Meteen naar de tekst springen
Inspire

INDEX >> RECENSIES >> ANKLAGET (ACCUSED)

ANKLAGET (ACCUSED)
De beschuldigde wordt slachtoffer en omgekeerd

goed  

Matthias Van Wichelen | 02/10/2005


Share/Bookmark

Van geen enkele andere film die dit jaar nog zal uitgebracht worden, dekt de titel beter de lading dan van het Deense Anklaget (Accused). Het regiedebuut van Jacob Thuesen heeft een eenvoudig uitgangspunt: een zwemleraar wordt door de politie opgepakt op verdenking van incest. Zijn dochter heeft tegen de schoolpsychologe een verhaal verteld over seksueel misbruik toen ze nog kleiner was. Nu is de maatschappij nog coulant voor wie sjoemelt met zijn belastingen, een weekendhuisje bouwt in bosgebied of een knokploeg afstuurt op de minnaar van zijn vrouw. Maar wie beschuldigd wordt van kindermisbruik is zuur, die hoeft niet te rekenen op begrip en mededogen. Nog voor het proces moet beginnen en het eerste bewijs is geleverd, wordt hij beschouwd als een onmens. Kindermisbruik is van alles misdrijven de minst sociaal aanvaardbare.

Dochter Stine lijdt aan de puberblues. Ze zit dagenlang op haar kamer, praat met niemand, gaat niet naar feestjes en heeft geen vrienden. Ze is het enige waar moeder Nina en vader Henrik zich een beetje zorgen om hoeven te maken. Hij is zwemleraar, zij secretaresse. Ze wonen in een fijn huis in een nette burgerwijk. De beschuldiging van hun dochter verbrijzelt alles wat ze hebben. Stine wordt in een inrichting geplaatst, contact met haar ouders in verboden. Henrik verdwijnt achter de tralies in afwachting van zijn proces. Het leven van Henrik, Nina en Stine is niet meer wat het geweest is en het zal nooit meer worden wat het was. De positieve of negatieve uitspraak van de rechter zal daar niets aan veranderen.

Accused gaat maar zijdelings over de schuldvraag. Natuurlijk is het belangrijk om te weten of Henrik zijn dochter heeft misbruikt maar Thuesen is meer geïnteresseerd in de psychologische, praktische en sociale impact van de beschuldiging. Het is een film over de reacties op de aanklacht, eerder dan een onderzoek naar de zuivere waarheid. Jacob en Nina zijn de centrale figuren; aanklaagster/dochter Stine en de onderzoeksrechter zijn nevenfiguren. Stine komt trouwens pas in het laatste kwartier van de film voor het eerst echt in beeld, daarvoor is ze slechts een naam, een begrip. De gevolgen van haar verhaal zijn niet te overzien. Alles wankelt en valt. Stines moeder is boos op haar dochter omdat die haar man heeft beschuldigd en het familiegeluk heeft vernietigd. Nina wil rotsvast geloven in zijn onschuld maar kan het stemmetje in haar achterhoofd niet uitschakelen dat fluisterend vraagt: “Wat als haar verhaal deze keer wel klopt?” De met zichzelf tobbende Stine heeft namelijk een verleden van uit de duim gezogen wrede verhalen over haar ouders.

Niet alleen het gezin valt uiteen. Ook vrienden, buren en collega’s zijn betrokken partij. Wie Henrik persoonlijk kent, gelooft in zijn onschuld. Wie hem niet kent, heeft zijn mening ook al klaar. Hoewel geen van beide partijen elementen heeft om te geloven in zijn schuld of onschuld zijn ze beiden overtuigd van hun gelijk. Zo gaat dat in onze maatschappij. Uiteindelijk begint Henrik zelfs aan de steunbetuigingen van zijn trouwste vrienden te twijfelen. Geloven ze echt dat hij onschuldig is of zeggen ze het maar omdat het een ongeschreven wet van de vriendschap is?

Thuesen houdt de vaart goed in zijn verhaal. Hij koos voor een expressieve visuele stijl en puurde uitstekende vertolkingen uit zijn cast. Troels Lyby – die je kan herkennen uit de Dogmafilm The Idiots – is indrukwekkend als gepijnigde vader. Hij slaagt er de hele film het drama weer te geven zonder uitsluitsel te geven over zijn (on)schuld. Dankzij hem voelt Accused ietwat ongemakkelijk aan. Thuesen heeft alle sentimentele en sensationele elementen radicaal geweerd en geeft met de finale confrontatie tussen Henrik en Stine een bewijs van zijn grote vertelkracht. Thuesen is geen jong veulen meer. De veertiger heeft lang gewacht om zijn eerste film te regisseren. Hij raakte bekend als monteur van Lars Von Trier en Susanne Bier. Zijn eersteling werd meteen geselecteerd voor het Filmfestival in Berlijn. En al mist zijn film net dat tikkeltje extra om meteen de filmgeschiedenis te halen, toch is Accused een ferme brok cinema. Hij toont de ruwe diamant in Jacob Thuesen. Over een film of twee zal hij bijgevijld zijn en kunnen we absoluut topwerk verwachten.


Titel: Anklaget
Genre: Drama
Speelduur: 1u43
Regisseur: Jacob Thuesen
Acteurs: Troels Lyby, Sofie Grabol, Paw Henriksen, Louise Mieritz, Soren Malling, Michael Asmussen, Ditte Grabol, Kirstine Rosenkrands Mikkelsen.

PLANEET CINEMA

Planeet Cinema is een online filmmagazine. We bekijken films zonder grenzen: oud of nieuw, populair of obscuur.

We geven graag nieuw schrijftalent de kans om online te publiceren.

Planeet Cinema beschikt over een uitgebreid archief van meer dan 6.000 artikelen sinds 1993.

 

HOME
RECENSIES
ACHTERGRONDEN
FESTIVALS
KLASSIEKERS

Twitter Facebook

 

THEMA

THEMA - UIT DE KUNST
Vrouw in een mannenwereld


Met de hulp van een historica draaide de Franse regisseur Bruno Nuytten in 1988 een biopic over een van Frankrijks meest bekende vrouwelijke kunstenaars uit de negentiende eeuw. De gelijknamige film vertelt haar tragische levensverhaal begeleid door de dramatische muziek voor hoofdzakelijk strijkers van componist Gabriel Yared.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
De beeldhouwer die niet wou schilderen


Quizvraagje voor bij de barbecue: wat hebben Mozes, Johannes de Doper, Marcus Antonius, Henry VIII, Michelangelo en God de Vader zelve gemeenschappelijk? Antwoord: ze werden allemaal op film vereeuwigd door Charlton Heston.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Het spanningsveld van de kunstenaar


Een kunstschilder die in de tweede helft van de negentiende eeuw in het zog van het impressionisme op de kunstscène verschijnt, is Auguste Renoir. Deze Fransman die ongeveer 6000 schilderijen maakte, is echter niet de enige kunstenaar die Gilles Bourdos met de film Renoir in de verf zet.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Genialiteit ondergedompeld in miserie


Quoth the raven: ‘nevermore’. Edgar Allan Poe schreef de beroemde dichtregel in 1845, en sindsdien heeft zijn raaf de populaire cultuur niet meer verlaten. Als zelfs The Simpsons je gedicht opnemen in hun Treehouse of Horrorreeks, weet je dat je het als dichter gemaakt hebt.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Pop-art tot de tiende macht


Thierry Guetta is een Fransman die in Los Angeles een tweedehands kledingzaak heeft. Via via ontmoet hij een street art-kunstenaar en hij – notoir allesfilmer – springt bij en filmt alles. Meer street art-kunstenaars laten zich filmen. Een idee voor een documentaire is geboren. Maar er is iets loos. Guetta zal niet rusten voor hij alle kunstenaars heeft gefilmd. Hij ontmoet er veel. Maar er ontbreekt er een: Banksy, die intussen wereldberoemd is geworden met zijn ironische street art.

>>>

THEMA - UIT DE KUNST
Wie is er bang van Alfred Hitchcock?


In 2012, meer dan 30 jaar na zijn dood, verschenen er plots twee films over het leven van Alfred Hitchcock. Het mag een wonder zijn dat het zolang geduurd heeft. Hitchcock was een mysterieus man en een gedroomd object voor een biopic.

>>>

UIT HET ARCHIEF

Foto: Fox
IN AMERICA
De zachte ziel van Jim Sheridan
>>>