen met veel enthousiasme gebracht worden door de twee hoofdrolspelers. Dennis Quaid en Topher Grace (vooral bekend van That ‘70’s Show en zijn rolletje in Traffic) vormen een fantastisch duo en ketsen de scherpe replieken heen en weer alsof ze pingpong spelen. Maar ook individueel zijn ze een genot om naar te kijken. Vooral Topher Grace blijkt over verrassend veel talent te beschikken en zelfs in de dramatisch zwaardere scènes kan hij zich makkelijk meten met Quaid. Verrassend is wel dat de alom geprezen Scarlett Johannson wat minder uit de verf komt. De rol van Alex is voor haar heel wat minder veeleisend dan anders: Johannson speelt deze keer, en haast tegen haar persoonlijkheid in, een normale tienermeid met tienerzorgen en tienergedachtes. Minder diepgang misschien, maar daarom niet minder charme.

Maar het sterkste aan In Good Company is nog de weigering van regisseur Weitz om uiteindelijk alles keurig in de plooi te laten vallen. Uit American Pie en About A Boy (die hij samen regisseerde met zijn broer Chris) bleek al dat hij niet zo heel veel aan zijn hoed heeft met clichés, maar in In Good Company zet hij alle verwachtingen aan de kant en slaat hij een weg in die in het échte leven ook meer dan eens genomen wordt: niet die van het happy end, of van de totale ondergang, maar een compromis, ergens in het midden. Waarachtig niet wat we van Hollywood gewend zijn. Maar net daarom warm aanbevolen.

Paradiso Paradiso Paradiso Paradiso


Titel: In Good Company
Genre: Drama, Komedie, Romantiek
Speeduur: 1u49
Regisseur: Paul Weitz
Acteurs: Dennis Quaid, Topher Grace, Scarlett Johannson, Philip Baker Hall, Selma Blair, David Paymer

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Summit
ADRIFT
It was supposed to be fun!
>>>